Open The Door Ch 1 นิยาย & เรื่องราว

Agad na binuksan ni Chloe ang mata niya at inipon ang lahat ng lakas niya para suntukin ang lalaki sa kaniyang mata. Dahil sa gulat, tinakpan ng lalaki ang mata niya, nagmumura habag sumisinghal. Kinuha ni Chloe ang pagkakataon na yon para tumayo at sinubukan na tumakbo. Nang hawakan ng kamay niya ang doorknob at bago pa niya ito buksan, bumukas ang pinto. Nakatayo sa labas ang lalaki na naka headphone kanina.

Now I need to find out how can I open the other door so that I can enter his room. There is a golden metal door handle and one more lock. Hindi na ako nagdalawang isip, I twisted the handle. And my mouh dropped open when it really f*cking opened! Mouth and eyes wide open, I slowly pull the door towards me so it would open completely.

"Ok, I will let you leave but tell me everything first" **end of chapter**

Paminsan-minsa kasi ay nagbabakasyon sila sa bansang ito at madalas ay tumatakas si Linus para makita ang grupo. I held the knob, ready to open the door. But to my surprise, the door opens itself. My jaw dropped when my eyes met the gaze of my mother. "Are you going to kill me, Ranger?" My mother's eyes narrowed, and I swallowed. Then, finally, the door opened behind her, and Linus came late. Dammit.

Naupo ako at napahawak sa kaliwang dibdib ko ng kumirot iyon. *Tok* *tok* *tok* "N-Ness.. Open the door.. Please." Nathan... "I-I know you've seen that damn text message.. Ness.. Please open this door,. I.. I'll explain what you saw.. Just.. Just.. Open this door." Rinig kong sabi niya sa labas ng pinto'ng kinasasandalan ko... Pinigilan ko ang sarili kong mapahikbi at kinandado ang pintuan.

I was about 5 pages bago matapos ang book ng makarinig ako ng katok sa pinto. "Mira it's time for dinner." Hindi ko siya pinansin. Kumatok siya ulit, hindi ko nanaman pinansin. Kunatok siya ng sunud-sunod at malakas. "If you don't open this door I'll break it. I swear." Marahas akong tumayo at binuksan ang pinto.

bulong ko sa sarili habang unti-unting gumagalaw ang mga paa ko, bawat hakbang papalapit sa gate ay parang pagtulak sa sarili ko palapit sa isang kasagutang matagal ko nang kinatatakutan. Kailangan ko lang siyang makita. Maipaliwanag kung ano ang totoo. Maipagpilitan kahit konti, kahit kaunting puwang lang. Kahit isang sulyap lang mula sa taong alam kong papaniwalaan ako. Pero bago pa man ako makalapit sa doorbell— "Oh." The gate creaked open and it wasn't Thorne who met me. It was her. Selene. She stood there like she owned the place and maybe, in this story, she already did.

Dumoble ang kabang nararamdaman ni Lewis kaya agad niyang tinungo ang kwarto ng dalaga. "Khei! Open this door!" sigaw niya pero walang sumagot mula sa loob. Then he force the door to open. Nagtagumpay naman siyang mabuksan iyon kaso wala siyang Khei nakita. Bakante ang kwarto walang tao. Then he step out to Khei's room at dumiretso sa kwarto niya. He was surprise kasi nakabukas ang pinto ng kwarto niya. Hindi naman ito nakabukas no'ng umalis siya.

Parang sinusukat kung hanggang saan ang kaya ko. “Then we start tonight,” sabi niya. Tumango ako. “Where?” “Where Mirielle kept her secrets,” sagot niya. “And where your mother almost escaped.” Lumakad siya palayo. Sumunod ako. Sa dulo ng hallway, huminto siya. Lumingon. “Once we open this door,” sabi niya, “someone will die.” Hindi ako umatras. “Then tell me,” sagot ko, diretso ang boses ko, “whose blood are we about to spill?”

"Open the door, please! Fana! Can you hear me?" Mabilis kong inilibot ang paningin ko sa paligid, desperado sa paghahanap ng kahit anong bagay na puwede kong gamitin para sirain ang doorknob. Dumapo ang mata ko sa isang figurine na yari sa bakal at agad ko itong sinunggaban. Mariin kong hinampas ang seradura—muli at muli—hanggang sa tuluyan itong bumigay at bumukas ang pinto. Isang mahinang pagsinghap ang narinig ko mula kay Thana sa likuran ko, at kahit ako ay halos manigas sa gulat sa nadatnan namin. Dugo. Nagkalat 'yon sa tiled floor at dingding.