Novel & Cerita Officially Signing Off In Tagalog

Na lalong nagpabilis ng pintig ng kaniyang puso. Ano ang ibig sabihin ng Tita niya? Na maari siyang magkagusto sa estrangherong may mala-asul ang mata? "No Tita, mark my word!" Tinitigan siya nito ng matagal bago muling ipinagpatuloy ang pag-alis. Nagpapatawa ba ito. Tawa lang niya, ngunit bakit pakiramdam niya tila mabuway ang kaniyang pagkakasabi.

Kaya pa ba niyang basahin iyon? Hindi pa man ay parang gusto na niyang pasalamatan si Samantha sa pagsasabi nito sa kanya. At habang binabasa niya ang huling kasulatan at parang gusto na niyang panawan ng ulirat. Lahat ng sinabi ni Samantha ay totoo at tugma ayun sa nakasulat dito. Ito ang sinasabi ni Samantha na provision para kay Miguel ni Moises. At nakapaloob doon ang pangalan nilang mag-anak. Ang pirmahan ay sa pagitan ng mag-amang Mortiz at ng Mamang niya andun din ang pangalan ng Papang niya. At naganap lahat ng pirmahan ilang araw pagkatapos ng kasal nila. Maaring dala-dala ni Miguel ang kasulatang iyon nang umuwi sila sa Bulacan kinabukasan ng kasal nila at doon pinapirma ang Mamang

Palibhasa anak mayaman. "Masusunod po sir" tanging sagot ko na lang. "Anyway here" bigla siyang naglabas ng pera mula sa pitaka niya. Wow! 5k. "Bumili ka ng gamit mo sa pagpasok, sa monday na ang start ng klase natin, enrolled ka na rin, at yung uniform mo? nasa kwarto mo na iyon, napadala na ng school kanina. Sige matutulog na ko, intayin mo na lang bukas iyong schedules mo"

Tagaytay "We're going to Tagaytay," he announced. "What?!" Ngayon ay nasa kotse niya kami pauwi sa amin, pagkatapos ng nangyari kagabi ay iniwasan na namin ang usapan na tungkol kay Grace. Kapag mas lalo kong pinipilit, lalo lang siya naa-asar sa akin at hindi nagsasalita.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

"Do you want me to read this for you or you read this alone?" "Ako na lang po." Kinuha ko 'to at pumikit muna ng sampung segundo bago imulat ang mata. Sulat kamay 'to ni Daddy. May isang witness na nakapirma sa ibabang bahagi Reo Sy ang pangalan . Who is this guy? I started to read the middle part. I, Christopher Castillo Gwen, of legal age, County of Philippines, with sound and disposing mind and memory, and without having been forced.

mahinang bulong ko sabay click para mabuksan. Is this true? I gasped when I read the subject. Castillo Medical Hospital- HR Department Job Offer letter Ito na ba yung sign para uuwi na ako sa Pilipinas? ____________________________________ Welcome home Gwy na ba?

You can speak Korean? “Jom.” A little bit. “Ah, teka! Saglit! Balik tayo sa tanong mo. Anong sinabi mo? Kung retokado ako? Ako?” “Tanong lang naman—” Natigil ako nang bigla niyang hawakan ang parehas kong kamay at ilagay iyon sa magkabilang pisngi niya.

sagot ko, “but I learn fast, I show up and I know I don’t give up easily — ” Bigla naman akong natigil dahil sa pagsalita niya na naman agad. “Well, Mira, that’s all the questions for now.” Mr. Lim nodded. “We don't have much time, later we'll send you an email for the decisions we've made. ” Tumayo ako, bahagyang yumuko bilang pasasalamat. “Alright po, Thank you so much for this opportunity, it's truly an honor to meet all of you sir and ma’am..thank you po.”