Pagsusulat Novels & Stories

Kaya minabuti na lamang ng dalaga na isulat ang lahat ng saloobin. Maingat na lumapit si Trisha sa may lamesa at naghanap ng kahit anong pwedeng pagsulatan at doon sa isang pirasong papel ay isinulat ni Trisha ang lahat ng saluobin at maikling paliwanang kung bakit niya ngawa ang lahat. Hindi makapaniwala si Trisha na ang balak niyang maiksing sulat lamang ay kabaliktaran sa nagawa dahil napuno niya ang papel at baliktaran pa.

Hindi alam ni Celeste kung paano nangyari, ngunit ang liham na ito ay naiwan sa harap ng kanyang pinto, na parang isang anino mula sa nakaraan na pilit kumakalabit sa kanya. Dahan-dahang binuksan ni Celeste ang sobre at inilabas ang makapal na piraso ng papel. Ang sulat ay nakasulat gamit ang malinis at pormal na sulat-kamay. Habang binabasa niya ang mga salita, unti-unti niyang naramdaman ang pag-igting ng mga pangarap na matagal nang natutulog sa kanyang isipan.

"I know, pero kaya ko pa namang magsulat kahit hindi ako nakakakita, hindi lang katulad ng dati na pantay at maganda. Hindi ako yung tao na wala na ngang paningin, hindi na kikilos ang kamay ko para magsulat." Umirap ako saka humarap na sa papel. Maganda naman ang hand writing niya, nagbibiro lang ako sa panget, ang nagpapagulo lang ay kung saan pupunta ang bawat sentence kaya parang nahahalo na sa ibang salita kaya nakakalitong basahin.

Binuklat niya ang sulat at agad na napatigalgal nang mabasa ang nakasulat mula doon. "Sa taong 1499, sa buwan ng Nobyembre ay lulusob ang aming lahi." ang nakasulat sa lumang papel. Maikli lamang ngunit nagbigay iyon ng kakaibang kaba at takot sa Supremo.

Lalo na't malalayo pa ang mga pinang galingan ng mga ito. Samantalang naghintay naman si Sol ng reply ng katext-mate kaso nga lang, inabot na siya ng sampung minutong kakahintay at ni isang text man lang wala siyang natanggap kaya minabuti niyang itabi na lamang ang cellphone sa may gilid at kinuha ang pen at notebook niya sa loob ng drawer. At nang mailapag niya ito sa ibabaw ng kama niya. Nagsimula na siyang sumulat ng kanta. Isa sa hilig nito ang magcompose ng kanta at masaya siya kapag nagagawa niya ito at na-e-express niya ang kan'yang nararamdaman sa pamamagitan ng pagcompose ng kanta.

Ngumiti ako ng patago. Tinaasan ko siya ng kamay malapit sa mukha at tumango "Kalma kalang okay? Ako bahala." Dali-dali akong sumulat kahit ang pangit na ng penmanship ko. Sorry na lang kayo. Ang importante ay may assignment ako. "Anong sulat kamay 'yan? para kang lalaki!" singhal niya. What?! 'pag babae dapat maganda ang penmanship? 'Pag lalaki okay lang na pangit?

"Saan ko ba isinulat, diba sa notebook mo rin? You're free to copy it, but you can ask me first before copying it alright? Paano pala kung mali ang sagot ko? Di pareho tayong zero?" Halos yupiin ko ang sarili sa kanyang sinabi.. Tama nga naman siya. Hindi naman puwedeng i-asa na lang sa kanya ang mga sagot.. kung wala akong maintindihan ipapaliwanag naman niya sa akin.. I open my notes and saw his penmanship. Malalaking letra ang sulat kamay niya. Masyadong malinaw at madaling mabasa. Lahat may sagot na pero ni isa wala talaga akong maintindhan.

Binuksan niya ang pinakailalim na drawer ng mesa at nagsimulang sumulat: “Aera,” “Sana ay nasa mabuti kang kalagayan pag nabasa mo ito. Baka mabigla ka, pero napakarami kong gustong sabihin. Matagal ko na itong kinikimkim, at kailangan ko na itong sabihin ngayon.”

“Buweno, kung hindi totoo ang sinabi mo, nagkalat ka ng maling tsismis tungkol sa’kin. Sa public platform pa. Nasira na ang reputasyon ko.” Pinagkrus ko ang mga braso ko at sinalubong ang kanyang mga mata. “Gusto kong humingi ka ng pasensya sa publiko. Magpo-post ka ng pahayag na nagsinungaling ka sa lahat ng social media accounts mo. Ipi-print at ipo-post mo rin iyon sa paligid ng campus. At aasa ako ng kabayaran para sa emosyonal na distress na binigay mo sa’kin.”

Depensa ko. "Uy, 'di mo sure. Hindi ako nagsu-sulat kasi nakikinig lang naman ako sa lessons at alam kong andiyan ka naman para isalba ako sa notes. Nagsu-sulat man ako pero for important matters lang 'yon. Consider yourself lucky, kasi magsu-sulat ako para sayo 'no." mahabang paliwanag niya pa. Napa-taray na lang ako. "Oo na, oo na. Ikaw na madaming palusot. So, paano tayo magsi-simula?" Tanong ko.