Once In A Blue Moon In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Kabanata 25 "N! It's nice to see you again! Finally, umuwi ka na ng Pilipinas after five years!" masayang turan ni Diana habang nakayakap sa kaniyang best friend. "Namiss kita ng sobra pa sa sobra, promise," dagdag pa niya.

Mavi Pov Sa loob ng gubat kung saan naiilawan ng liwanag ng buwan ang paligid ay nagkatipon-tipon ang ibang mga wolf's pack at hinihintay ang paglabas ng moon goddess para ibigay ang kanyang blessing sa kobagong destined mate na mapipili ngayong gabi. Ang gabing ito ay tinatawag na sacred moonlight ceremony, kung saan ay dalawang tao ang bibigyan ng liwanag ng buwan para ipaalam sa lahat na sila ang nakatakda para sa isa't isa. Kaya naman excited ang mga babaeng single sa event na ito para malaman nila kung sino ang kanilang magiging destined mate. At isa ako sa mga babaeng single na narito at umaasa na ire-reveal ng moon goddess ang lalaking nakatakdang maging mate ko.

"Salamat sa lahat. Salamat sa pagmamahal." Si Blue ay ngumiti, ang kanyang mga mata ay naglalaman ng isang uri ng kasiyahan na hindi kayang ipaliwanag ng mga salita. "Hindi ko na kailangan pang magsalita, Ivy. Ang buhay natin ngayon, ang pamilya natin, ang lahat ng ito, ay nagsasalita na. Hindi ko na kayang mag-isa. Magkasama na tayo. Ito na ang pinakamahalaga."

tanong niya rito, para siyang sira na kinakausap ito kahit na nakatingin lang naman ito sa kaniya. Napaisip siya sa kung ano ang itatawag sa dalaga, pangalan na babagay sa kanya. Sumagi sa isip niya ang nakita sa f******k habang nagbrobrowse. “Ara.” Means ‘brings rain.’ Para itong ulan na dumating sa buhay niya na bigla nalang bumagsak at dumating, ang lanta niyang buhay ay parang nadiligan ng ulan ng dumating ito sa kanyang buhay.

Ngumiti naman ako sa kaniya nang mapang-asar. "Yes, it means Dyosa in tagalog, kung hindi mo pa rin naintindihan." Sagot ko at bumaling na kay Reigan. Ang boring makipag-usap kay Sabrina. Weak ma-mlastik, play victim pa sa harap ni Reigan. Halata namang nagpapansin siya sa tatay ng baby ko. "Pasok na, magpapahangin lang ako rito sa labas." Napaayos naman siya at sinulyapan pa 'ko bago pumasok.

Parang naramdaman kaagad ni Miguel ang emosyon ng dalaga kaya nag-alala ito. "Please, honey... stop your tears from crying. Ang layo mo sa akin ngayon para yakapin kita at aluin." pakiusap ni Miguel. "Promise... after the event, I'll find ways to be with you, just don't cry. Please?" nag-alala ang boses nito sa kabilang linya.

ang mahalin pabalik. Humugot na muna ako ng malalim na buntong hininga bago ngumiti ng pagkatamis-tamis, saka kumatok. Matapos ang ilang buwan na paglalagi ko rito sa Pilipinas ay ngayon lang ulit kami magkikita ni Blue... kung narito man siya.

Once in a blue moon lang ito kung makisali eh. "Maganda kaya ang blue eyes, parang magnetic yung dating nakaka-hypnotized." Wee? Seryoso? Si Selene ba talaga itong nagsasalita? "I like blue." "Me too." segunda naman ni Irene. "Alam mo Luna at Irene, dati yang blue eyes ang favorite ko pero may trauma na ako dyan. Alam niyo ba ngayon ang tingin ko sa mga kulay blue ang mata? Maligno na Day! Alam mo yung masungit na maligno na maitim ang budhi. Ganun na ganun!"

Umuusok at wala silang ibang kasama kundi ang mga kulisap. "Ave, bilog na bilog ang buwan." Tumingala si Kazumi. Umakbay siya kay Cris. Tumingala din si Ave. Kitang kita niya ang malaking buwan. "Full moon." Tinitigan ni Ave ang kaniyang mga kasama isa-isa. "Alam mo Max. Kapag ganitong full moon ay lumalabas ang mga nilalang na hindi tao." Ngumisi si Ave kay Max. Ibinaling naman niya ang kaniyang paningin kay Kazumi. "Kadalasan, ang mga nagsisilabasan ay ang mga nilalang na may mga pakpak." Kay Cris naman tumingin si Ave. "Minsan yung mga may pangil."

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.