Nunal Sa Mukha Novels & Stories

tanong nun na sabay namin na ikinapilig ng ulo. Ngumiti si Nico sa babaeng nakasalamin at ang ginuhit na kilay ay parang abot na sa noo. Nangangamatis ang pisngi nun na parang binalatan na sibuyas ang kulay. Gumagamit yata ng iyon ng Maxipeel o baka naka-rejuvenating set. Sunog na ang mukha ng babae Gusto kong matawa sa hitsura nun pero pinigil ko kasi mukha iyong principal na pinagkaitan ng tadhana. Yun tipong matandang dalaga ba, namamatay ng virgin.

inis na singhal n'ya rito at lumapit pa sa binata sabay umang ng kan'yang nakabalandra na dibdib sa mukha ng lalaki. Ang akala n'ya ay hindi s'ya papatulan ni Nic ngunit nagulat na lamang s'ya ng marahas s'ya nitong sinaklit sa braso at inilapit sa katawan nito. Nagulat s'ya at hindi agad nakahuma kaya nagkaroon ito ng pagkakataon na ibaba ang mukha sa kan'yang dibdib at walang pakundangan na s******p ang kan'yang mga u***g.

"Any last word before you leave this wonderful world?" Dinuraan niya ito sa mukha sabay sabing, "F*ck you! Ang kapal ng mukha mong bumalik! Pagkatapos mo siyang lokohin! Pagkatapos mo silang iwanan! May lakas ng loob ka pa bumalik. Bumalik ka na kung saan ka nanggaling. And leave us alone!" sigaw niya rito. Pinunasan nito ang mukha na dinuraan niya saka masama ang tingin na ipinukol sa kanya.

Nagtataka kong ibinaling ang paningin kay Nika na ngayon ay nagpahid sa kanyang mukha. “Sino ba kasi naglagay nito sa mukha ko?” Nakabusangot ang mukha ni Nika. Nagpigil ako ng tawa nang makitang nagkalat na ang itim na make up sa kanyang mukha. “Hikhik!”

Namiss ko bigla ang kambal. Marahan kong inilapag ang dala kong tray sa side table niya sa kama saka ako umupo sa kama niya at sinubukang alisin ang unan sa mukha niya pero lalo lang niyang hinigpitan ang hawak na tila ayaw niyang ipakita sa akin ang mukha niya.

natatawa pang bulong ng babaeng make-up artist. Naiilang na ngumiti si Solene. Saka niya dahan-dahang sinulyapan ang sarili. Napahawak siya sa mukha niya. Ang maputla niyang balat ay tila nagkaroon ng buhay. Her lips were plummed. Her cheeks were rosy. The make-up is light pero buhay na buhay ang mukha niya. Pakiramdam niya tuloy ay ikakasal siya.

“Kesa sa’yo na walang maganda sa kahit na anong parte ng mukha mo. Siguro tinawaran mo pa ang doktor mo sa pagpapagawa niyan no? Kaya mukha kang pinag-eksperimentuhan.” Humalukipkip si Rana. “Sshh. ‘Wag ka nang mainggit sa natural kong mukha. Halata namang walang ginawa dito pero mas maganda pa rin ako sa’yo.” “Ang kapal naman ng mukha mo. Masyado kang bilib sa sarili mo!”

malamig niyang tanong sabay buga ng usok. Ang kanyang mukha, na napakaguwapo at pino, ay dapat sana ay mukhang banayad na ginoo o kagalang-galang na immortal. Ngunit nasisira ang lahat ng iyon sa tuwing bubuka ang bibig niya.

Kailan ba matatahimik ang mundo ko? Dinampot ko ang unan at itinakip sa mukha. Sakop niyon ang buo kong mukha saka ipinikit ang mga mata. Sana naman dahil hindi ko sinagot ang tawag niya ay huwag naman siyang kumatok para wasakin ang pinto ko.

[Amelia] TINITIGAN niya ang mukha nito. Marami na siyang nakita na may pilat sa mukha pero hindi naman ganito, bakit gano'n? Parang hindi naman 'to pumanget. Kahit siguro tubuan ito ng pigsa sa mukha ay gwapo parin.