Pagsusulat Novels & Stories

Pinunasan niya ang pawis sa kanyang noo. “Kahit na mukhang magkaiba ang sulat kamay, maging sa pamamaraan ng sulat o iba pa, halata na ang sulat kamay sa piraso ng papel ay iniiwasan ang pamamaraan ng pagsulat ng nasa diary, kaya’t mukhang awkward ang mga salita niya. Pero, ang lahat ng tao ay nagsusulat ng halos iisang paraan, maging sa pagsulat ng linya o sa pagtatapos niya ng bawat letra. Madaling makahanap ng pagkakapareho kapag ikinumpara mo ang dalawang magkaibang sulat kamay.”

"Sasabihin ko sa mga kaibigan ko na tulungan ka sa pag-imbestiga ng mga trabaho at kita ng mga pinsan mo. Pagkatapos mong kunan ng larawan ang kanilang mga kalagayan sa pabahay, kapag bumalik ka na sa siyudad, maaari mong isulat ang lahat ng nangyari noong panaho'ng iyon. Kung hindi mo kayang magsulat ng mabuti, maaari akong maghanap ng ibang tao na magsusulat para sa iyo, at ikaw na lang ang magbigay ng detalye." "Salamat, hindi na kailangan ng ibang magsulat para sa akin, at hindi ko na kailangan ng blog post. May habit ang ate ko sa pagsusulat ng diary. Sinulat niya lahat ng nangyari noon sa kanyang diary, at mayroon pa siya nitong diary. Kukunan ko ng lara

Halos matawa na lamang ako, pero hindi ko nilalahat, may mga lalaki pa din namang maganda at malinis kung magsulat. Well, out of curiousity at lungkot ko, kumuha ako ng ballpen at pumunit ako ng isang page ng notebook ko and wrote ttthe words, "Who are you looking for? Or let say who are you waiting to find you?" Nang maisulat ko iyon, tinupi ko din at isinuksok sa bato kung saan ko nahanap itong sulat. I know it kinda' childish pero ewan, it got my interest at isa pa I'm not hoping or expecting to recieved any reply though, wala lang trip ko lang.

saad ko. “Ha! Mali ka, Nicolo! Pakinggan mo ang sasabihin ko okay?!” Too loud. “Magkaiba ang ballpen tsaka papel diba?! Pero kapag pinagsama mo ang dalawa, may silbi ito. Magandang duo kumbaga! If you use a pen and paper, you can write. And when you write, you can create words. And if there are words, you can create a masterpiece! Just like a novel, a poem, or an essay.”

Sana ganoon nalang kadali lahat para 'di ako nahihirapan ng ganito. Bago ako nahiga ay naisipan kong sumulat ng liham sa kanya. Kaya naman kumuha ako ng kapirasong papel at ballpen saka ako puwesto sa mesa upang simulan na ang pagsusulat. Dahil nga hindi ko masabi sa kanya ang mga nais kong sabihin ay isinulat ko nalang. At habang nagsusulat ay hindi ko mapigilan ang maiyak kaya nababasa ang papel na kung saan ako nagsusulat.

tanung neto "Huhh? Hindi " sagot niya at pinag patuloy na ang pag susulat "okay sabi mo " nakangiting sabi neto at nag patuloy na din sa Pag susulat Pag-kalaan ng kalahating oras na pag susulat natapos din ang kanilang guro at nag susulat pa rin sila Artemis Pagkalaan ng isang oras . Matapos din sa pag susulat ang kanilang guro naupo muna ito at nag pahinga at nag salita

“Mila, ikaw ba ang nagpadala nito?” Napahawak siya sa kanyang dibdib na kunwaring nagtatanggol. “Hindi po ako, Ginoo. Pero kung ako po ang nagpadala, mas maganda pa ang nakasulat. Siguro ay: ‘Ang pagiging seryoso ay mabuti, pero ang sobrang seryoso ay parang kakanin na masyadong matigas—mahirap nguyain at nakakasakit ng ngipin.’”

“Ang sulat na iyan ay bahagi ng nakaraan ko. Kaya nga inilibing ko ‘yan kasama ang mga lumang litrato na posibleng magpaalala sa akin kung paano ako nagsimula. Kung ano man ang dahilan kaya ako humihingi ng pasensya sa sulat na ‘yan, hindi mo na ‘yon kailangan malaman. Dahil ginawa ko ‘yon para sumibol ang pangalan natin. Kung hindi ko sana ginawa ‘yon, wala sanang Palacios ngayon. Hindi sana tanyag ang Palacios group kaya imbis na magalit ka, magpasalamat ka na lang dahil nakinabang ka’t ikaw pa ang magmamana ng lahat ng pag-aari ko.” “Galing ba sa masama ang perang ginamit mo para ipatayo ang building na ‘yon? Kaya ba may mahigit isang milyong lumang pera ang naroon sa kahon, kasama ng sul

Guhit lang yun tapos pangalan ko, gaga lang ng ibang nakasulat sa may dingding. "Ako naman" binigay niya ang Pentel pen sakin. Kaya tinanggap ko na ito. Sumandal siya rito at ako naman ay naghanda na sa pagsusulat. Magsusulat na sana ako ng iba ang titig nito sakin. Hindi ko na ito pinansin at nagsimula na sa pagsusulat. Para naman akong timang na nanginginig pa habang nagsusulat dahil nakatitig parin to sakin.

Malaya na ang katauhan ko pero nakakulong parin ang puso ko sa isang g*g*. “Grabeh ka bhe, halata namang mahal mo yung tao pero hindi mo pinapakinggan ang rason niya. Talagang matinik lang taong nagtago sa mga anak ninyo kaya hindi niya mahanap. Naku habang nagsusulat ang asawa mo ng hatred letter na yan. I'm sure mamatay-matay na sa sakit na nararamdaman. In fairness na appreciate ko ang effort niyang gawaan ka ng huling sulat. Sulat kamay pa talaga huh. Ito yung dating sulat na hindi pa uso ang cellphone at emails. Ang kapanahonan ng Penpals”.