Nobody Is Perfect Novels & Stories

Napabuntong hininga naman ako at inirapan siya. “I still have flaws, so I’m not perfect,” giit ko pa rito. “Sana all,” bulong pa nito. “Kung makasana all ka ah parang wala ka nang mga binaggit mo eh halos ni-didescribe mo na nga ‘yang sarili mo.” Ngayon ay siya naman ang umirap sa akin. “I don’t have a perfect family,” mahinang sabi niya. Napatahimik naman ako dahil do’n. Tahimik lang kami hanggang sa makapunta kami sa kanya kanya naming building.

“Ano ka ba, Poppy? Wala naman talagang taong perpekto. Kahit ako, hindi rin naman ako perpektong asawa. Ang Daddy Ace mo, hindi rin ‘yan perpekto. Wala rin sa mga anak namin ang perpekto. Si Faith? Kahit gaano pa ‘yan kabait na anak, hindi ko masasabing perpekto siya. Sa pagiging asawa siguro, oo. Magiging perpekto siyang asawa sa ‘yo, nararamdaman ko 'yon. Pero may mga kahinaan pa rin ‘yan sa ibang bagay kaya hindi pa rin natin masasabing perpekto talaga siyang tao. Lahat kasi ng tao may kani-kaniyang flaws, mapa-physical man or psychological. And that what makes us unique, Poppy. Okay lang maging hindi perpekto. ‘Yon kasi ang humuhubog sa pagkatao natin. Kung lahat ng tao ay perpekto, mawa

"Ashley, No! Huwag mong sisihin ang sarili mo. Tandaan mo, lahat ng tao ay hindi perpekto. Lahat tayo ay nagkakamali. Kung ano man ang nagawa nating pagkakamali noon, pwede pa nating ituwid. Pwede pa nating ayusin lahat ng ito." sagot naman ni Papa Ryder.

Kung bakit nagawa sa akin iyon ng mga magulang ko. Maybe I can't find the right answers for now. But I am still a fucking perfect even they say, there's no perfect in this world. I am still human. And being a human is already perfect for Him, for our God. Because we are His beautiful and wondrous creations. Na kahit anong kasarian mo, anong relihiyon mo, anong lahi mo, anong kulay mo, taas mo, at hitsura mo... pantay-pantay pa rin tayong lahat sa mga mata Niya.

Because we are imperfect. And so it doesn’t matter to me if I have the ‘best,’ the ‘spotless,’ the ‘ideal.’ I don’t want a person who is cookie-cutter, always doing the right thing, never challenging me, never growing with me, never bending or compromising or making mistakes. I don’t want to fall in love with someone who’s static, who completes me in ways that look nice, but don’t feel genuine. I’ve had enough of temporary love, of placeholder love, of love that appears wonderful on the surface but lacks all the depth and mess of something real. I don’t care about having something that the world looks at and says, ‘That’s perfect.’ Perfect is overrated. I want real.

“I want everything to be perfect.” “No need to worry,” sagot ng isang anonymous na lalaki sa kabilang linya “I have everything in control.” Bahagyang ngumiti si Grace. Isang ngiting puno ng kumpiyansa. “Make sure to do your best,” dagdag niya. “I don't want any mistake.” “I’ll make sure of it.” Hindi na siya nag-aksaya ng oras. Tinapos niya ang tawag matapos ang isang maikling paalam.

No one can ever ruin us. DESIREDINK

Napaka thoughtful naman ng nobyo nya. Lalo tuloy s'yang kinabahan kasi masyadong perfect na ang lahat. Pumayag na rin s'ya na ipakilala sa mga magulang ni Hunter. Marami mang babae na maiingit at hindi maiwasang magalit sa kanya, hinanda na niya ang sarili para dito. Hunter is worth fighting for naman. Her phone suddenly beeps for a message alert. Hunter: Hope you liked it baby.

May mga lalaki lang talaga na puro nonsense ang pinagsasabi at may mga babae naman na wala ring laman ang sinasabi. Life is so full of imperfections. Walang taong perpekto. Lahat naman may mga flaws, nag didepende lang talaga 'yan sa tao kung paano niya dadalhin ang sarili niya. Kaya I don't in favor sa sinasabi nilang life is so unfair. Like hello? Langit nga malaki, nagrereklamo ba ang mga planeta? Nasa tao lang kasi 'yan kung tatanggapin niya ba ang binigay or gagawa siya ng paraan para mas lalaki pa ang sa kanya. All things has a key, and that's an effort.

“Natatakot akong malaman ang totoo dahil baka ang katotohanang iyon ay magpapatunay na ako ang pinakamasamang tao sa mundo. Na ako ang dahilan kung bakit nawala ang kapayapaan nila noon.” Umupo siya sa upuan sa harap ng mesa ko, parang gusto niyang makinig nang maayos. “Sir, walang taong perpekto. Lahat tayo ay nagkakamali lalo na kapag nadadala ng emosyon. Pero ang pagsisisi ay hindi sapat kung wala itong kasamang pagbabago. Kung handa ka nang harapin ang lahat, kahit ano pa ang mangyari, doon mo lang malalaman kung may pagkakataon pa ang lahat.”