All-time All-time Novels & Stories

Mag-celebrate ka na lang mag-isa. Tumawa ako ng mapait at itinapon ang cake sa basurahan. Kaarawan ko man o anibersaryo namin, hindi mahalaga dahil hindi naalala ni Ashton ang mga bagay na iyon. Gayunpaman, pagdating kay Ruby Lowe, mayroong buong notebook si Ashton na nakalaan sa kanya. Si Ashton ay gumagawa ng mga notes sa buhay ni Ruby mula noong high school.

subalit siya, lahat na ata ng materyal na bagay sa mundo ay hinangad niya. Binuhat niya ang timba na kung tutuosin ay kalahati na yata ng bigat niya. Napamura sya, bakit ba sa araw pa na ito naisipan maligo ni Ester, minsan nagagawa niya ngang hindi maligo ng isang linggo. "Ikaw anong pangarap mo?"

Pero gwapo padin! Nag iwas nalang din ako ng tingin at tumigil 'yon sa kapatid ko. Si Belle na masama ang tingin sa'kin. Mas matanda siya ng isang taon sa'kin pero nabagsak niya ata ang 2 year niya, kaya 4th year na siya ngayon. Umirap siya ng ngitian ko siya. Suplada rin, ganda ka? "Oh, intrams." Napatingin ako kay Sir ng magsalita siya. Nakatingin siya sa'kin at nakangiti. "Naghahanap sila ng representative ng business ad para sa Mr. and Ms." Dagdag ni Sir.

Eventhough I didn't get a chance to see them, sa picture pa lang alam kong mahal na mahal nila ang isa't isa. At doon ako naniwala sa forever. Naupo nalang ako sa isa sa mga bench dito sa may ilalim ng puno. Tuwing Syferath's day kasi, lahat ng mga nakatira sa subdivison ay kailangan pumunta sa park. Of course you can bring your whole family! Kayanga yung other term nito ay para naring family day.

pagsusumbong ni Alisha. "Tanga. Hindi uso silent sa'yo?" "Baliw. Hindi uso text sa'yo?" Napakamot nalang ako ng ulo dahil sa kanila. Ang lalim na ng gabi at heto pa sila nagbabangayan. Tulog na sila mommy, Athasha, at Anisha kaya hindi ako magugulat kung magising sila sa ingay ng dalawa.

Nasa himig nito ang pag-aalangan at pag-aalala. "Pag pumunta ako bukas I will try if the passcode was correct if not, I will leave the door open para in case na 15 minutes na ang nakakalipas at wala padin ako pwede ka ng umakyat para sunduin ako." Sagot niya upang hindi na ito mag-alala sa kanya.

“Olive, huwag mo akong bitawan. Bigyan mo pa ako ng oras. Hahanapin ko siya para makasara ang lahat. Para makapagsimula tayo nang bago.” “Oras?!” tumawa si Olive nang mapait, puno ng sakit. “Dalawang buwan na, Romer! Dalawang buwan na parang patay na asawa ka sa akin! Ilang oras pa ang kailangan mo? Isang taon? Dalawang taon? Habang buhay?! Habang ako naman ay namamatay nang dahan-dahan dito sa tabi mo!”

Umali slang siya sandal tapos ay nang bumalik siya, may ibinigay na siya sa aking singsing. Like, oh shit! Ang bilis! Napakabilis nang pangyayari. Hindi ko na nalaman ang mga sumunod. Kinasal kami. Medyo na-late pa si Kairos sa kasal namin. He was thirty minutes late. Nakatayo na nga ako sa altar para i-announce na hindi siya darating but he came and we got married.

Tsk tsk Natahimik ang lahat nang pumasok si Sir. Yeser pero syempre hindi rin nawala ang bulungan ng kababaihan sa aking likuran. Totoo naman kasi lahat nang sinasabi nila. Si Mr. Yeser 'yong lalaking pinapangarap ng mga kababaihan except me. He's almost perfect but he's not my type. “Good morning Class.” nakangiting bati nito kaya napatili ang mga nasa likuran ko. Agad naman akong napatakip sa aking tenga nang wala sa oras. Kailangan ba talaga ay tumili? Tsk.