Novelas y relatos de Our Yesterday's Escape

Kung hindi lang talaga niya kailangan matutunan ang bagay na iyon, baka kanina pa siya nag-walk out sa lugar na ito at kung hindi lang siya nasasayangan sa perang binayad niya dahil bawal ang refund ay talagang umalis na siya at naghanap na ng ibang escort! She was stuck. Stuck in a mysterious mansion. Waiting for the most unprofessional escort she had ever heard of. At habang tumatagal ang paghihintay niya…. mas lalo lang umiinit ang ulo ni Vivoree. Kung tutuusin, hindi naman talaga niya inaasahang mapupunta siya sa ganitong sitwasyon. Kaninang umaga lang ay iniisip pa niya kung tama bang kumuha siya ng escort.

“Ikaw yung nakasabay ko noon sa elevator. You were wearing eyeglasses.” Inirapan lamang niya si Bryce at madaling tinanggal ang seatbelt para makalabas. “Naomi, wait.” mabilis na nahabol ni Bryce ang kamay ng dalaga. “What?” tanong niya dito sa pagod na tono. “Mr. Alagos, I have no energy to discuss with you what happened five years ago. It's all in the past, so please let's forget about it. I'll be working with you professionally.”

sigaw ni Sasha, habang itinuturo ang isang emergency escape chute na patungo sa isang ilog sa ibaba. Tumalon sila—si Michael, Maya, at Sasha (hawak ang sanggol). Habang nahuhulog sila sa kadiliman, nakita ni Michael ang huling imahe ni David Vance at Julian Vane na nagbubuno sa gitna ng gumuguhong Sanctum.

Nakita ko kung paano balutin ng pangamba ang aking pamilya. I watched them talk with each other ngunit ni isang salita na lumalabas sa kanilang mga bibig ay wala akong naririnig. My Mom made my Ate Clara to wear a brown hood and she handed me to her. And the next thing I saw was Ate Clara running away with tears falling from her innocent eyes away from the white palace and our parents, with me being hold in her little arms.

Wika pa nito bago tuluyang umalis. ........ Maxine POV How can I escape? Masyadong mahigpit ang mga tauhan ni Mr.Harold Zhang.. Anong pwede kong gawin! Ayaw kong manatili sa lugar na to! Ayaw kong maghintay at umasa na may mag rescue sa akin! "Wag munang subukang tumakas pa!" Gulat akong napa tingin sa may pinto! Si Mr.Zhang. "Alam mo,believe din ako sayo,nagawa mong paibigin ang pamangkin ko nang walang kahirap-hirap..ngayon sinusuway na niya ako." Sabi pa nito.

“L-leave… I don’t want to hear any words from you r-right now.” Parang dinurog ang pagkatao ko, hindi lang puso ko dahil sa mga katagang sinabi niyang ‘yon. Dahan-dahan akong lumayo sa kaniya at wala sa sariling lumabas ng opisina niya. Nagmamadali akong sumakay ng elevator at dali-dali kong pinindot ang ground floor button. Nang bumukas na ang elevator ay nagmamadali akong lumabas doon at palabas na sana ako ng exit nang biglang may humarang sa akin.

"I have to escaped..." Pilit niyang binubuksan ang sliding window na nasa sala. Mukhang mas madali lang kasi ang bintana kaysa pintuan. Hindi din niya pweding sirain ito dahil baka makatawag siya ng pansin sa mga dumukot sa kanya at paniguradong malalagot siya. She was in the middle of trying to unlocked the window when someone cleared a throat from behind. "Escaping?"

Maging ako man ay binubulag ang sarili sa salitang false hope. Nanlupaypay na napayuko ang babae. Hindi ko siya kayang tingnan. Seeing the woman I loved most is more painful than any bullet's hit me. I have nothing left any hope also. How were we able to escape here? Nagkalat ang mga gwardiya ni Kenneth Whin sa labas at sa palibot ng lugar na iyon. Ensuring that the two of us couldn't find a way anymore to escape. But before we start here, nasaan nga ba kami ngayon?

Tumunog naman ang kabilang elevator at lumabas naman doon si Jasper at Ryujin. "Bad news. He escaped, with helicopter." Saad ni Ryujin na nakabusangot ang mukha. "FBI screwed up." What the fuck? Tumama yung pakiramdam ko! He really did escape! Fucking shit, biglang kinabahan ako. I can already feel the upcoming storm. I feel like this already the prelude to the upcoming chaos. The fuck, he saw me. Baka gagawin nga nito ang sinabi ni Reed.

This war isn’t over. Sinumang gumawa nito sa kapatid ko—sa kakambal ko—sisiguraduhin kong pagdudusahan nila ang bawat patak ng dugo na pinadanak nila. "Someone tried to escape!" Sigaw ng tauhan ni sir Rogue. Mabilis dumilim ang paningin ko sa narinig. "Bring Hestia and Urania sa hospital." Madiin kong utos.