Novel & Cerita Novel In Tagalog

Isang di malamang anino ang sumusunod sa kanya na may dalang tiyak na kamatayan. “Buhat sakay nang isang barko galing Maynila kay mararating ni Graciela ang lupang kapanganakan ng kanyang ina ang Isla del Fuego( modern day Siquijor) sa kanyang paghahanap sa kanyang lahi, ang mga mangagaway (Filipino equivalent to sorcerer/sorceress)” Malilibot sa kabanatang ito ang pagtatag ng pondasyon sa setting nang buong kuwento upang maukit ito sa imahinasyon ng mga mambabasa.

kako She just nod her head as a signal. “Okay, I'll just follow you later or maybe I'll sleep here in the sofa. I'll will just finish watching my favorite K-drama." "All right, I'll go first, I'm really sleepy. Bago ka pumasok sa kwarto o matulog linisin mo muna ang mga kalat mo dito," paalala ko "Geeezz! You're acting like a mother again. Go ahead and sleep."

Mapipikon lang si Night. Nasa ganoon akong tagpo ng mapaigtad sa gulat at napaangat ng tingin sa pwesto nila Lucien ng may kumalabog at may nabasag. Dumiretso ang tingin ko sa lapag dahil nagkalat ang basyo ng alak at mga bubog. Anong nangyari?

ang naka ngisi nitong sabi. "Be sure! Dahil hindi mo gustong magalit ako." taas ang isang kilay na saad nito. Humalukipkip ito at muling ibinalik sa pag kaka- sandal ang likod at itinuon ang mga mata sa harapan. "Anyway, saan ba tayo?" tanong nito sa babae. Na hindi rin ito nilingon. "Nueva Viscaya." saad nito.

Humugot siya nang malalim na hininga at napapikit sandali bago muling magsalita. "Fifteen years old ako no'ng iwan nila ako ni Mama sa simbahan sa Maynila. Ang sabi nila babalikan nila ako, pero hindi na sila bumalik. Naghintay ako ng isang araw, isang linggo, at isang taon, pero walang bumalik sa akin. Hindi naging maganda ang buhay ko noon hanggang sa nakilala ko si Papa. Inampon nila ako at dinala rito sa probinsya," pagkukwento niya.

Sana, huwag ka nang magalit kay Mama. Para akong nanigas sa kinauupuan ko habang tulala na nakatitig doon. May kung anong bumayo nang malakas sa dibdib ko at mas lalong tumindi ang paninikip nito. Naramdaman ko na lang ang mabilis na pag-init ng sulok ng mga mata ko. Naalala ko. Naalala ko ang araw na ‘to. “Mama? Hindi. Nasa Canada ang Mama ko. Katulong lang namin ‘yan. Pauwi na nga siya, e. Hinatid lang niya ‘yong librong naiwan ko kanina.”

"Ano naman tittle niyan?" "How to turtore my best friend." Ibinaba ko ang libro at nagsimulang kumain. Ayoko muna ng away ngayon dahil badtrip ako simula nung nagising kanina. Bigla na naman kasi akong naka-alala ng hindi maganda. "'Di nga? Seryuso kasi!" "Shadows at night. A novel by UnstoppablePen" tumingin ako sa mga mata niya dahil hindi titigil ang isang ‘to. "Okay na Danica?"