Novel & Cerita Pamahiin Sa Patay

"Hindi ba't may mga taong isinilang talagang masama? Si Tito Val namatay ng miserable, pinatay pa mismo ng sariling pamangkin. Walang paliwanag. Nakakaawa." "Ano'ng sabi ng pulis? Ganun na lang ba 'pag may namatay?" "Namatay ng walang katarungan. Nilibing na lang sa lupa, tapos na. Wala na."

|SOMEONE POV| "Ano?! May pumatay kay Quatro at Sais?!" Sigaw ko tsaka malakas na ibinagsak ang kamay ko sa ibabaw ng aking lamesa "Sinong pumatay sa kanila?! Nahanap niyo ba?!" Muli kong sabi pero umiling sila

"Sa una, hinahangaan kita, ngunit hindi ko inaasahan na ikaw ay isang kasuklam-suklam." "Ang isang mamamatay-tao ay dapat papatayin. Hintayin mo lang." Umugong ang utak ni Graham, at siya ay nainis. 'Anong sabi nila? Pinatay ko si Zenyi? Paano mangyayari 'yon?'

Bawat minuto na lumilipas ay mas lalo pang lumalaki ang apoy at tinutupok ang buong lugar. Napuno ng hiyawan at paghingi ng tulong ang seldang kinabibilangan ko. Natataranta ang lahat, nagwawala, at umiiyak sa sakit. At mukhang ito na ang kapalaran namin, ang katapusan naming lahat—ang mamatay. Buhay pa man ay gusto na nila kaming sunugin sa impyerno. Malugod kong tatanggapin kung mamatay ako rito. Makakasama ko na ang asawa ko. Hindi kami roon maghihiwalay.

Ilang saglit pa kaming bumyahe nang muli siya magsalita. "Hanggang ngayon, hindi ko pa rin makita ang mga pumatay sa magulang ko. Basta ang alam ko lang natagpuan ko na lang silang.. patay sa lugar na 'yun." Pagkukwento niya. Napatingin ako sa kanya nang mapait siya napangiti habang nakatuon ang paningin sa daan.

How come Patricio have no idea about his sister’s best friend? "We hadn't met again after that time he picked up Paige in Baguio. When Paige and I graduated, he didn't attend. Sabi ni Paige ay hindi darating ang kuya niya kasi nandoon ang father at mistress ng father nila," kuwento nito na nang biglang maalala na nakapag-Tagalog ito ay nanlaki ang mga mata. "I'm sorry… I mean--"

] “Pinahahalagahan ko ang aking buhay. Maaari kang magpadala ng tao upang patayin ako. Kung magtatagumpay sila o hindi, nakasalalay iyon sa iyong kakayahan.” ~CJ

"Saan siya matatagpuan?" "Paiba-iba siya ng lugar ngunit makikita mo siya sa mga simbahan." hanggang sa maramdaman ko na lamang ang pag-agos ng dugo mula sa aking bibig at ulo. Hanggang sa unti-unti na akong nawalan ng malay. Hanggang dito na lang ako. (DIEGO'S POV) "Shit! F*ucking shit!" marahas kong mura dahil bigla na lamang binaril si Governor Pindang ng isang sniper. Mukhang ayaw nilang ipaalam ang tunay na katauhan ng madam AB na iyon.

"Sinong papatayin?" Marahas na lang akong napasinghap sa kawalan ng pasensya. Kung nakakamatay lang talaga ang paulit-ulit na mura sa isip para sa isang tao, baka kanina pa humandusay sa sahig ang lalaking ito. Ang sama niya! Mas masama pa siya kay satanas, putangina niya!

Pakiramdam ko ay isa akong estranghero sa sarili kong pamilya. Pagkatapos suriin ang crime scene, bumuntong-hininga si Dad at tinanong niya si Mom, “Anong sitwasyon sa bangkay na ‘to?” Tinanggal ni Mom ang kanyang gloves at minasahe niya ang nagsasalubong niyang mga kilay. “Lumalabas na nasa 20 taong gulang na ang biktima. Mukhang ang pangunahing sanhi ng pagkamatay niya ay ang malaking sugat sa leeg niya. Malamang matagal siyang pinahirapan bago siya namatay.”