Novel & Cerita Object With Soft Sound

Sila ay tumitig sa sahig at hindi nakapagsalita. “Talagang isa iyang portable loudspeaker, at isa sa may pinakamagandang kalidad. Narinig ko na ang brand ng loudspeaker na ito ay napakaganda at mayroong kaaya-ayang tunog. Kung gayon, marahil ay…” Sila ay nagkatinginan at nabalot ng pagdududa. ‘Ibig sabihin ba nito na ang walang kwentang live-in son-in-law ay tama sa kanyang mga hinala?’

Dumidiin ang mga daliri ko sa pagkakakapit sa kanyang likuran. Ang foam ay sumusunod sa galaw naming dalawa. "Umungol ka pa, Lei.. I want to hear it loudly. Don't worry wala namang makakarinig kasi soundproof itong kwarto ni Derek. " Ilang sandali pa patindi na ng patindi ang kakaibang nararamdaman ko saking puson. Parang imbakan na unti unting napupuno at malapit ng umapaw.

Pinindot ni Jojo ang play. Sa una, static lang ang narinig ko. 'Yung tunog ng hangin at parang kalansing ng baso sa malayo. Pero pagkalipas ng ilang segundo, isang boses ang nagsalita. Isang boses na lalake—mababa, kalmado, at may awtoridad na hindi mo basta-basta mababalewala.

"Uhmmm, yeah, ohhh!" Napuno ng ungol ang apat na sulok ng silid niya. Ang tunog nang nagsasalpukang kaselanan at ang bahagyang paglangingit ng kanilang kinahihigaan ay rinig na rinig. "I'm c*mming, Qīzi."

Ang kanyang mga mata ay nakapikit. "Anong kalokohan 'to?" sabi ng isang Praetorian. Ngunit hindi ito kalokohan. Habang patuloy na tumutugtog si Ezikiel, ang kanyang musika ay tila nagkaroon ng pisikal na anyo. Ang sound waves ay naging visible, kumikislap sa isang kulay asul na liwanag. Ang mga pader ng tunnel ay nagsimulang manginig. Ang mga bombilya sa itaas ay isa-isang pumutok.

She hugged herself and let out a deep sigh. “It’s almost perfect. Sa anggulo ng pagpasok, sa bawat pag-ulos, tamang-tama. Sinubukan ko rin ang eating feature and heck, kung may fingering pa na kasama, masasabi ko na totoong tao na talaga ang partner ko. Grabe ang pagiging sensitive sa sound. Nakakatakot. Nakikisabay siya sa bawat ungol na animo’y nasasarapan din sa naririnig. And the image—ang gwapo, at nakaka-turn on talaga! And you know what’s worst?” I was looking at her with a blank face, but in my mind, I was fuvking smirking.

Azen Pov Napapangiwi na lamang ako sa lakas ng tunog na nagmumula sa malaking speaker ni Lyka. Birthday niya ngayon kaya nandito kami sa kanyang condo unit at nagpa-party-party. Mabuti na lamang soundproof ang mga dingding ng bawat unit kaya kahit gaano pa kalaki ang boses ng speaker ni Lyka ay hindi naririnig sa mga katabing unit. Pakiramdam ko ay nakakaragdag lamang sa pagkahilong nararamdaman ko ang lakas ng tugtog lalo pa at medyo naparami na yata ako ng nainom.

Hindi naman ‘yung sobrang madilim, hindi rin sobrang maliwanag, ‘yung sakto lang ba. May natural na liwanag mula sa bintana. Nakaka-relax ‘yun sa mata. Pagkatapos ay nagsuot ako ng earphones, hindi para makinig ng kanta, kundi para makinig ng instrumental music. Kadalasan ay piano, violin, ambient sounds. Minsan rain sounds, minsan forest sounds. Depende sa mood ng eksenang sinusulat ko. Ngayong araw ay na-bet-an kong makinig ng soft piano. Nakakapagpakalma. Nakakapag-focus.

Pagkalipas ng isang oras, may mahinang music akong narinig, kaya agad na napakunot ang aking noo. Dahil sa soundproofing, imposibleng makarinig ako ng kahit anong normal na ingay mula sa labas. Shit ano yun? Pero kung umaabot ang tunog ng disco music na ito sa study room… hindi ko ma0imagine kung gaano kalakas ang ingay nito sa labas?!

“What if they hear us?” Napangisi siya habang patuloy ang pagkadyot sa akin. “Let them knock. Let them wait.” “B-Baka marinig nila ako…” Hinugot niya saglit ang ari niya, saka lumapit sa tainga ko. Mainit ang hininga niya, parang apoy. “Even if you scream all day, no one will hear you. This room’s soundproof, baby,” bulong niya. “So moan as loud as you want. I want to hear every sound you make when I’m deep inside you.”