Novel & Cerita Orion And The Dark Book

Hindi pa rin ako naniniwala na, lalo na at may buntis na Isabella na sumulpot kanina lang, kaya siguro pang reserba ni Remon iyon. I checked the message request, at nasa bukana si Isabella, tadtad ng chats, saying that she needs Remon's help, that she's hiding from the dark for many years, at ngayon lang s'ya nagkaroon ng lakas ng loob. But I caught off guard when Remon has a one reply, saying that Isabella and him should talk at his viber account. Mabilis ko clinose ang messenger, lumipat sa viber. Si Isabella lang ang andoon, at ng buksan ko ang conversation nila, my heart dropped.

"There are constellations that shine more, that stand out more, that demand attention the moment you look up." I paused, swallowing lightly. "But Orion... Orion stays." I felt his grip around my hand tighten slightly—not possessive, just present. "In the darkest and coldest nights," I continued, "Orion is still there. You don't have to search too hard. You don't have to wonder if it's gone. Even when everything else feels like it's fading, Orion remains visible. Steady. Reliable." My voice softened further, almost blending with the night. "And that's the kind of love I want," I admitted. "Not something loud or temporary. Not something that burns out when it's convenient. I want something con

Nabigo ko ang mga lobong iyon na umaasa sa akin. Dahan-dahang pumikit ang mga mata ko kahit pinipigilan ko iyon. Pero bago pa man tuluyang pumikit iyon, bumungad sa mga mata ko ang matinding liwanag na nanggagaling sa buwan. Direkta iyong tumatama sa akin. Nakaksilaw pero ang hatid niyo'y kakaibang enerhiyang dumadaloy sa katawan ko. Pakiramdam kong lumulutang ako sa ere dahil sa liwanag na iyon. Ito ba ang senyales na mamatay na ako? Ito na ba ang kabilang buhay para sa mga lobo?

Animo nasa isang libro sila at naroroon sa isang paraiso. Ibinaba siya ni Rain bago ito lumusong sa tubig para maghilamos at uminom ng tubig. Paika-ika siyang sumunod sa lalaki at ginaya ang ginagawa nito. Maya maya pa ay pinagmasdan niya ang itsura nilang dalawa. Pareho silang naliligo ng putik sa katawan. Malaki din ang sugat niya sa paa at mahapdi iyon nang nabasa ng tubig.

Hindi n'ya alam pero parang nasanay na s'ya na hawak ang kamay nito habang nagmamaneho. Naging komportable na rin ang babae sa kan'ya at hindi na ito nag-rereklamo pa. Mahigit bente-minutos ang byahe nila bago narating ang mall na pag-aari ng kaibigan'g si Orion. Orion might be low-key outside at nagpapanggap na isang hamak na bodyguard but what other people doesn't know about him is that— he is fvcking sleeping with his billions of assets all over the globe.

“Hindi mo siya kilala, Levi. Isa siyang lobo na nagpapanggap na maamong tupa. Magaling siyang magtago at umarte pero ang totoo, napakadilim ng kanyang pagkatao. Wala naman kaming plano na patayin si Ernesto. Gaya ng sinabi ko kanina, pera lang ang pakay ko sa daddy mo at kapag nakuha ko na ang kailangan ko ay aalis din kami ng mga anak ko. Pero isang gabi na sinubukan kong kunin ang alahas ng mommy mo, nahuli niya ako. Doon na nagsimula ang pangba-blackmail niya. Kung gaano siya kabait at mahinahon sa harap ninyo ay kabaligtaran niyon ang totoong kulay niya. Magaling mambilog ng ulo si Elsa. Maabilidad siya at maparaan. Sinilaw niya kami sa laki ng kayamanan ng mga Serrano. Siya ang nagplano

Inabot lang yata nang ilang segundo, bago siya magseryoso. Kaya nang maramdaman ko ang kaniyang mga mata, kahit na ilang inches lang ang layo ng kaniyang mukha sa akin, sinalubong ko ‘yon. I saw how his eyes filled with lust. Paniguradong pati ang mga mata ko, ganoon din ang makikita. That’s why his eyes darkened. Saverio even gritted his teeth, which made his jawline prominent. “It’s my fault? Really?” sambit nito na may halong panunuya pa.

hindi ko mapigilang wika bago isinara ang libro. Perhaps Mythosia is a world, and Flareone, Aquaros, Gaialore, Aeralis, Glaciem, Maldonia, Luminara, and Tenebrae are places in that world. Tenebrae, then, represents the mentioned darkness that threatens these places, which embody the forces of light. Maybe this is a fantasy book.

After opening the door to my room, Tita Anissa is already sitting the edge of my bed, slowly roaming her eyes around my room that was still left untouched by me since I only got here yesterday. “For an orphan, you are living a good life now, don’t you think so?” she turned her head in my direction. Her words sound dangerously already, seemingly as if it carries a hidden poison on them that would kill me slowly but surely. I stared at her directly, trying to observe the situation I am currently in. Hindi agad ako sumagot sa tanong niya, takot na baka kung saan mauwi ang usapan namin kapag basta-basta ako sumagot sa kaniya.

I will kill him with eyes wide open. Ilang sandali pa ay nakarating kami sa underground. Madilim at malansa ang amoy dahil dito palaging kinukulong at pinapatay ang mga traydor. I could feel Kiara's presence right behind me but I don't care. Mabilie kong namataan sila Parker sa isang selda habang hawak ang lalaking lupaypay na. I smirked evilly. "No! Don't hurt him!"