Novel & Cerita Once And For All

Sino nga ba naman siya para pagsabihan ito? “I-I’m sorry,” she uttered. “Love is just a delusion. It’s pure madness, and unfulfilled promises. You’re giving your heart to someone and for what? Only for them to break it into pieces.” But wasn’t love really like that? It’s not just all about butterflies. Love isn’t always perfect. Hindi ito gaya ng fairytale na nakasanayan natin na they always lived happily ever after. When you love someone, you should also be ready to get hurt, to cry, and to sacrifice all.

bahagya akong natawa sa huli kong salita dahilan upang matawa naman ang mga nakikinig sa amin at nang tignan ko si Alana ay inirapan niya lamang ako na may mga ngiti sa kanyang mga labi. "You can have it all all of me, I promise to love you for eternity and to trust you with my credit card. All that I have, All that I am, All that I will ever be is yours. Forever,” medyo natatawa kong saad ngunit hindi ko napigilang hindi maluha nang isuksok ko na sa kanyang daliri ang singsing. One step closer One step closer

“Pero ang kasunduan natin… ang pagmamay-ari ko sa iyo… hindi pa ito nagtatapos. Sinabi ko sa iyo, Jecelle… kung hihilingin mo pa, bibigyan kita ng isa pang gabi. At isa pa, hanggang sa maging sapat na ang walang hanggan.” Tinitigan niya ang mga mata ng dalaga, at doon nabasa ni Jecelle ang katotohanan: ang ONE MORE NIGHT ay hindi lang isang pangako—ito ay ang simula ng pagkagapos ng dalawang puso na hindi na makakatakas pa, kahit na ang kapalit nito ay ang pagharap sa pinakamadilim na bahagi ng kanilang mundo.

Saad niya habang nakataas ang balikat. "So mabibigyan kayo ng tig-iisang "Over all" para may sarasarili kayong ganito na magagamit, ipapaalala ko lang na kapag nasira o naiwala niyo yan ay hindi niyo nang pwedeng humingi ng isa pa, kailangan mo nang bilhin ito sa mismong pagawaan nito which is sa Soberania das Terras." Seryosong saad naman nito sabay namnag lumipad patungo saamin ang mga over all.

Kitang-kita at nasasalamin sa mata ng bawat isa ang pagmamahalan naming dalawa. Naniniwala akong hindi ito ang pagtatapos ng kwento namin. Marami pa kaming problemang dadanasin magkasama, masayang oras na pagsasamahan. Pero di pa dito nagtatapos ang lahat. Mag-uumpisa pa lamang kami sa aming mga susunod pang mga kabanata. "I'll be yours, forever." I promise. I'll be your possession, for life. ------------ F I N I S H E D <3

Ang iba naman tumatawa habang nakatingin sa 'kin. Hindi na sila pinatayo ni Ma'am, nakaupo lang sila. "And the name of the father... " nakapikit na silang lahat ngayon. "Dear God, thanks for this day. Thanks for waking us up. Thank you for giving us this beautiful chapter of our life," char napa english ako. "Amen!" sabay na sigaw nila. "Sandali lang!" sigaw ko. "Atat na atat? Di pa nga ako tapos eh."

sentimental. Pagkatapos kong tingnan lahat ng gamit ay umupo lamang ako sa kanyang kama at nag-isip. I will never regret giving my virginity to him. Kahit na hindi maganda ang naging arrangement namin. Kahit na masyadong kumplikado ang lahat ng ito. Hindi ko makakalimutan na minsan sa aking buhay ay may isang taong naaalala ang mga maliliit na bagay sa akin Pagkatapos kong magmuni muni ay dumiretso na ako sa kanyang kusina. He's still in his white longsleeves right now.

And I'm in love And I'm terrified For the first time In the last time In my only life Life Life In my only life" God. Am I really in love?

Kundi dahil ayaw niyang may nakakakita sa kanya na mahina. Pitong taon niyang itinayo ang sarili bilang isang taong hindi membutuhkan ng kahit sino. Hindi niya hahayaang isang simpleng reaksyon ng katawan ang magpabago noon. “May allergy lang ako.” Simple niyang sagot. Nanlaki nang bahagya ang mata ni Cassandra. “Bakit hindi mo sinabi?” “Hindi importante.” “Hindi importante?” Napakunot ang noo nito.

Sa panaginip niya, yakap yakap niya ng mahigpit si Angela at ang kaligayahan ni Rafael ay hindi maipinta at nag-uusap sila. “ Rafael, Mahal ko, Alam mo ang bawat oras nagsisimula at natatapos kaya dapat pahalagahan mo ang bawat minuto at sandali sa buhay natin, hiram lang kasi natin sa DIYOS ang buhay natin, maaari niya itong kuhanin sa atin, maaari ka naman maging masaya at ituloy ang buhay habang naririto pa tayo sa mundo, kung gusto mo tumawa, malaya kang tumawa hanggang gusto mo pero kapag pagod ka na, sige lang umiyak ka pero magtira ka ng koonting luha para sa akin, huwag mong uubusin hah?.”nakangiting si Angela habang nag- uusap sila ni Rafael sa panaginip.