Novel & Cerita Open The Door Ch 1

he said at inopen ang music ng sasakyan. "KEYN!"Matigas na tawag ko sa pangalan niya pero nag kibit balikat lang rin naman siya. Alas doss na ng madaling araw ng makarating kami sa bahay ko. I look straightly to the monitor of my door to scan may eyes and press the button at the center to open the code. I type the code 04-09 and the door is opened. "Welcome Young Lady." Sabi ng monitor ko.

Lalo akong kinabahan at kinatok na ang pinto nang malakas at pauli-ulit. “Chad, Ruby, open the door,” I called them as I knocked on the door. “Buksan niyo na iyong pinto, please.” When they still did not open it for the nth time, I just did it louder and pounded my fist more and harder on the door. “I said open the door, bitches!” Nauubos na talaga iyong pasensya ko kasi ayaw nila akong sagutin kaya sinipa-sipa ko na iyong pinto. “Chad, ano ba?!”

Just so the door will be locked from the outside. Bigla akong kinabahan. Mabilis ang mga hakbang ko papunta roon. "Michelle?" I called as I took out the chair. I throw it at walang pakialam kung masira. I have this bad feeling. Kaya natataranta na akong buksan iyon. "Michelle!" I called out again as I pushed the door open. The door opened wide. Madilim pero dahil sa cellphone ko at sa damit ni Michelle na may kinang kahit itim ay nakita ko kung nasaan siya. "Michelle," muli kong tawag sa kanya.

I jus want to know who the visitors are. Tumingin akong muli sa higaan ko at nag-isip. Okay lang naman siguro no? Lumapit ako sa pintuan at idinikit ang aking tainga para pakinggan ang nasa labas. I hear men's voice, they talk so serious. Napanguso ako ng biglang unti-unting nawala ang pag-uusap. I was about to turn the knob to open my door when the connecting door from the next room opened. Nakita kp doon si mama na hindi mukhang hindi mapakali.

Kaagad ko naman hinanap kong saan nag mumula ang tinig at ako'y natigilan na makita ang Mommy ni Chloe na pasilip-silip ito sa loob ng gate. Binaba ko na lamang ang cellphone na naka dikit sa taenga ko at nilapit ko pa ang sarili ko sa gate. Nag lakad si Tita at pinag buksan niya na ako. "Kanina ka pa ba diyan sa labas? Bakit, hindi nag doorbell mabuti na lang at lumabas ako at nakita kita." Niluwagan nito ang pag kakabukas ng gate at nilabas niya ang sarili niya sa labas.

At ang taas nito ay pang-tatlohan. It's not an ordinary door. Nhovine grab her purse and get a card. It's made of metal that look a like of an ordinary door. She swiped it in a monitor in the side of the door and the door just open. I saw the bloody hallway. For the first time in my life I feel unsafed. Nakakakilabot ang mapulang mga baldosa. At ang ilaw na nagbibigay liwanag sa hallway ay pula din. Ito na ba ang tinatawag nilang.....

Always na kasi laging may nasasaksihan akong mga kakaibang pangyayari, may mga misteryo o hiwaga. Na curious na ako kaya binuksan ko ng dahan-dahan ang pintuan. Sumilip muna ako at nagmasid sa paligid ngunit madilim. Humakbang ako papasok. Hinayaan ko lang na bukas ang pinto. Binuksan ko na agad ang ilaw dahil nga sa madilim ang paligid. Nawala bigla yung tunog kaya nanatili muna ako sa kinatatayuan ko hanggang sa napansin ko ang maliit na liwanag sa gawing kaliwa ko. Nilapitan ko ito at tumambad sa aking harapan ang isang maliit na kahon. Una ko napansin na wala na di na ito nakakandado, samantalang huli ko itong nakita ay nakakandado ito but now its free. Binuksan ko ng bahagya at laking g

Ang tanging palatandaan ay ang lumang simbolo ng division na ukit sa pinto — isang ahas na pumapalibot sa mata. Nakita ko ito. Tahimik. Madilim. Sarado ang lahat ng bintana. Dahan-dahan akong lumapit. Hinawakan ko ang door handle. Locked. Sinubukan kong i-jimmy open — pero bago ko pa man ito mabuksan… “Step away from the door.” Bumagsak ang puso ko sa kinatatayuan ko. Isang malamig na boses. Babae. Matanda na.

tanong ni Czarina at paulit-ulit na ring pinipindot ang open button pero walang nangyayari. “May tao ba diyan? Hello?!” malakas na sigaw ni Owen saka niya hinahampas ang pintuan ng elevator pero walang nakakarinig sa kaniya. Tiningnan ni Czarina ang ilaw na patay sindi, nagsisimula na naman siyang mahirapang huminga lalo na at nasa maliit lang sila na space. “Please open the door!” sigaw ni Czarina. Hindi siya pwedeng makulong sa loob. Malakas niyang hinahampas ang pintuan nagbabakasakali na may makarinig sa kanila.

Dinampot ko iyon, who cares kung mabasag iyon tutal sira na rin naman ang relasyon namin. I slowly opened the door making sure that I didn't create any noise. I peeked outside but the delicious aroma of bacon and fried rice welcomed me. Binuksan ko na ng tuluyan ang pinto at nakita ko ang familiar na likod ng lalaki na abala sa harap ng kalan. "Chad." Mahina lang ang boses ko pero sapat na 'yon para marinig niya. Humarap siya sa akin at sinalubong ako ng matamis na ngiti.