Pang Akit Ng Maynila の小説・ストーリー

"ANO? Ano ba iyang pinagsasabi mo, Alison?! Kailan ka kaya titigil sa mga piangsasabi mo at kagagawa mo ng kwento!" hindi makapaniwala na sambit ni Maya. Kahit kailan ay hindi na siya tinigilan ng babae na ito. Una siyang pinakilala ng kanyang ama nang unang beses siyang tumungtong sa Maynila.

"Pero—hindi naman ako ninyo ka-dugo. Saka marami ka naman sigurong apo—hindi po ba?" "Hmm... tama ka—apo din naman na kita—anong pinagkaiba?" "Pero, Director—" Napasinghap ng hangin sa kawalan ang matanda nang tumayo ito. Dumulog sa salamin na pader kung saan makikita ang buong syudad ng Maynila.

Ano na lang ang mangyayari sa kaniya? Sumimsim siya ng wine sa kopitang hawak at umupo sa upuang nakaharap sa buong ka-Maynilaan. Naisip niya ngayon, siguro kumalat na rin ang balita noon sa isla sa nangyari sa kaniya. Isa pang dahilan kung bakit ayaw na niyang bumalik pa roon. Wala na siyang mukhang ihaharap sa mga tao.

Mapapagalitan ito ng kanyang Daddy. At ayaw nya mangyari yun,dahil mag-aaway na naman ang mag-ama. Nagrerebelde kasi ito ,dahil wala na daw oras ang Daddy nya sa kanya. Kailan kaya magmamatured ang babaeng to, pasaway talaga. "Binibini, ang bigat mo na lalo ngayon. Diba sabi ko sayo,wag ka maglalasing ng sobra. " Malambing nyang sabi.

Chapter 18: Right Shoulder "Akala n'yo ba laro lang ang ginagawa natin? Wake up! Nagsisimula na ang City A sa kanilang mga plano. Pero tayo? Anong ginagawa natin? Wala tayong maayos na hakbang para labanan sila."

"Dayo? Anong klaseng dayo?" "Mga naka-barong, Maria. Mukhang mga taga-Maynila. Nagtatanong-tanong sa mga tricycle driver kung may nakita raw bang buntis na bago rito. 'Yung pabuya kasi, tumaas na naman," sagot ni Ben, medyo seryoso na ang mukha. "Limampung milyon na. Isipin mo 'yun? Isang tao lang, ganun kalaki ang halaga."

“Anong ibig mong sabihin?” “Hindi mo ba nami-miss sa Maynila ‘yong ganiyan lang kayo ni Paige? Kasi si Paige, miss na miss ka niyan araw-araw. Isa pa, lumalaki na rin ‘yang anak natin. Palagi na nga akong wala tapos ikaw naman, nasa malayo… baka naman lumayo rin ang loob niyan sa atin kapag hindi niya tayo kasama palagi.”

“Bakit po?” “Ayaw niyang may istorbo.” “Okay po.” “Kapag tinawag ka lang saka ka papasok.” “Opo.” *** Pagdating namin sa Maynila, halos hindi ako makapaniwala sa laki ng mansiyon ng mga Montefalco. Huminto ang taxi sa harap ng napakataas na gate. Pagkabukas nito, bumungad sa akin ang napakalawak na bakuran.

Takhang tanong ko Kay Lola Mila. " Hindi iha, Malayo ito sa maynila. Babyahe ka ng Ilang oras Bago ka makarating ng maynila. Kung may sasakiyan ka madali lang makarating sa maynila pero pag sasakay ka ng bus aabutin ka ng dalawang oras" wika naman ni Lola Mila sakin. Bumuntong hininga naman ako. " Ay okay lang po Basta Maka uwi lang po ako sa Amin, Basta po maipaalam ko lang sa kaibigan ko na ligtas po ako at naka laya na po ako sa kamay ni Apollo" wika ko Naman Kay Lola.

"Nandito na sila. Ibigay niyo na ang pabuya ko." ​Ang pagbabalik sa Maynila na akala namin ay simula ng katahimikan, ay tila magiging simula ng isang mas malaking gulo na mas malupit kaysa sa apoy ni Victoria. Ang laro sa siyudad ay ngayon pa lang mag-uumpisa.