Ordeal Novels & Stories

At tuluyan na niyang hindi napigilan ang pagpatak ng isang butil ng luha mula sa kanyang mata na palihim niyang pinunasan gamit ang kanyang palad. 'Endure it, Tori. Just endure the pain...'

humihikbi siya sa sakit na nararamdaman nya. while driving, kaylee keeps on sobbing while the pain from her heart are still killing her. she's totally clueless on what she did to the world for her to be only used by the people she love. She was nothing but good to them, she follow what she was told, she trusted them just to be betrayed and used over and over again. Ano ba talaga ang kailangan ng mundo sakanya? Ano ba talaga ang dapat nyang gawin para maranasan nya ang pagmamahal na walang kapalit na sakit? 26 years since she was born and she was nothing but a person who will be used for their own gain, starting from her parents and nowher husband.

Sabi pa nito bago umalis sa harapan n'ya. Pagak akong napatawa ng marinig ko ang pagsara ng pintuan. Kinapa n'ya ang sariling dibdib at sobrang lakas ng pagtatambol doon, ang sakit pa rin. Masakit isipin na sa akin n'ya ipinangako pero sa iba n'ya tutupadin. It's just a dream, Stella com'on. He's in pain, I know at s'ya ang may kasalanan noon.

Ito'y may hawak din na "perdóname por mi pecado." At ang sumunod na biktima ay si Christian Mendez, isa rin Engineer student. Natagpuan palutang-lutang ang kaniyang bangkay sa ilog. Sa bulsa niya ay may plastic na ang laman sa loob ay papel at may nakasulat na "perdóname por mi pecado."

[Ang Oras ng Paghuhukom] Ang amoy ng sunog na laman at ozone ay humahalo sa malansang amoy ng dugo sa loob ng operating room. Si Paola ay nakahiga sa mesa, ang kanyang katawan ay tila isang sirang instrumentong hindi na kayang tumugtog. Ang bawat paghinga niya ay isang pakikipagbuno sa kamatayan, habang ang bata—ang tinatawag nilang Architect—ay lumulutang sa hangin, animo’y isang perlas na nabahiran ng dugo.

“Hindi ma-so-solve ng init ng ulo mo ang problema natin ngayon kaya pwede bang kumalma ka?Ibaba mo iyan. Di ka pwedeng umakto gaya ng dati. Gusto mo bang mawala ulit sa'yo ang lahat?” Sa igting ng panga ni Oliver ay para bang wala itong planong makinig sa kanyang kapatid, ngunit nang marinig niya ang muling pag-iyak ni Alia na parang takot na takot sa kabilang gilid ng sala ay nanghihina niyang sinurrender ang baril kay Geoff na agad na ‘ring nakalapit sa kanya upang umawat. Nilapitan niya ang asawa at mahigpit na itong niyakap. Dama niya ang pangangatal ng buong katawan nito. Trauma. Iyon ang nakikita niyang dahilan kung bakit ito nagkakaganun. Pilit pinalis ni Oliver ang bawat butil ng mga

💥Chapter 7 💥 "Iho, you better face this. Hindi ito madadaan sa inom o sa pagtatago.You have to face the consequenses" sab ni Don Sebastian. " "But how dad wala akong matandaan wala akong kasalanan.Ewan ko hind ko matandaan ang nangyari Dad" sabi ni Drei na tila nawawalan na ng pagasa "I understand you iho. It happend sometimes ung nagba black out tayo sa nainom siguro may napaghalong kang alak at hindi mo kinaya"

Tumatanggap ako ng malaking misyon, na bilyones halos ang kinikita ko. Alam kong malinis ang record ni Congressman Sorrento. Fowl play ang pagkamatay niya. Napatingala ako at hinihilot ang aking batok. Hindi ko pa kilala kung sino-sino ang mga kalaban ko. Sa ngayon, kailangan ko muna planuhin ang lahat. Ayoko magpadalos-dalos. Siguraduhin ko na magbabayad ang mga taong sangkot sa pagbaril kay Mommy.

"He was one of the best. Ang dami niyang natulungan. Ang dami niyang buhay na nasagip. But while he was busy treating other people, no one knew he was sick." I can still remember how much I cried when we knew he was sick. We were still in High School back then. When we got home from school, we were surprised to see all our relatives. Lumabas na pala 'yong result ng biopsy ni Lolo. It was malignant. Everybody cried. We were all devastated. Pero si Lolo, he didn't cry. He even said it's okay because he already lived a wonderful life.

Pagpapakalma niya sa akin. "Bakit ba ang unfair nila? Bakit kailangan nila akong itrato ng ganito? Hindi ba nila ako anak? " "All my life... Wala akong ginawa kundi ang kuhanin ang loob nila! Kundi ang maging mabuti sa paningin nila. I'm tired... I'm hurt. " Hagulhol ko pa. Nakinig lamang sa akin si Solana habang inaalo niya ako.