Our Yesterday's Escape Mga Nobela at Kwento

I don't want my family and friends to be sad, so I need to survive! Aalis na sana silang dalawa pero tumayo ako at tumakbo para habulin sila. Palabas na sana si Cassandra pero nahawakan ko pa ang maikli niyang buhok at hinila siya pabalik. She screamed in pain but I didn't let her escape my grasp. "Yvonne! What the fvck!" she squealed as she tried to escape from my hands.

Kinuha niya si Vlady, na ngayon ay wala nang malay, at sumunod kay Vladimir patungo sa isang lagusan na patungo sa gilid ng bundok. Habang tumatakbo sila, maririnig ang mga pagsabog sa likuran. Si Madame Eva, sa kanyang desperasyon, ay nagsimulang magpaputok nang walang pakundangan, pinapatay maging ang sarili niyang mga "Sovereign Children" na humaharang sa kanyang daan patungo sa kaisa-isang escape pod na hindi pa nasisira. "HINDI KAYO MAKAKATAKAS!" sigaw ni Eva habang hinahabol niya sila sa madilim na tunnel. "ANG MUNDO AY MAGIGING ISANG MALAKING ORPHANAGE!"

Nagkatawanan lang sila sa sinabi nito. Hapon na nang makarating sila sa La Escapo kaya naman hindi na sila nagsayang pa ng oras. Nag-check-in sila sa cottage para may tulugan sila at pahingaan. Nagbihis na rin sila ng panligo upang makababad sa napakalinaw at napakalinis na ilog. Pero bago ‘yon ay nag-order muna sila ng pagkain at siyempre mawawala ba naman ang alak sa mga pusong sawi?

CIERRA RAVEN FIOR Tatlong araw matapos ang pag uusap namin ni Laxus at ang nangyaring hostages taking. Naging maingay ang tungkol dito. Ngayon naman ako ay napa hilot sa sentido ko habang pinapanood ang live interview ni Laxus tungkol sa pag cancel nito sa kasal nila ni Mildred. Ako na naman ang ginamit na escaping plan ng lokong ito. Napa iling ako hanggang may kumatok sa pinto ng aking opisina. "Pasok.." wika ko at hininaan ko ang volume ng pinapanood ko.

Inis niyang ibinulsa muli ang cellphone. "Walang signal." Lumapit naman ang isa sa kaniyang mga tauhan. "Boss, anong gagawin po natin?" Sandaling natahimik ang leader habang nag iisip. Mahigpit niyang kinuyom ang kaniyang kamao. "Let's escape." Nag alangan namang tumingin ang tauhan niya sa paligid. "Hindi po tayo agad makakatakas dahil nasa labas naman po ang ibang mga parents ng mga hinostage ninyo."

I don’t have the right to protest. “Aaliyah, I have a plan. Listen to me,” maingat niyang sabi. “What is your plan,” para akong nakakita na liwanag sa sinabi niya. I know she will help me escape. “Tonight, I will help you escape,” sabi niya sa akin. “How Teresa? Sabi mo, hindi madaling tumakas sa lugar na ito. Especially, without Lorenzo’s permission.” “There is the time, 10 minutes before midnight. Bumubukas ang harang at pwedeng makapasok o lumabas ang kahit na sino sa lugar na ito kahit walang permiso ng kapatid ko.”

“Lalo na ngayon. We’ve been drowning in missions, secrets, at kasinungalingan ng nakaraan. Kailangan natin ng kahit isang gabi… na tayo lang.” At doon ako napangiti. Kasi tama siya. Hindi pwedeng puro gera lang ang mundo namin. Lumabas kami ng ops room nang walang ingay. Hindi namin sinama sina Kuya o Patch o kahit sino. Secret escape lang naming dalawa. Dinala niya ako sa isang maliit na rooftop café na halos walang tao. Nakatago ito sa gilid ng lumang gusali, overlooking ang city lights. Para bang tahimik na mundo sa gitna ng kaguluhan.

Pero malapit na ako nang bigla akong matigilan. Humawak ako sa bakal na railings at napaisip. The last time that Horacio escape I thought he’s going to escape via air but it turns out he’s fooling me. Isa pa ay wala na siyang kasamang tauhan ngayon na siyang magpapalipad ng private plane niya.

Most of the notifications were links to a single news article, the headline screaming from the screen: "Fibonacci Family Released; Accomplices Freed in Mysterious Escape" My fingers trembled as I clicked on the link, the words blurring into a chaotic jumble as I scanned the article. The details were sketchy, the information sparse. The Fibonacci family, along with their numerous accomplices, had been released from prison, their escape shrouded in mystery. No one knew how it had happened; no one had any answers. The authorities were baffled, the public outraged. And I, in the quiet solitude of my apartment, felt a cold wave of dread wash over me.

They're even celebrating on their success of eliminating their enemy tapos ngayon mukha na itong galit. Marahas na napasabunot ng sarili niyang buhok si Orlando bago sumagot. "That damn Jacob Illustre escaped!" Galit nitong asik. Nanlaki naman ang kanyang mga mata. "B—but you said natagpuan na siya ng mga tauhan mo? How come did he escaped again?"