Novel & Cerita Paano Magtipid Ng Pera

“Kaloy, ang pinapagawa ko sa’yo, nagawa mo na ba?” “Yes, Ma’am, nagawa ko na ang pinapagawa mo nang walang sabit.” “Good.. ipapasok ko ngayon din ang pera sa bank account mo. Siguraduhin mong kaya mong itikom yang bunganga mo kung ayaw mong ikaw ang papatayin ko.” “Muchas Gracias, Madam. Buenas noches..” Sinundan nito ng hagalpak ng tawa. Tuwang-tuwa ito nang matanggap ang pera.

Master, sabihin mo nga, paano magiging hindi mahalaga ang pera? Namutla ang matalim na mukha ng monghe at kumurap nang dalawang beses. Naramdaman ni Lucy na baka nasabi na niya ang sobra, kaya nag-abot siya ng isang sobre: "Master, ito po ang pera para sa insenso. Pakidonate po para sa akin at ipagdasal na maging ligtas at maayos ang buong pamilya namin."

paninita pa nito. Tahimik akong nagbilang ng pera at iniabot sa kanya ang halaga ng kanyang binili “Sige na po ate, eto na ibabalik na namin ang pera mo.” Hinablot niya ang pera sa akin at binilang “Sa susunod mga ineng ah, unahin niyo muna magtinda bago kayo maglandian," habol niya pa saka umalis.

Magpapadala muna siya ng pera sa ina bago dumiretso sa site. “Sige, hintayin ka na lang namin doon.” “Sige.” Umalis si Pau at naiwan siyang naghahanda ng kanyang mga gamit. Mayroon pa siyang isang oras bago ang program kaya nagmadali na siyang nagtungo sa bagko para magdeposit sa account ng ina. Gustuhin man niyang online ang bank transfer sy matatagalan pa siya dahil under maintenance ang system ng bangko. No choice siya kung hindi ang magtungo sa bangko ng personal.

Kung sa bagay, marami itong pera, madali lamang manipulahin at pabilisin ang proseso para sa mga katulad niya, lalo na’t panigurado akong may koneksyon ito sa taas. Siguro nga’y dapat ko na lamang itong pirmahan at magpakalayo-layo na lang, pero saan naman ako pupulutin pagnagkataon? Hindi sapat ang pera ko sa bangkong naitago, kung hihingi naman ako sa kanya ng pera ay hindi kakayanin ng pride ko ‘yon. Hangga’t maaari ay ayaw kong magkaroon ng utang na loob sa kaniya o kung kanino man. Bahala na bukas,sa pagkakataong ito ay gusto ko na lamang magpahinga kaya’t nang tumigil ang sasakyan ay alam kong nasa tapat na kami ng mansyon. Walang imik kaming bumaba sa sasakyan at dumiretso sa kaniya-k

tumanggi siya sa ibinibigay nitong pera na sa kalkula niya ay limang libong piso. "Kailangan mo iyan. Sabi mo nga para sa panggastos ninyong magkapatid. Basta kapag may kailangan ka pa sabihin mo lang sa akin. And one more thing, hindi ka pa din puwedeng pumasok bukas. Magpahinga ka at magpalakas. Sa susunod na araw ka na lamang pumasok." saad ni Ryder. At inilapag ang pera. Pati na ang phone ay inilagay niya sa tabi ng pera.

Bakit ba wala na akong makukuha mula sa inyo? "Mommy, pwede ba akong humingi sa 'yo ng pera?" Tanong niya, habang napatigin ito sa kanya. "P-pera?" Ulit na wika nito habang tumango siya rito. "Opo pera." "Ano ang gagawin mo sa pera?" "Balak kung pumunta ng mall, at wala na pala akong pera, dahil binigay ko na sa inyo lahat kaya naisip ko nalang na humingi sa ‘yo."

Kaya isa na silang pamilya sa pamamagitan ng pagkaka-ugnay. "Hi, paano kita matutulungan?" tanong ni Thea sa bagong customer. "Oh, napagtanto ko lang na nakalimutan kong ipalit ang pera ko sa lokal na currency." sagot ng lalaki, habang ipinapakita ang mga barya sa kamay niya. "Wala kang dapat ipag-alala... Heto, puwede mong hiramin ang mga barya na ito." mabilis na nag-alok si Thea, habang binibigay ang mga barya ng Pilipinas sa customer.

Priority ko ay ang pera. Walang makakapag-pabago non. Kahit ang ubod ng gwapong lalaking ito, na masarap ang labi. "What?" hinihingal na tanong niya. "Bayad sa halik," hingal na sagot ko rin. " At para rin sa leeg ko," dagdag ko pa. Nasa leeg ko pa rin kasi ang ulo niya at ramdam ko ang hininga niya don. Na nagbibigay sa 'kin ng kakaibang init.

“Hay, hindi na. Gamitin mo ang pera para magtayo ng business o educational plan ng anak ninyo. Huwag kang mahiya at hindi mo naman ninakaw ang pera. Kusa niyang ibinigay.” “Kaso nga hindi ko naman naibigay ang kapalit.” “Ano ba ang kapalit?” “Basta. Tsaka na tayo mag-usap uli. Pakipadala na lang sa bank account ko ang pera. Maraming salamat, bes.” “Huh! Naku. Madami kang dapat ipaliwanag pagbalik ko diyan. Sige. Sana ay gumaling na si Tatay Ruben.”