Novel & Cerita Oro Plata Mata Stairs

May aisle sa gitna, papunta sa wooden stage. Mula rito, nakikita ko na kung ano ang naroon sa dulo. Ang stage ay mayroong tatlong baitang bago ang mismong plataporma. Ang likod nito'y may mga panel na kulay coral pink at bluish white, pinalamutian ng mga bulaklak at ilaw. Sa likod ng sofa nakalagay ang mga bulaklak na kulay rosas at puti. Mayroon ding mga ilaw na nakasabit sa stage kagaya ng sa itaas ng mga mahahabang mesa. At sa ibabaw ng stage, sa gitna, nakatayo ng matuwid si Primo. Naghihintay at nakatanaw sa amin ni Kuya Nexon.

Kailangan kong manatiling alerto. Maya-maya, tumahimik ang paligid nang bumaba mula sa grand staircase ang isang babaeng nasa late 60s. Siya si Leonora Montenegro. Nakasuot siya ng itim na terno, maayos ang pagkaka-pusod ng kaniyang ubaning buhok, at ang kaniyang mga mata ay tila nakakabasa ng kaluluwa. Hindi siya mukhang kontrabida sa teleserye; mukha siyang isang mapagmahal na lola, na siyang mas nakakatakot. Lumapit siya sa amin, bitbit ang isang baso ng red wine.

"But. . . uhm, I used that--!" "Yes or No, Maria?" "Y-Yes, A-Attorney." I looked at Bright and smiled, mocking. Tumingin ako sa screen at nagsalita, "Let's look at Exhibit 2. A CCTV footage screenshot shows that Maria walked through the stairs, and not by the elevator. Nice lie."

Hindi ko alam kung ano ang in-expect ko sa apartment sa taas ng Kape Amparo. Maybe something quiet. Something neat. Something na parang extension lang ng café sa baba. Wrong. Pag-akyat namin sa narrow stairs sa likod ng kitchen, sinalubong agad ako ng tunog ng TV, boses ni Miro na nagrereklamo, at amoy ng bagong saing na kanin. The wooden steps creaked under us, and for some reason, mas kinakabahan ako rito kaysa noong first time kong pumasok sa café.

Ginamit niya ang *floor plan* na nakuha niya kay Teban, sinalisi ang dalawang gwardya na nagpapalitan ng pwesto, at mabilis na umakyat sa *service stairs* patungo sa ikalawang palapag—ang *restricted zone*. Balot ng katahimikan ang ikalawang palapag, malayo sa ingay ng musika sa ibaba. Ang tanging naririnig niya ay ang mahinang lagaslas ng ulan na humahampas sa salamin ng bintana. Binagtas niya ang pasilyo hanggang sa makita ang isang mabigat na pintong gawa sa *mahogany*. Ito ang pribadong opisina ng Alkalde.

wika ni Sophia. Tumayo si Matthew mula sa upuan at naglakad, tumayo na rin si Sophia at nagsimula ng magligpit ng hapag. Inilagay niya ang mga plato, tasa, kubyertos, at baso sa lababo para hugasan na ito ang hindi niya alam ay nakatayo lang pala ang kanyang mister sa likod niya at pinapanuod siya nito sa ginagawa niya.

Nilingon ko si Ayla na may kaba at binilang ulit ang prutas na kinain ng lalakeng elf. “Are you sure that girl can pay that large amount of maritas fruit?” rinig kong sambit ng nasa likuran ko. “Are you blind? Don’t you see that she was trembling?” “I think she doesn’t have a penny.” “This girl will be a laughing stock!” Palihim akong huminga ng malalim para pakalmahin ang sarili. ‘ Maritas fruit= 3 silver each' ‘Abano fruit= 10 copper each'