Nobody Is Perfect Novels & Stories

A knowing nod passed through the audience, as if each person had felt the weight of expectation at some point in their academic journey. "We live in a world that often demands perfection, where success is measured by numbers and accolades. I stand before you as someone who strived for excellence, but I want to share a truth that I've learned along the way. It's okay not to be perfect; it's okay to stumble and learn from those moments. The pursuit of knowledge is a journey, not a destination, and the lessons we learn in moments of imperfection often shape us more than our successes." "I also stand here not just as an individual but as a product of the unwavering support of many. First and for

Para sa katotohanan na kahit sinaktan ako ng katahimikan, hindi ako babagsak. Naalala ko ang sinabi niya minsan: “Relax, Kaylee. You don’t have to be perfect.” Ngayon, naiintindihan ko iyon. Hindi ako perpekto. At hindi rin siya. Ngunit may init sa pagitan namin. Desire na hindi basta-basta mawawala, kahit ipakita man o hindi. --- Hindi ko alam kung kailan niya sasabihin sa lahat ang totoo.

“Sa… lahat. Sa mga nagawa ko noon. Pasensya ka na… Mahal lang kasi talaga kita kaya ko nagawa ‘yun. Noong nakita kitang sinasaktan ni Wesley, galit na galit ako sa kaniya. Gusto kitang ilayo sa kaniya. Gusto kong sa akin ka na lang. Pero siguro hindi talaga tayo para sa isa’t isa. Kasi… pinaglaban naman natin, ‘di ba? Pero mali na talaga.” Hindi na siya makatingin sa akin. Tila ba hiyang-hiya siyang makipag-usap sa ‘kin ngayon. Nagpakawala ako ng isang buntong-hininga. “Hayaan mo na ‘yun. You know, we all commit mistakes. Sinasadya man natin o hindi, nagkakamali pa rin tayo. We’re not perfect. We are only human. Our heart is vulnerable. It will always look for the simplest way to seek comfor

Napabuntong hininga naman ako at inirapan siya. “I still have flaws, so I’m not perfect,” giit ko pa rito. “Sana all,” bulong pa nito. “Kung makasana all ka ah parang wala ka nang mga binaggit mo eh halos ni-didescribe mo na nga ‘yang sarili mo.” Ngayon ay siya naman ang umirap sa akin. “I don’t have a perfect family,” mahinang sabi niya. Napatahimik naman ako dahil do’n. Tahimik lang kami hanggang sa makapunta kami sa kanya kanya naming building.

“Ano ka ba, Poppy? Wala naman talagang taong perpekto. Kahit ako, hindi rin naman ako perpektong asawa. Ang Daddy Ace mo, hindi rin ‘yan perpekto. Wala rin sa mga anak namin ang perpekto. Si Faith? Kahit gaano pa ‘yan kabait na anak, hindi ko masasabing perpekto siya. Sa pagiging asawa siguro, oo. Magiging perpekto siyang asawa sa ‘yo, nararamdaman ko 'yon. Pero may mga kahinaan pa rin ‘yan sa ibang bagay kaya hindi pa rin natin masasabing perpekto talaga siyang tao. Lahat kasi ng tao may kani-kaniyang flaws, mapa-physical man or psychological. And that what makes us unique, Poppy. Okay lang maging hindi perpekto. ‘Yon kasi ang humuhubog sa pagkatao natin. Kung lahat ng tao ay perpekto, mawa

Kung bakit nagawa sa akin iyon ng mga magulang ko. Maybe I can't find the right answers for now. But I am still a fucking perfect even they say, there's no perfect in this world. I am still human. And being a human is already perfect for Him, for our God. Because we are His beautiful and wondrous creations. Na kahit anong kasarian mo, anong relihiyon mo, anong lahi mo, anong kulay mo, taas mo, at hitsura mo... pantay-pantay pa rin tayong lahat sa mga mata Niya.

Because we are imperfect. And so it doesn’t matter to me if I have the ‘best,’ the ‘spotless,’ the ‘ideal.’ I don’t want a person who is cookie-cutter, always doing the right thing, never challenging me, never growing with me, never bending or compromising or making mistakes. I don’t want to fall in love with someone who’s static, who completes me in ways that look nice, but don’t feel genuine. I’ve had enough of temporary love, of placeholder love, of love that appears wonderful on the surface but lacks all the depth and mess of something real. I don’t care about having something that the world looks at and says, ‘That’s perfect.’ Perfect is overrated. I want real.

Napaka thoughtful naman ng nobyo nya. Lalo tuloy s'yang kinabahan kasi masyadong perfect na ang lahat. Pumayag na rin s'ya na ipakilala sa mga magulang ni Hunter. Marami mang babae na maiingit at hindi maiwasang magalit sa kanya, hinanda na niya ang sarili para dito. Hunter is worth fighting for naman. Her phone suddenly beeps for a message alert. Hunter: Hope you liked it baby.

May mga lalaki lang talaga na puro nonsense ang pinagsasabi at may mga babae naman na wala ring laman ang sinasabi. Life is so full of imperfections. Walang taong perpekto. Lahat naman may mga flaws, nag didepende lang talaga 'yan sa tao kung paano niya dadalhin ang sarili niya. Kaya I don't in favor sa sinasabi nilang life is so unfair. Like hello? Langit nga malaki, nagrereklamo ba ang mga planeta? Nasa tao lang kasi 'yan kung tatanggapin niya ba ang binigay or gagawa siya ng paraan para mas lalaki pa ang sa kanya. All things has a key, and that's an effort.

Eto rin ang way niya para maghatid ng aral at pagmamahal saatin. Gan'to kasi 'yan, kung ang Diyos ba ay gagawing perpekto ang tao, mula sa estado ng buhay, kagandahan at walang kahit anong magiging problema. Satingin n'yo matuto ba tayo? Magsisikap ba tayo? Makakagawa pa ba tayo ng maraming kabutihan? Think of it, ano nalang mangyayari sa mundo kapag perpekto tayo lahat. Walang pagsubok ang hindi natin malalagpasan kahit anong mangyari. At aaminin man natin sa hindi ay marami tayong natutunan sa mga nagdadaang pagsubok sa buhay natin.