Once In A Blue Moon In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

Literal na nalaglag ang panga ko. Nagpapatawa ba siya? Ako? Si Timothy Blythe, do not- I repeat,-do not- apologize! I never have in my life! Kung kasing taas ng Eiffel tower ang pride niya, puwes kasing layo ng buwan ang chance na magso-sorry ako sa kanya! "Naghihintay ako," humalukipkip siya habang taas-noong naghihintay na magsalita ako. Sige maghintay ka hanggang sa magyelo ang araw.

Bagamat malalim na ang gabi ay hindi siya nakaramdam ng pag-aalala para sa pinsan sapagkat normal na sa kanilang mga taong-lobo ang gumala nang gano'ng oras, lalo na kapag kabilugan ng buwan. Babalik na sana siya sa pagtulog nang mapansin ang makinang na bagay na nakapatong sa mesa, sa ibabaw ng isang unan. Ang kan'yang korona. Napabuntong-hininga siya nang maisip ang mga obligasyong kanyang kahaharapin simula bukas bilang bagong Reyna ng kanilang tribo. (flashback)

sagot ni inay na nakapagpalaglag ng mga panga namin. "Paki-ulit nga inay" sabi ni Lunar na lumapit pa kay inay. "Ito na ang bahay natin" ulit naman ni inay. "Pakisampal nga ako ate" utos pa niya sa akin matapos niyang makalapit sa akin.

bulong ko at halos mataranta roon. Aalis na sana ako roon pero may isa pang sasakyan ang huminto at bumusina. Kunot noo akong napatingin doon at nakita kong si blue eyes 'yon. Bumaba siya at naglakad palapit sa akin. Sabay pa nga silang dalawa ni Anthony na nakalapit sa akin. "Do you mind if I give you a ride?" tanong sa akin ni blue eyes. "Waiting for a taxi again?" tanong naman ni Anthony sa akin.

tipid kong sang-ayon na gaya nito ay pinaglakbay ko ang mga mata sa kawalan. "Alam mo ba," mahinang bukas ko ng paksa. "The Camelia is one of the best flower for me," patuloy ko kahit hindi ito nagtatanong. Ewan ko ba basta patungkol sa bulaklak ay nasisiyahan akong magkwento. "Why?" Bakas sa boses nito ang kuryusidad. "Camelia means longing for someone that you love," patuloy ko.