Novel & Cerita One On One

Medyo matagal kasi siyang nag-isip kung anong i r-rebut niya kaya minura nalang siguro niya. "Hoy Kleoff, maupo ka na nga lang sa isang tabi kung tatawa ka lang diyan. Kailangan ko pang harapin 'tong baliw na 'to." Hindi ko maiwasang mapatitig kay Uno sa sinabi niya. Para na siyang si Dos HAHAHA. Ganito pala mainis si Uno, nagiging kamukha ni Dos. Medyo lugi siya ro'n. Nangingiting itinaas ko nalang ang dalawang kamay. "Sige na nga. Ayoko rin naman ng 2 vs 1 e."

Napatingin si Uno kay Mona nang bigla siyang kinulbit nito. “Who are you talking to, hmm?" “I gotta go," paalam ni Uno sa kaniyang kausap. Matapos niyang ibaba ang tawag ay itinago na niya sa bulsa ng kaniyang pantalon ang kaniyang cellphone. “I'm sorry, Miss Mona. Ano nga ulit ‘yong tanong mo kanina?" “Sabi ko, sinong kausap mo kanina sa tawag," pag-uulit ni Mona.

And I was speechless the whole time. I want this and this is coming true. I get back to my room and I fell asleep again. Rayne Last night it was just a play that I wanted to try. Magkasama kami ni Carlos sa business trip and he his my confidant my bestfriend. Wala akong alam sa pakikiparelasyon dahil ang alam ko lang ay ONS or One Night Stand. S*x and Forget like that. Saka nadesperate lang akong ayaing magpakasal itong babaeng to. And V*rg*s are rare and at the same time dangerous like they say. Because they get attached and swoon on the man they have for the first time and this is the case for Zarina. He want to punch me when I stated to him my actions from the night of the wedding till th

Isang pngyayaring kailangan niyang ibaon sa limot dahil wala din saysay kung uungkatin pa niya iyon. Malay ba niya kung pamilyadong tao at sanay sa ganong one night stand ang lalaki, kahit ilang beses niyang alalahanin ang mukha ng kaulayaw niya ng gabing iyon pero walang rumehistro sa balintataw niya hanggang sabsumakit na lang ang ulo niya. Forget that night and move on! An'ya sa sarili.

Kahit sobrang labo na ng paningin ko, pinilit kong tumayo at lumapit. Nang makalapit ako, biglang nawalan ako ng balanse at akmang babagsak sana ako nang... NOAH GRAYSON POV "Boss, naghihintay na po si Old Master sa inyo," paalala ni Ken. "Okay," sagot ko at akmang pupunta na sana sa kotse nang biglang may humarang at lumapit sa akin. Isang babae... basang-basa sa ulan at halatang lasing na lasing.

"Ang sama mo! Akala ko may nangyare ng masama sa'yo! Nag-alala ako, Khalil! Nataranta ako, kabado, at sobrang bahala! Ano ba! Nakakainis ka naman, e!" "Sorry," mahina siyang natawa. "I... just don't know what to do. Hindi ko na alam paano malalaman kung totoong nag-ke-care ka ba talaga sa'kin, if you have a feelings for me, or what I felt towards you is just a one-sided? Akala ko ako lang iyong nagkakagusto sa'ting dalawa. I thought I was the only one who fell... but you came... and I just confirmed one thing, it's not one-sided, Solene!"

Mukha siyang isang marangal na medieval European nobleman. Ang babae sa kabilang lamesa ay ilang beses nang sumusulyap sa kanya, namumula, at tumatalikod, pero hindi pa rin mapigilang tumingin muli. Pagkalipas ng ilang sandali, lumapit ang babae. Namumula itong tumingin kay Nate at naglakas-loob na magtanong, "Hi, sir. Excuse me, pwede ko bang makuha ang contact number mo?"

Hindi ito lalapit sa kanya kung walang utos mula sa lalaki. “Okay,” tila tinatamad na wika nito. “Kapag may napili akong disenyo sa librong ito–” “Excuse me, Ma’am Raquel,” singit ng isang kasambahay na bitbit ang cordless phone. “May gustong kumausap sa ‘yo.” Kumunot ang noo niya. “Sino raw?” Napansin niyang balisa ang kasambahay. Namumutla ang mukha nito na binigay sa kanya ang telepono. “Si Sir Zeus po.”

I also ordered an iced coffee, para na rin may lakas akong tapusin iyon araw. After taking my order, the waiter left me there kaya ako lang mag-isa ang nasa corner. Like what I said, I was fine being alone kasi sanay naman akong kumain sa mga resto nang mag-isa. That’s what I have mastered in the years when I was single and had no one to eat with. Hindi naman malungkot kumain nang mag-isa. In fact, it was very empowering. Alam mo sa sarili mong kaya mong mag-isa at hindi mo kailangan ng kasama para makakain sa mga resto. They should normalize that. Iyong iba kasi, sa tuwing nakakakita ng mga taong mag-isang kumakain, iniisip nila, ang lungkot ng taong ‘yon. Hindi nila alam na minsan sa pag-i

Inilabas ni Blight ang kuwintas na nakasuot sa ilalim ng polo nito. "Suot ko ang isa." Nanlaki ang mga mata niya. "Ang ibig mong sabihin... kapag pinagdugtong natin ang dalawang ito..." "They become one." Magaan na pinagdikit ni Blight ang dalawang palawit. Agad iyong nag-lock at nabuo ang isang buong puso. Napangiti si Maya. "E, di tayo talaga ang para sa isa't isa."