Nod Novels & Stories

Parang sirang-plaka na paulit-ulit na tumatakbo sa utak ko F*** his condition Pagkatapos ko maligo, wala sa wisyo kong inaayos ang gamit ko, isang pang alis at isang pang tulog lang dala ko tutal isang gabi lang naman iyon kaya maliit na bag lang ang dala ko. Habang nag aayos ng sarili ay biglang tumunog ang telepono ko +639**********

Ilang araw na rin niyang hindi nakikita si doktor Julio at wala na siyang balita sa pamilya nito. Wala sa sarili siyang naglakad patungo sa mesa kung saan nakalagay ang kaniyang rebolber at mabilis niyang binuksan ang silindro at naglagay ng isang bala at mabilis 'rin na isinara. Naglakad siyang muli pabalik sa bintana at itinutok niya ang baril sa isang sundalo at pinakawalan ang bala dahil ng paglikha ng malakas na tunog.

Pinaandar niya naman agad ang kanyang Rolls Royce Ghost nang walang pag-aalinlangan. “Mama!” maligayang bati nang anak. I feel so tired the whole day… pero isang yakap lang ni Rhia ay parang nawawala ang pagod ko. “Saan ka po galing, Mama?” inosenteng tanong niya. “Trabaho, baby… Kumusta ka? May masakit ba sa’yo?” “Wala naman po, Ma… May bumisita sa akin kanina… Kaibigan niyo raw po. He said his name was Tito Chad… Tito Chadler…”

Muli nitong sabi. "Not there ka pa diyan, doon nga nakasuksok ang punyemas na button na 'to!" sambit niya ng mahawakan ang maliit na bagay mula sa bulsa nito. Hinugot niya ito. It's a black square metal na may maliit na blue button sa gitna. "Huwag mo ng titigan, pindutin mo na!" Tulad ng sinabi nito, pinindot nga niya ang button. Saktong nakalampas sila sa boundary line ng mapindot niya.

Kabanata 21 “HYDRUS HORIZON HUGO, fck! Let go of my wrist. You shouldn't act this much. Anak ka ng constipated na tinapa!” Dejectedly, Sheeva kept on protesting and brave enough to ignored the heat his touch caused her. His hold was territorial.

Aiden remembered the positions. Noah remembered the smaller details. "Third row, second column," sabi ni Aiden. "No. Fourth." Aiden frowned. "Third." Noah closed his eyes for a second. Then opened them. "You're right." Aiden immediately entered the answer. No teasing. No victory smile. They moved on. ... Sa next problem naman, si Noah ang mabilis nakakita ng inconsistency. "Stop." Aiden's hand froze above the submit button. "What?"

Sarkastikong saad ni Sheryl. "Hina talaga ng one plus one mo," wika ni Nadine na nagkamot ng ulo, "maraming malolokang vacklush at mayayamang matrona sa lokong 'yan! O, e, ako ang manager. Siyempre 70-30 ang labanan. sa akin ang 70 at sa kanya ang 30." "Ayon! Gagawin mong CB. Paano kung hindi pumayag?"

Nakita ko pa ang pagismid nito. Ang tanging maririnig mo sa hapag ay ang walang humpay na paggalaw ng kurbyertos. Tila walang umiimik pati ang tunog ng orasan ay rinig na rinig. Pinutol ng lalaking dumating ang katahimikang namamalagi sa gitna ng lahat. Hindi ko ito kilala, kailanman ay hindi ko pa ito nakita ngunit hindi ko maiwasang pakatitigan ang kaniyang tindig at presensya. Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi.

Ang kaniyang buong katawan ay tila naging yelo. Standing by the water dispenser at the end of the dim hallway was Arguz. He wore a gray hoodie and held a thermal flask. He wasn't rushing. Instead, he was leaning against the wall, his sharp, calculated eyes fixed directly on Lauren. He didn't look sleepy at all; his gaze was wide awake, tracking her descent from the faculty floor with a slow, venomous grin that spread across his face.

Sagot ng batang Jasmine. “Anong file?” “Original Project File.” “Nasaan?” “Sa loob ng folder.” Napatingin ako sa kahon. “Then baka nandito.” Hinawakan ko ang folder. May maliit na lock. Click. Hindi bumukas. “Code?” Tanong ni Noah. “Try your birthday.” Tinype niya. 0617. Beep. Wrong. “Adrian?” “Hindi.” “Ethan?”