Romans & histoires Pamahiin Sa Patay

"Tumigil ka! Tingnan lang natin kung hindi niya ako magagawang mahalin kapag patay ka na!" Sabay silang napayuko ni Cameron nang makarinig sila ng malakas na putukan ng baril. "Anong nangyayari?!" sigaw nito. "Dumating ho ang mga pulis, Madam!" sigaw ng lalaking pinuno. "Ano?!" masama siyang tiningnan ni Cameron saka malakas na sinipa sa binti dahilan para pahiga siyang bumagsak saka siya nito pinagsisisipa sa sikmura."

Nakahiga ako roon, at nagsisimula nang mangamoy ang bangkay ko. Paano siya makakahanap ng isa pang buhay na Susan? “Mr. Foster, si Mrs. Foster ay... patay na. Nagsisimula nang mangamoy ng bangkay niya!” Sinamaan ng tingin ni Xander si Lucas.

“Sumama ka sa akin!” “Bakit?” Tanong nito. “Dammit! Nasa panganib ang buhay mo! Kailangan maitago muna kita! May death note ka na!” Napatigil pa ito saglit. W-What.” “Yes. Kaya sumama ka muna sa akin.” “Sige. Pero saglit lang, may kukunin lang ako!” Tumango naman ako. Pero kamalas-malasan, dumating na ang mga kalaban.

Tumingin siya sa akin, malamig pero may bahagyang amusement sa mata niya. “‘Yung mga napatay ko.” PUTANGINA NAMAN. End of Chapter 3

“Ha? Bakit?” “Yung katawan ng lighter kalahating buhay kalahating patay, kapag tuluyan tong dumalas sa kamay ko mahuhulog sa sahig at kapag nahulog sa sahig hindi ko na alam paano pa makukuha.” Naiiyak ko nang sabi. Nangangawit na rin ang kamay ko, anumang oras mapapagod to at manginginig at sa huli bibitaw.

Ang mga manonood ay tumahimik, hindi mapalagay. Matapos ang matagal na paghinto, may nagsalita sa wakas. "Alam mo, ang mga taong walang pakialam sa hiya ay kadalasang nagpapatuloy sa buhay. Ang pagmamataas ay maaaring pigilan ka." "Siguro madaig ng Subject One ang lahat at magtagumpay," Nag aalinlangang sabi ng isa. Kalat kalat ang mga bulungan ng pagsang ayon. Karamihan ay nagsumite ng nakikiramay na mga tingin sa direksyon ko.

Para bang kung hahawakan siya nito ay mahahawaan siya ng malubhang sakit. “Kahit magsisisi ka pa, hindi maibabalik ang buhay ng ama ko na pinatay mo!” Binigyan niya ng diin ang salitang pinatay para ipadama rito na ito ang pumatay sa ama niya. “Huwag ka na ring bumalik dito. Nasusuka ako sa pagmumukha mo!”

Nanigas ang mga mata niya sa mga letrang malalaki sa papel, at panandalian, hindi niya alam ang gagawin niya. “P-Paano siyang namatay?” Nagpatuloy ang coroner, “Ang biktima ay nagtamo ng maraming blunt force injuries at mga pagkabasag ng buto. Mula sa klase at tindi ng mga sugat, mukhang matinding trauma ang pinagdaanan niya bago siya namatay, marahil mula sa panggugulpi.

“Patay na si Gray.” Nanatili ang ngiti ni Alliyah, ngunit may kumislot sa gilid ng mata niya—isang saglit na iritasyon na mabilis niyang tinabunan. “Kung patay na siya,” sagot niya, “hindi ka sana ganito kabigat huminga sa tuwing binabanggit ko ang pangalan niya.”

NATASHA "Salamat. Mauna na ako,” paalam ko kay Pamela at hindi ko na pinansin ang patutsada niya. Maging ang mga tingin niya sa akin na tila ba naasar siya gayong wala naman akong ginagawa.