Pagsusulat Novels & Stories

"Talulla!" Tiis lang Talulla. Tiis lang. Magsulat ka! Kapag wala kang natapos na manuscript ikaw ang gigilitan at tatapusin ng tagapatnugot mo. Sa kangkungan ka pupulutin kapag nagkataon. Umayos ka! Pangungumbinsi ko sa sarili ko bago ko muling sinubukan ko magsulat pero bago pa muling dumapo ang daliri ko sa keyboard ko ay may tumawag ulit sa akin. Mas malakas at mas nakakainis! "Talulla! Open the goddamn door!"

sagot ni Diane at sumunod na rin. Lumapit din ako upang pumirma. Medyo alanganin pa ang pagsusulat ko dahil sa sikip ng espasyo at sa dami ng nagsisiksikan sa may lamesa. Habang sinusulat ko ang pangalan ko at oras ng pagdating, hindi ko maiwasang mapatingin sa paligid.

Dahil iba ang sulat sa bahaging iyon. Mas magulo. Mas hindi pantay. Parang isinulat nang nagmamadali. Parang isinulat ng isang taong nauubusan na ng oras. Nanlaki ang kanyang mga mata habang nagsisimula siyang magbasa. May mali.

sagot niya tapos tinuro ang sarili. "Its normal." Napakurap ako. Tinanong ni mother in law kung gusto ko ba ang pagsusulat. "Hi... Hindi ko alam. Its just... Nagkataon na ito lang ang alam ko gawin." Sa pagsusulat nailalabas ko ang frustration ko at mas nakakaramdam ako ng freedom. Sa pagsusulat walang nagda-judge sa akin at nagsasabi ng tama at mali. Nagsimula lang ako post online dahil bukod sa hindi makikita iyon ng parents ko nakikita ko din convenient iyon for me.

Walang ingat na tugon ni Mary, "and so?" "Good...ahhmm… Teacher Mary, tungkol kasi ito sa pagsulat ng review para kay Madam. Pwede mo ba akong turuan kung paano magsulat ng 400 words?” Medyo nanahimik ako pagkasabi niya. The heck, paano ko ko naman siya tuturuang magsulat ng sanaysay na naglalaman pa ng 400 words, kung ako nga mismo sa sarili ko hindi ko alam kung paano magsulat ng maayos na sanaysay. Pero hindi ako magpapakita ng kahinaan sa harap ng preskong lalaking ito. "Hindi naman problema kung turuan kita! Pero kailangan mong maging alagad ko at magbayad ng tuition f*e."

nahihiya kong sagot dito Talaga naman eh, paano ako gagamit ng isang bagay ni ang pagbabasa at pagsusulat ay hindi ko nga alam. "Ano ka ba. pwede ka naman magpaturo sa kambal kung paano gamitin iyan eh. Sandali, bibili ako ng para sa iyo. Isipin mo na lang na regalo ko ito sa iyo lalo na at mabait ka sa kambal. Isa pa, kailangan mo din talaga ng cellphone para kapag may kailangan ako sa iyo, tatawagan kita." nakangiti nitong wika.

Unang pagkakataon niyang makita ang pagsusulat ni Irina, at ito ay nagsasalita ng maraming bagay tungkol sa pagkatao niya—matatag, resolutibo, at hindi magpapadala. "Sabi nila, ang pagsusulat ay nagpapakita ng pagkatao ng tao," sabi niya, at tila totoo nga ito. Ang sulat ni Irina ay hindi malambot o magara, kundi matapang at matatag, tulad ng babae sa harap niya.

Ang bawat hakbang ay tila mas mabigat, ang kanyang utak ay puno ng kalituhan. Dahil sa napakaraming lungkot na dulot ng pahayag ng kanyang pamilya at ang kawalan ng ibang pagkakataon, nagpasya siyang isulat ang kanyang pamamaalam. Ang sulat ay naglalaman ng mga salitang puno ng pagsisisi at humihingi ng tawad sa kanyang pamilya at mga mahal sa buhay. Pinuno niya ito ng pasasalamat kay Dianne at Drake, dalawang tao na hindi siya iniwan sa kabila ng lahat ng kanyang mga pagkakamali.

Paulit-ulit kasi na bumabalik sa kaniyang alaala ang sulat na natagpuan niya kagabi sa pinto ng kanilang unit,isang malamig, nakakatakot, at puno ng banta. Habang umuupo siya sa mesa, parang ang bigat ng mundo ay nakapatong sa kaniyang balikat. Dahan-dahan niyang binuksan ang kaniyang laptop, pinilit na kumalma, at nagsimulang mag-type ng email. FILLING FOR LEAVE > Good morning, Ma’am.

Napaisip ako. Mukhang maganda nga ang sinasabi niyang iyon. At marami ring benefits. Hindi na sasakit ang ulo ko sa kase- search ng kung anu- ano. Kailangan ko lang manood at isulat ang mga makikita at mao- obserbahan ko. And the process of writing the manuscript would be even faster and shorter! Pero... ano naman kayang catch noon? I mean, what's the main deal with regards to that?