Officially Signing Off In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

"i can't forget that day when she said that the game was finally over and it's time for her to let you go coz you are finally happy with your family..that she already lost you.,masaya kana daw sa lalaking mahal mo, masaya kana daw sa pamilya mo" Umiling iling na ako. Ang lakas na ng iyak ko. Pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nasasaktan na ako at hindi ko na kayang pakinggan pa ang iba pa niyang sasabihin. Baka tuloyan ko ng hindi mapatawad ang sarili ko kapag may narinig pa ako. Ayaw ko na..

Naka-recieve naman ako kaagad ng text mula sa kanya. 'Remind lang kita, anak, this coming Monday na ang contract renewal mo, report ka sa office eight a.m sharp,' ang laman ng kanyang text. Sa susunod na linggo na pala iyon. Paano na ito? Hindi ako pwedeng pumirma ng panibagong kontrata kung ilang buwan na lang ay lolobo na ang aking tiyan at wala akong maiharap na asawa o tatay ng anak ko.

hindi ko na napigilang mapa-ungol. I heard him groaned and kiss me more. He suck my lips like a sweet candy. I then got drowned by his kisses. Hindi ko na napigilan ang pag-ungol at pag-d***g sa bawat halik na binibigay niya sa akin. "Fuck! You're moan so hot," he cursed but his voice was husky.

"Okay! Thank you for that. Of course we will be going up basta sama-sama tayong lahat. Bago iyan, mag-spell ka muna ng salita dahil alam kong nangangati na ang bibig mo. Are you ready?" "Always ready, be sure that the word is best for me." "This word is for you. Here you go. Your word is..." Natahimik ang lahat at nag-abang sa susunod na mangyayari. Mga ilang segundo pa bago nagsalita ang speaker. "Your word is Si- Nek- Do- Ki." A..ano raw? Nabingi ako sa sinabi ng Speaker. At hindi ko namalayang timingin sa 'kin si Vani. Nakatutok ang dalawa niyang mga mata sa dalawa ko ring mga mata.

Gumagana yung lightstick mga bes! "Sorry ha. Hindi yan yung official. Nahirapan kasi akong mahanap yung official ehh." sabi niya sabay kamot ng ulo. Official man to o hindi. Tatanggapin at tatanggapin ko to. Umiilaw man o hindi, Tatanggapin at tatanggapin ko to. May sira man o wala, Tatanggapin ko din to. Ang mahal mahal kaya ng Army bomb tapos mag-sosorry siya kase hindi official? OMG. Gusto ko atang maiyak my GOD!

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Nagsign-language siya upang magpasalamat. “Huwag ka ng magsign language dahil hindi ako marunong. Thumbs up na lang means okay o yes at thumbs down means no. O iling at tango na lang with matching turo. Hindi naman ako mahirap pakisamahan. Taga-abot ka lang ng kung ano ano,” anitong nakangiti. Natulala siya sa ganda ni Sarah kahit pa may lungkot sa mga mata nito.

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

"Sino ang lalaking nakabuntis sa iyo? Alam niya bang buntis ka?" Napalunok si Roxanne. "S-Si R-Rain po. Rain Tyler Montenegro." Nanlaki ang mata ni Aling Rose. "Ano?! Sigurado ka ba sa sinasabi mo? Kilala mo ba ang taong 'yan." "Opo. L-Lasing po kasi kami no'n. Hindi po namin alam ang nagawa namin." "Jusmiyo." Nasapo ni Aling Rose ang kaniyang noo.

mahabang Saad ko. Naka-oo na ako sa Delafuente group of Company. Saad nito sa susunod na linggo ay kailangan na natin bumalik sa Pilipinas para sa endorserment signing mo. Ano mama kat? Babalik sa Pilipinas? gulat Kong tanong dito. Oo... Pilipinas...Saad pa nito. Mama kat...hindi pa ako ready bumalik sa Pilipinas.