Novel & Cerita Opening Prayer For Work

Kaya kami marahang pumasok sa kumpanya, maaga sa opisina dahil we do dirty works before we start the day. Nasanay kami ng quicke. Halos saan man kaming bahagi ng opisina ni Alex, may nangyayari sa amin. I shake my head to clear my thoughts. I need to clear my mind dahil nasa trabaho na ako. Hinawakan ko ang doorknok, pinihit, and sure enough, it was unlocked.

“At lalong hindi para pag-usapan ang personal na buhay ng kahit sino.” Naglakad siya, mabagal, ang bawat hakbang may bigat. “Kung may makita akong isang taong hindi focused sa trabaho niya—” huminto siya, tumingin sa paligid, “—consider this your only warning.” Walang sumagot. “Back to work,” sabi niya. At parang may invisible switch na pinindot, gumalaw ulit ang opisina. Mga mata sa screen. Mga kamay sa keyboard. Walang lumingon.

Habang naiwan sa aking isip ang katagang. 'God salamat po sa inyong biyaya... nay, tay may trabaho na po ako. '

Pagkauwi sa kanyang pwesto sa trabaho, inalis muna ni Ophelia sa kanyang isipan ang lahat ng mga bagay na nakakaabala, at itinuon na lamang ang kanyang atensyon sa kanyang mga gawain. Pagkatapos ng oras ng trabaho, nang siya ay sumundo sa mga bata, umuwi sa inuupahan nilang bahay, at naghapunan, sa wakas ay nagkaroon na rin ng oras si Ophelia na magbukas ng aplikasyon para sa pakikipagkilala. Kinuha niya ang litrato ng anunsyo sa kanyang profile at ipinadala ito kay Jane. Di-nagtagal, tumawag si Jane.

mahinang bulong ko sa kaniya at kagaad na binuksan ang magiging opisina ni Iris mula ngayon. "Good morning, everyone!" masiglang bati ko sa mga empleyadong nasa loob at kaagad ilang tumigil sa kanilang mga ginagawa. Lahat sila ay nakatingin sa akin at kay Iris na ngayon ay tahimik lamang na nakamasid.

Araw araw na yatang tanong yan sa'kin ni Avery na lagi ko namang sinasagot ng Oo. Pero alam kung pansin na rin naman niya, wala nga lang siyang magagawa kung ayaw kong mag open up. Hanggat kaya ko pa naman ay sasarilinin ko na lang muna. Kapag nakapag hanap ako ng maayos na trabaho, titigil na muna ako.

Gusto niyang makalimot kahit pansamantala, kahit ilang oras lang na wala siyang iniisip na hindi nauukol sa trabaho. Bigla niyang narinig ang pagbukas ng pinto sa kabilang opisina. Dumating na si Ezekiel, at kahit na hindi niya sinulyapan ang direksyon nito, ramdam niya ang presensya nitong puno ng awtoridad at karisma. Sa kanyang pagpasok, tila tahimik ang paligid; lahat ng empleyado ay nagbigay-galang at nagpakita ng respeto sa kanilang CEO. Ngunit hindi tumingin si Cearina. Nagtuloy-tuloy siya sa kanyang ginagawa, pilit na pinipigilan ang sariling lingunin ito.

Never ko na po ba maririnig na Good Morning Mahal? Bumangon si Carla at pumunta sa may bintana. Tumingin siya sa mga ulap na may sinag ng bukang liwayway at pumikit. Maraming Salamat po Ama sa bagong umaga, nawa’y maging maayos at maganda ang araw na ito. Sana po hindi ako pagalitan ng boss ko at bawasan niya ang workload ko. Sana rin po ipakilala niyo sa akin ang lalake na para po sa akin. Ibigay niyo na po siya Lord please para naman po mabawasan ang inis ko sa paligid ko. Araw-araw ko po itong hihilingin sa inyo. Maraming Salamat. Amen.

bati ko rin sabay tayo at humalik sa pisnge nito. "Don't strain yourself too much at work."puna nito sabay lapag ng paperbag sa lamesa ko. "I'm approving some proposals at iba pang mga kailangang pirmahan, and i need to finished it now para masimulan na namin ang pagpaplano sa grand opening ng mall sa davao."sabi ko sabay hawak sa leeg kaya naman hinimas himas ko ang aking leeg. "Come here and sit."sabi niya at tinap ang espasyo sa tabi niya.

giit ni Evelyn ng may pagkataranta sa boses. Hay, mukhang ngayon pa lang talaga magsisimula ang unang araw ko sa trabahong ito.