Object With Soft Sound Novels & Stories

“Hindi ba’t ang sabi mo soundproof itong office mo? taka kong tanong. “Yes, my office is soundproof. Naninigurado lang ako miss Lopez dahil baka sumigaw ka,” pagkasabi niya ay yumuko siya upang halikan ang mayaman kong dibdib. Napaliyad ako ng tuluyan na niyang isubo ang nipple ko at pinaglalaruan pa niya sa loob ng bibig. Dahil sa takot na may makarinig sa ingay na nanggagaling sa bibig ko ay kinagat ko ng mariin ang pang-ibabang labi ko. Kinagat-kagat pa niya ang nipple ko kaya napapadaing ako sa sakit, hindi naman ako nito pinansin. Parang bata si Sir Akihiro habang s********p niya ang nipple ko, hindi ko mawari kung saan ba ako titingin. Nakatingala ako sa kisame at hinahayaan ko lamang

sambit nito over the device. Nagkaroon ng static sound at kasunod niyon ay isang halakhak, "busy ako, sabihin mo ayoko ng bisita pagkatapos niyan ay patayin mo na sila!" Nagagalak na utos ng nasa kabilang linya.

No one's talking, humming, or something that can produce sounds. Inaalala ko pa rin ang ginawa niya. He kissed me. He did kiss me. His lips is so soft.

Ang baby ang susunod na tagapagmana ng trust fund na ito. Habang sinusuri namin ang mga dokumento, narinig namin ang isang mahinang tunog mula sa itaas. Hindi ito tunog ng hangin. Tunog ito ng makina ng sasakyan. Isang dambuhalang makina na dahan-dahang humihinto sa kanto ng daan. "Patayin mo ang ilaw!" bulong ni Dante.

tug. Muling pagkarinig nina Ato at Pablo sa nakakahindik na tunog. Ito ay nanggaling sa isang maliit na may kakaibang anyong tambol na mahinang kinukumpas ng nakapulang taong nakita nila. Tug. .tug. .tug. .

Tatlong putok ng baril. Ang pagbasag ng salamin. At ang mga kislap na napakaliwanag na nagliwanag sa buong kotse. Ang tunog ay nagpatigil sa mundo ko. Hindi ito ang malalim, mataginting na bass ng isang pelikula; ito ay isang matinis, nakakabasag-tenga na CRACK na umalingawngaw sa aking tainga. Ang salamin ng bintana sa tabi ni Kristoff ay sumabog, nagkalat ng maliliit na kristal na piraso sa loob ng kotse at sa aming damit, na tila mga makinang na shrapnel.

Mula sa likuran, naramdaman ko ang muling pagbaon ng kanyang matigas at naghuhumdinig na págkalalaki. Napaatungal ako sa sarap nang maramdaman ko ang lalim ng pag-ul0s niya. Habang mabilis ang galaw niya, ipinasok niya ang mga kamay sa ilalim ko para sapuin ang nakalaylay kong mga susô. Nilamas niya ang mga ito nang walang humpay habang binabanatan niya ang pag-ul0s sa loob ko, at sa sobrang lakas, naglilikha 'yon ng malakas na tunog, kasabay ng malakas kong ung0l. Pinagpapasalamat ko lang na soundproof itong kwarto ko, hindi rinig sa labas kung anuman ang ginagawa namin o 'di kaya sa kabilang kwarto.

Ang hangin sa loob ng kwarto ay biglang naging malapot at mainit. Dahil alam ni Nathaniel na soundproof ang kwarto, naging mas agresibo siya. Tila ba gusto niyang tunawin si Zoe at isama sa kaniyang sariling katawan. Bawat halik ay mabilis, mabagsik, at puno ng pananabik, hinahayaang umalingawngaw ang tunog ng kanilang paglalapat sa buong silid.

Hindi namalayan ni Sean na parang sasabog na ang stress ball sa kamay niya nang hawakan niya ito ng buong lakas. “Ano ang tunog na iyon?” curious na tanong ni Brodi nang marinig ang tunog ng ‘squake ... squake.. squake’ mula sa rubber ball na pinipiga ni Sean. Agad na lumipad ang bola sa sulok ng kwarto matapos itong ihagis ni Sean. Imbes na mabawasan ang stress ay lalo siyang kinabahan at kinakabahan. “Wala, baka ... static sound sa call network,” pagsisinungaling ni Sean.

Kaya nakapag isip ako kung paano ito magigising agad nang hindi ko nahahawakan. "Sunog! Sunog! May sunog!" Malakas na sigaw ko dahil soundproof naman itong sasakyan ko kaya walang ibang makakarinig sa amin. "Su---- sunog!? A---- a--- asan ang sunog! Sususunog!!!" Di magkandaugagang bulalas nito na napakabilis nagising saka tarantang napatayo kaya tumama ang ulo nito sa sasakyan. Literal na malakas ang pagkakauntog na gumawa pa ng tunog kaya hindi ko mapigilang mapahalakhak ng malakas.