Paano Naiiba Ang Novels & Stories

Hindi naniniwala niyang saad. Inikutan ko siya ng mata. "Nagtanong ka pa, kung hindi ka rin maniniwala!" "Okay, kung ayaw mo sabihin, ok lang. Basta bumaba ka na dun at kakain na. Alam kong gutom ka rin, kaya sige na" Aniya. "Tss, oo na! Mauna ka na lang sa baba! Antayin niyo na lang ako dun!" Napipilitan kong saad.

tumango ako. “Talaga po?” nabigla ako sa kasabikan niya. Ganon din siya, nabigla sa sariling reaksyon. “P-pasensya na po, natuwa lang.” napangiti ako. Ang cute nila kapag nahihiya. Parehas namumula ang pisngi. Gusto ko sanang itanong kung kambal sila. Di ko na lang itinuloy.

"kaso may pagka-weird at masungit ka." Gusto niyang tanungin dito kung bakit nito iyon nasabi gayo'ng iyon naman na ang normal niya. He's weird? What the fvck?! Hindi ba ito aware na marami ang babaeng nagkakandarapa sa kanya para lang matikman siya tapos ito sasabihin lang siya ng weird.

biglang sabi ko kaya napatigil sya sa ginagawa nya "Anong ibig mong sabihin?" Tanong nya Binawi ko ang kamay ko sa kanya, "Wala, wala akong sinasabi. Ano gusto mo? Pagkain?" Pag iiba ko ng usapan "Hindi, huwag mong iwasan ang tanong ko. Rinig na rinig ko eh" asar nya sa akin

O nasa ibang bansa na ako? Napayakap ako ng sarili dahil sa bugso ng malamig na hangin. Malakas din ang alon at walang katao-tao sa paligid. The place was like a ghost-town, literally. Yung babae na tumawag lang nga ata sa akin ang tao rito. Right. Paano ba ako makakabalik sa Pilipinas?

Kapag ba déjà vu, ibig sabihin, naulit na pangyayari? Napakamot na lang ako nang mariin sa ulo ko kasi wala na akong maintindihan sa sarili ko. Nababaliw na nga ako sa Engineering, sumasabay pa ‘to! Nang paubos na ang sigarilyo ko, napalingon ako sa mga babaeng nag-uusap habang naglalakad sa harap ng smoking area. “Ayoko nga sabi, kayo na lang muna!”