Pamahiin Sa Patay Mga Nobela at Kwento

Nakahiga ako roon, at nagsisimula nang mangamoy ang bangkay ko. Paano siya makakahanap ng isa pang buhay na Susan? “Mr. Foster, si Mrs. Foster ay... patay na. Nagsisimula nang mangamoy ng bangkay niya!” Sinamaan ng tingin ni Xander si Lucas.

“Sumama ka sa akin!” “Bakit?” Tanong nito. “Dammit! Nasa panganib ang buhay mo! Kailangan maitago muna kita! May death note ka na!” Napatigil pa ito saglit. W-What.” “Yes. Kaya sumama ka muna sa akin.” “Sige. Pero saglit lang, may kukunin lang ako!” Tumango naman ako. Pero kamalas-malasan, dumating na ang mga kalaban.

Tumingin siya sa akin, malamig pero may bahagyang amusement sa mata niya. “‘Yung mga napatay ko.” PUTANGINA NAMAN. End of Chapter 3

Kasama ni Nana Saling si Liam patungo sa bayan. "Eiress, paano kung isang araw bigla tayong napahamak? Tapos halimbawa nanganib ang buhay ko pero hindi ko pwedeng sabihin sa'yo na nasa panganib ako. Kapag sumuway ako, papatayin nila ako. Paano ko sasabihin sa'yo na nasa panganib ako ng hindi nabibisto?" Nakangiti nitong tanong. Siguro may napanood na naman itong pelikula sa bayan kaya ganoon ang topic nila. "E 'di gumamit tayo ng code o kaya sign language." Nakangiti niyang sagot.

Nanigas ang mga mata niya sa mga letrang malalaki sa papel, at panandalian, hindi niya alam ang gagawin niya. “P-Paano siyang namatay?” Nagpatuloy ang coroner, “Ang biktima ay nagtamo ng maraming blunt force injuries at mga pagkabasag ng buto. Mula sa klase at tindi ng mga sugat, mukhang matinding trauma ang pinagdaanan niya bago siya namatay, marahil mula sa panggugulpi.

“Patay na si Gray.” Nanatili ang ngiti ni Alliyah, ngunit may kumislot sa gilid ng mata niya—isang saglit na iritasyon na mabilis niyang tinabunan. “Kung patay na siya,” sagot niya, “hindi ka sana ganito kabigat huminga sa tuwing binabanggit ko ang pangalan niya.”

NATASHA "Salamat. Mauna na ako,” paalam ko kay Pamela at hindi ko na pinansin ang patutsada niya. Maging ang mga tingin niya sa akin na tila ba naasar siya gayong wala naman akong ginagawa.

"Lady, maraming tinatagong sikreto sa buhay. Hindi mo alam ang nakakasalamuha mo pala marami ng napatay. Syempre bawal pumatay kung malalaman ng marami pero pwedeng pumatay nang walang makaka'alam" Napa'seryoso ako dahil sa sinabi niya "So pwede akong pumatay ng palihim?" Tumango sya saakin "Pwede mo rin akong utusan malinis akong mag trabaho" tumango lang ako at nagpatuloy kami sa paglalakad.

tanong nya. "Yes! Parang tuwing nakikita kita ay pinapatay ako!" sabi ko. Pinapatay ako ng sakit dahil sa sobrang pagmamahal ko sayo. "Kaya tama na, doon na tayo sa makakapagpasaya satin" Kay Keisha ka na kung saan alam ko na sasaya ka. Kung saan mas magiging okay ka at alam ko eventually matatanggap ko din ito.

Masiyado kasing pakialamero sa buhay ko. “Oo nga. E, pa’no ba naman, mahal na mahal ka no’n—?" Nahinto siya nang makitang masama na naman ang tingin ko sa kanya. Alam ko namang patay na patay sa akin ang taong iyon. Hindi na kailangang ulit-ulitin pa na nakakasawa ng marinig. ***<[°o°]>***