Officially Signing Off In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Hindi pa ba sapat ‘yong pagbebenta ko ng buhay ko sa kanya? “Oh really? Did you read the contract before you sign it?” tanong niya na mayroong napaka laking ngiti sa mga labi. Nadako ang tingin ko sa isang brown envelope na nakapatong sa lamesa niya sa gilid. Kinuha ko ito at tiningnan ang nakalagay sa loob. Tama nga ang hinala kong ito iyong kontrata. Binasa ko ito at ayon dito, bukod sa pagpapanggap naming dalawa ay kasama dito lahat, as in lahat ng ginagawa ng typical na couple! So, it means kiss, holding hands, hugs and...

Umiiyak kong hiling. "Via." nag-aalalang sambit ni sir sa akin. Huminga ito ng malalim. "Sumunod ka agad sa port mamaya. Okay? Aantayin ka namin." Sagot ni sir at pinabukas ang pintuan. "S-salamat po sir. Salamat po." agad akong lumabas at pumara ng taxi.

tudyo nito na nagpailing sakin. "You're my Best Friend after all." wika ko. Natawa siya sa sinabi ko. "I love you nalang Dude." wika niya na natatawa. Tiningnan ko siya nang masama tsaka itinaas ang gitnang daliri. "F*ck you Dude! Kadiri ka!" singhal ko na ikinatawa lang niya.

Political names. And us. "Smile," he whispered habang pinipicturan kami sa red carpet entrance. "You're supposed to be in love with me, remember?" "Give me a reason and I will," I muttered back. Napahinto siya sa paglalakad, bahagyang natawa. "Not bad, Doc." Akala ko ba hindi siya marunong tumawa. Nakakainis talaga. Bakit pa kasi ako pumasok sa ganito?

pagpapakilala ko rito at inilahad ang kamay ko. "Kuya Diego na lang itawag mo sa akin. Saka na tayo mag-shake hands kasi madumi pa ang mga kamay ko," saad nito at ipinakita ang mga kamay na may mga lupa pa kaya ibinaba ko na lang ang kamay ko.

Literal na nalaglag ang panga ko. Nagpapatawa ba siya? Ako? Si Timothy Blythe, do not- I repeat,-do not- apologize! I never have in my life! Kung kasing taas ng Eiffel tower ang pride niya, puwes kasing layo ng buwan ang chance na magso-sorry ako sa kanya! "Naghihintay ako," humalukipkip siya habang taas-noong naghihintay na magsalita ako. Sige maghintay ka hanggang sa magyelo ang araw.

I Belle Marie Saavedra Montenegro-Dela Vega with my husband Simone Jose Dela Vega, now signing off! Ingat po tayong lahat. God Bless po! Epilogue na po ang susunod.

Agad siyang tumayo mula sa kinauupuan at niyakap ako. "Thank you, Ellie! You're the best!" Sabi niya pa. Matapos no'n ay may ibinigay siyang white folder. Nandoon daw 'yong details about sa pag-alis ng team papuntang Pilipinas. Ini-scan ko ang folder na 'yon at nakita ko roon ang litrato ng mga doktor na makakasama ko. Nagulat pa ako nang makita ko na kaagad 'yong litrato ko roon. Kunot-noo ko siyang tiningnan ngunit malapad na ngiti lang ang itinugon niya. Pinaghandaan nga talaga niya. Pambihira!

nakangiti na tanong ng abogado. "Yes," kumpirma n'ya na hindi nabubura ang pagkunot ng mga noo. "That's your family name. This is your birth certificate for your knowledge. That's your real and fulname," dagdag na sabi nito sabay pakita ng isang pirasong papel. "Khalil Xian Zaragoza," paulit-ulit na usal n'ya na tila kinakabisado ang tamang pagbigkas. "That's you! We are excited to welcome you to the family. We have been searching for you," nakangiting pahayag ng lalaki na may pangalan na Magno.

Na lalong nagpabilis ng pintig ng kaniyang puso. Ano ang ibig sabihin ng Tita niya? Na maari siyang magkagusto sa estrangherong may mala-asul ang mata? "No Tita, mark my word!" Tinitigan siya nito ng matagal bago muling ipinagpatuloy ang pag-alis. Nagpapatawa ba ito. Tawa lang niya, ngunit bakit pakiramdam niya tila mabuway ang kaniyang pagkakasabi.