Novel & Cerita Pakay

"I have something for you, Princess." Itinaas nito ang isang kwintas na may kulay pulang bato sa gitna. "My congratulation gift for you." Muli siya nitong iniharap sa salamin saka isinuot sa kanya ang kwintas. "This is a red scarlet necklace. I ordered this from England, akala ko nga hindi aabot ngayong araw." Humaplos ang mgankamay nuto sa balikat niya. "Hindi ako nagkamali, it's looks perfect on you."

Malakas na hiyawan ng mga paslit at maingay na busina ng sasakyan. "Nasa bayan na ba talaga ako?" Nilingon niya panandalian ang pinanggalingan. Mga punong kahoy at damo na lang ang natatanaw niya. May ilang bakuran na rin siyang nadaanan, pero lahat iyon ay private property kaya tanging ligaw na damo lang din ang laman. Huminga siya nang malalim. Inihakbang ang mga paa, kasabay ang malakas na pagkabog ng dibdib.

Pwede rin po kayong magpakape kung nais pa ninyo ako'ng pasalamatan at suportahan! Hanapin n'yo lang po ako sa ko-fi dot com! look for psynoidal ʕ-(ᴥ)-ʔ may mga specials po at extras doon na naghihintay para lamang sa inyo! Muli po, salamat at mag-ingat po ang lahat! - ako

5 inches na pekeng titi. Napatawa ako nang mapait habang nakatitig sa kulay pink na pekeng ari. Kulang na lang ay lagyan ko ito ng mukha ni Marky. Ang liit-liit, kasing-liit at kasing-haba lang ng patotoy ng lalaking papakasalan ko! Bakit ba pagdating sa laki ay palagi na lang akong namamalasin?! Para akong binudolan ng tadhana nang dalawang beses. Ang saktong sukat na gusto kong takasan kay Marky, iyon pa mismo ang ipinadala ng manlolokong online shop na ito!

Susubo pa lang sana siya nang mamataan si Kyle na pumasok. Para talagang naligaw na artista ang mokong. Naka-polo ito na kulay green. Bukas pa ang ilang butones sa harap kaya't kitang-kita ang parte ng dibdib nito. Naka-white shorts ito na lagpas tuhod. Inilibot nito ang tingin sa loob na parang may hinahanap. Bago pa siya makita ng lalaki ay itinuon na niya ang pansin sa kinakain para magkunwaring hindi ito nakita.

You can read it out of order as author write out of order too. Bangon Pilipinas! Laban Oragon! <|| B L A C K _ J A Y P E I ||>

Kasi napansin ko na hindi na ako tinititigan at sa iba na nabaling ang kanyang atensyon. "Awam mwo pabwowito ko tawaga itwu." Si Pheney 'yan na nagsasalita habang mual at puno ng laman ang bibig. Paborito niya raw kasi itong mga Korean food na: Haemul Pajeon (seafood vegetable pancake); Japchae (stir-fried noodles); Samgyoepsal (pork strips). 'Yan lahat ang laman ng plato niya, ang takaw niya 'no? May pagkapatay gutom talaga itong babaeng ito kahit kailan. Paglingon ko nagulat ako dahil ubos na kaagad ang kinakain niya. Kaliit niyang tao pero kung lumamon parang halimaw.

Gusto ko talagang umiyak sa harapan nila pero hindi pwede dahil masisira lamang ang make-up ko. “Mom, I’m crying… but don’t worry, Ma. As long as I’m with you, I’m so happy. I love you all so much,” ngiting wika ko. “Bigyan mo pa kami ng limang apo, HAHAHA,” tawang wika ni Papa na ikinagulat ko. “Pa? Grabe naman ang lima,” reklamo ko. “Ito kasing kuya mo, napakahina. Ayaw pa talaga akong bigyan ng apo sa maganda niyang girlfriend,” saad nito.

Bakit naman kailangan niya pang maging ganito kabango? Simpleng plain black shirt lang naman 'yong suot niya, maong pants and white shoes. But he's got this different aura. He's so attractive. "Hope, marami pang food sa function," I heard Faith said. "Ah, right. Tara Sir?" Aya ko. Ngumiti lang siya sabay tango. Kaya naglakad na kami papunta sa function. Few meters away lang 'yon mula sa pool. It was just a simple hall na may mga chairs and tables at sa pinakaharap iyong mga food.