Note To Self Quotes Mga Nobela at Kwento

Habang lumilipas ang oras, may mga napapansin akong maliliit na bagay sa harapan ng desk ko. Kapag aalis lang ako saglit sa desk pagbalik ko may mga sticky notes ng nakadikit roon. Sino na naman ang may pakana nito? 'Sino pa nga ba ide si Tristan?' sagot ng utak ko. May sticky note sa desk ko na nakasulat, "Don't skip lunch today." May smile pa sa dulo. Meron pang nakahandang bottled water sa gilid ng PC ko bago magsimula na naman ang overtime ko.

tanong ko. Iniling niya sandali ang ulo at umiwas ng tingin. "I think I can also apply it too now. But not the exact qoute." "Huh?" grabe ano na naman ba ang pinagsasabi nitong anak ko? "Instead, I will apply the 'Forgive but never forget' quote line, not the different version you used." saad pa niya at napanganga na lang ako.

Account lang kung tawagin pero patay naman para sa mga iilan. Naisipan kong i-log in ang sarili kong account pero naintriga ako sa isang application notepad. Wala ako sa sariling binuksan ito at ang unang bumungad sa'kin ay ang mga files na may iba't-ibang petsa at taon. I grew curious. Nahila ang atensyon ko sa petsa kung kailan umalis ako. Habang binabasa ang mga nakatala roon ay kumirot ang dibdib ko. He only wrote two words "she's gone" na may emoticon sa dulo.

Hindi ka nga nila isinasama sa mga dapat niyong puntahan at at tinataguan ka nila ng impormasyon na dapat mo rin sanang alam. "Just stop"inirapan ko ang sarili ko sa salamin bago sinamaan ng tingin ang taong wala namang ibang ginawa kung hindi ang pagbigyan lang din ang mga tao sa paligid niya kagaya na lang din ng kapatid niya. "You better shut up now self ,hindi na ako natutuwa da iyo"or it would be better if you pull yourself out from your reverie and kust go wherever you need to go.

Joko Hindi ako makapaniwala. Ito ang unang pagkakataon sa loob ng maraming araw na may senyales na ako na patatawarin na ako ni Jackie. Pagpasok ko sa elevator at pagbukas ko ng note, gusto ko sanang lumabas at halikan siya, pero sumasara na ang pinto. ‘Make me believe,” ang nakasulat doon.

Kung ano-ano na naman muli ang iniisip niya. Nagkalat ang sketch book at ilang color pens sa ibabaw ng kama niya ngunit parang wala lang iyon sa kanya. Muli siyang huminga ng malalim. “Trabaho dapat ang iniisip natin self. Hindi iyong mga kung ano-ano!" aniya sa sarili.

Pwede namang kwaderno nalang! "Just press that, then click the icon that says the notes. Then just type." Yun ang sinabi niya. Sinunod ko naman, pag open niyon ay hinanap ko ang 'notes'. Buti nalang nahanap ko na bago pa kami naka park.

May bago akong dinikit na sticky note. “Coffee is temporary. Inner peace is forever.” – R.E.S.K. “Sticky notes, Raven? Talaga ba?” “Yup. Daily dose ng motivation. Wait, may isa pa sa freezer!” Lumapit ako at binuksan ang freezer. Tinuro ko ang isa pang note sa pintuan. "Kung malamig ang puso niya, painitin mo ng ginger tea." “Creative, ‘no?” “Raven, aalisin mo ‘to lahat ngayon din.”

"You can do it, Iris. I know you can. Tiwala lang sa sarili, okay?" I was talking to myself almost half an hour. I kept telling me that I didn't need to be that nervous. Na-memorize ko nanaman ang background informations nila at saka nandyan naman si Mr. Esqueza. Alam kong aalalayan niya ako kapag hindi ko alam kung ano ang isasagot sa tinatanong saakin.

I said desperately. "No, and I'm Sorry Yumi, Please fix yourself and move-on." Huling sabi niya at saka tumalikod at lumabas na ng pintuan. I pity myself. I'm bitter. I'm Obsessed. Pero napangiti ako nang maalala ko ang sinend kong pictures kay Quinlee kagabi. Pinahid ko ang mga luha sa mata ko. "Wala ka nang babalikan Zik." bulong ko.