Novel & Cerita Pamahiin Sa Patay

paalam ni pamela sa ama "ivan Say goodbye to your lolo.."utos ni pamela sa anak na nakaupo at busy sa paglalaro sa cellphone nito. "bye 'lo..Don't worry, lo I'll still visit you, I promise..."sabay yakap sa kanyang lolo.malungkot na wika ni ivan.sa hindi inaasahan nagtama ang paningin nila ni elena. Hindi maitago ang lungkot sa mukha ni elena ng mga sandaling iyon.

Palagi nilang inaasam ang aking miserableng wakas, at kapag natuklasan nila kung gaano kalunos-lunos ang aking pagkamatay, tiyak na masisiyahan sila. Pagkatapos ibaba ang tawag, muling itinuon ng tingin ng aking tatay ang aking katawan. Unti-unting namumula ang kanyang mga mata. Ito ay talagang isang kalunos-lunos na tanawin, at ang kanyang boses ay nanginginig. "May mga saksak sa namatay—walo sa kabuuan—ngunit lahat ng mga ito ay hindi tinamaan ang mahahalagang organ."

"Opo Young master ako nga at nalulugod ako na ako ay iyo pang naaalala sa ilang taon nating hindi pagkikita." "Makakalimutan ko ba naman ang isang tulad mo na inialay ang buong buhay at taos pusong naglilingkod ng may buong katapatan sa pamilya ng Madrigal." Saad ni Lester at agad na hinawakan ang kaliwang balikat ni bogart habang sinabing,"kamusta kayo? at ano naman ang inyong dahilan upang hanapin ako? Hindi ba't itinakwil na ako ng aking tiyuhin na kasalukuyang namumuno sa pamilya Madrigal?"

Nakapatay po ako ng tao kasi nag'drive ako ng lasing," "Sa mga normal na kaso, kahit pa sabihin nating nakapatay yung nagmamaneho ng lasing, kulong na may piyansa lang ang parusa, pero sa sobrang galit ng Hao family, pinakulong na nila ako at kinuha pa ang lahat ng mayroon ako."

sigaw niya sa akin. “Wala kang makukuha sa akin. Kung gusto mo nang pera, mag benta ka ng katawan mo, ibenta mo ‘yang katawan mo katulad ng ginawa mo sa akin.” Pinatay ko ang tawag, tinabi ko ang cellphone ko at na tulala ako ulit sa kisame. Blanko akong tumingin sa kisame dahil sa nangyaring tawag naalala ko ang nakaraan kong matagal ko nang tinago sa hukay.

Hindi ko na nakita ang pagmamahal sa mga mata niya kundi napalitan ito at galit at pandidiri. Ma,Pa nakikita niyo ba ako ngayon? Nakita niyo ba kung gaano ka miserable ang buhay ng anak niyo? Nakikita niyo ba kung gaano ako nahirapan ngayon? Sa subrang hirap Ma, Pa gusto ko ng mamatay. Gusto ko ng sumunod sa inyo. Gusto ko ng tapusin ang buhay ko. Kung sakali na narito kayo ngayon Ma, palayasin niyo rin ba ako katulad ng ginawa ni Tita? Ipagtabuyan niyo rin ba ako?

Kalmado. Matiyaga. "Baka oras na para sundin mo rin ang sarili mong payo." Walang sinabi si Daisy. Pero sapat na ang katahimikan niya. Muling tumunog ang phone. Isa. Dalawa. Tatlong beses. Parang ayaw talaga sumuko ng taong nasa kabilang linya. "Pero sis!" Biglang tumaas ang boses ni Daisy. Masakit. Galit.

tanong nito. Ngumiti ako at humarap dito. " Savvy na lang po. " pakilala ko. Bago pa ito makapag salita biglang nag flash sa tv ang isang report na nagpa gulat sa akin. "Pitong babae ang patay, nakita sila sa isang bakanteng lote nakatali ang mga kamay at naka duck tape ang bibig at may mga blindfold ang mga bata. Maraming natamo na gunshot, matapos patayin iniwan na lang ito.. " pagbabalita ng babaeng reporter

Pero napaka imposible dahil matagal na itong patay. Cassandra?... Bulong ko sa aking sarili. Bigla naman ito nahilo kaya agad ko ito pinuntahan para kamustahin kung ano nararamdaman nito. Hindi ako maaari magkamali, si Cassandra ang nasa harap ko, pero paano ito nangyari gayung, patay na ito dahil mismo nasaksisahan ko wala na itong buhay. //---//---//---//---//---//---//---//---//---//---//---//---//