Oro Plata Mata Stairs Novels & Stories

“Bueno, espero que realmente haya regresado y se haya quedado. (Mabuti naman, sana nga ay tunay siyang naparito upang bumalik at manatili.)” Agad kong hinila si Stella at ang kamay ni Ina upang magtago sa ilalim ng escalera nang mapansing papataas sina Javier at Alvaro. Kusang natigil ako sa paghinga sa labis na kaba hanggang sa humina ang kanilang mga boses, senyales na nakalayo na sila. Akmang lalabas na kami sa bukas na bintana nang biglang umalingawngaw ang magkakasunod na putok ng baril.

Nagsalita ang matandang lalaki na nasa stage at sinenyasan niya ang lahat na huwag mataranta. Pagkatapos ay pumalakpak ang matandang lalaki, sinenyasan niya ang staff na ilabas ang item. Umakyat sa stage ang isang babaeng usherer dala ang isang plato sa kanyang mga kamay. Sa ibabaw ng plato, may nakalagay na gintong kaliskis. "Yan ang maalamat na Dragon Scale?" Napako ang tingin ng lahat sa Dragon Scale na nasa plato.

Baka makilala ako ng mga Prayle na ito pero kailangan kong subukan para may malaman akong info about me. Bago pa man maapproach ni Agustino ang mga Prayle, napatingin na kami sa grand staircase na hindi kalayuan sa ‘min and there we saw Catalina with her not so humble European dress. Nakangiti siya habang tinitingnan ang mga tao rito sa baba tapos sabay pa sa bagal ng paglakad niya pababa ang tugtugin. Nakatingin sa kanya ang mga tao at hinahangaan siya. Nginitian ko lang siya nang magtama ang mga mata namin at mukhang nabigla siya nang makita ako.

Nagulat pa siya nang makitang nakatingin pala ito sakanya. “We are now in Iba, Zambales and welcome to Santuario Eco De Morrison, Andreana.” He answered while smiling. Saglit siyang natigilan sa mga nginiting iyon. Bigla na lamang kasing bumilis ang tibok ng kaniyang puso. “It’s a 14.3 hectare mango orchard. Ito na ang pinagkakaabalahan ko ngayon, Andreana.” “Wow!” Hindi niya maiwasang mamangha habang pinapakinggan ang sinasabi ni Matthew. “Wait, is this orchard yours?”

Pero matigas ang ulo ko at dumungaw pa rin. Nakita kong may semento na p'wedeng tapakan doon para makababa. At kung magaling mag-stunt ang taong 'yon ay talaga nga namang makakatakas siya nang walang kahirap-hirap dahil may mga metal din siyang p'wedeng kapitan. Patuloy sa paggala ang mga mata ko nang may mapansin akong bagay na kuminang malapit sa paa ko. Lumingon ako sa puwesto nila Matthew para i-check kung nakatingin ba sila sa akin.

sabi ng babae sa desk na malapit sa entrace ng pinakita ko ang ID ko at namutla lang ito at pinapasok kami. May grand staircase pa bago sa baba kung saan naka pwesto ang mga table at may railings sa taas para makikita mo talaga ang ginagawa sa baba. May part na madilim at bigla nalang lumiwanag ang paligid at nakaluhod na ang lalaking nag-ngangalang Nick De vera sa harap ni Aubrey at parang di nya padin malaman at maintindihan kung papaano nangyari iyon

Balita niya, hindi mahilig si Zards sa mga condos and apartments. Tumayo siya at tinungo ang pintuan para tunguhin ang baba. She was really starving. Napahawak siya sa kanyang tiyan. Nang makalabas na siya ng kwarto, she was surprise about what she saw. The perfect words to describe the hall and stairs, Zards mansion. It was beautiful. Light and bright. The white of the walls goes perfectly together with the wooden oak floor, she could say, the Canadian oak floor is finished with Rubio Monocoat Oil Plus 2C, colour white, hindi ba't ang ganda lang? Fabulous!

--- Lumabas na naman siya ng silid. Ngunit wala pang dalawang minuto... Huminto na naman siya sa tapat ng pinto. Napailing siya sa sarili. "Ano ba..." Muli siyang kumatok. Tok... Tok... Pagbukas ng pinto... Napataas ang kilay ni Tina. "Señorito..." "Hmm?" "Pangatlong balik niyo na po." Tahimik. "..." Napangiti ang dalaga.

Wala kaming choice kundi sumunod. Sa elevator, tahimik kaming tatlo. Bawat tunog parang dagdag ka ba sa dibdib ko. Pagbukas ng pinto sa 32nd floor, bumungad ang napakalaking hallway—marble floors, glass panels, minimalist design. Tumigil kami sa harap ng malaking double doors: FINNIAN MATTHEW STEWHEINZ — CEO “Okay, girls… behave,” bulong ni Sancha.

Gawa sa mamahaling kahoy ang hagdanan at may hawakan simula sa baba hanggang sa itaas. Habang ako'y umaakyat. Hinaplos ko pa ang hawakan. Ang ganda sa baba lalo na siguro sa second floor. Hindi ko alam kung anong itsura ng aking k'warto. Pero kung ang ibaba pa lang ay maganda na lalo na siguro sa second floor.