Pang Akit Ng Maynila 소설 & 이야기

Baka maiyak na lang ako sa tuwa. Bihira kasi ang ganoong tanawin sa Maynila. Kung hindi nagtataasang buildings ay maruruming kalsada ang makikita mo. Idagdag mo pa ang polluted nang hangin at ang ibang tao na walang disiplina.

Hanggang paglanding ay hindi parin binitawan ni Ignacio ang mga palad niya sa mukha ko. Pagkarating mo ng Maynila ay alam mo na talaga na iba na ang pupuntahan mo. Iba ang atmosphere ng Maynila at probinsya. "Welcome sa akin, Manila City," bulong ko.

Kaya habang naghihintay makakuha nun, gagawa muna kami ng isa pang plano at magagawa lamang ito sa Maynila. Lula ng isang bangka, nagtungo ako sa Maynila. Sinadya ko ito upang hindi ako mamatyagan ng mga alagad ni ama na nakakakilala sa akin. Binayaran ko ng malaki ang bangkero upang ako lamang ang dalhin mag-isa patungo roon. Ang hindi matao ay siyang mainam.

pakli ko. Halos lahat ng kadalagahan dito sa amin ay nagta-trabaho sa Maynila. Marami raw kasing trabaho roon at sigurado silang malaki ang sahod, umaasang aasenso sila sa Maynila. May ilang kahit pa paano'y gumaan ang buhay at may ilan namang umuuwing lobo ang tiyan na tila ba nagpabumba sa vulcanizing doon.

"Aalis ka dahil kahit anong pilit mong itago, gusto mo siyang makita muli. Gusto mong malaman kung totoo ba ang mga pangako niya sa loob ng envelope na 'yan." Hindi ako nakasagot. Hinayaan ko lang siyang yakapin ako nang mahigpit. "Mag-iingat ka sa Maynila, ha? Kapag sinaktan ka uli ng Mayor na 'yan, bumalik ka rito. Laging may bakanteng talyasi para sa'yo rito sa kusina." "Salamat, Ate. Maraming salamat."

Kabanata 1 – Ang Simula ng Bagong Landas Mainit ang umagang iyon sa Maynila. Sa kabila ng maagang oras, punô na ng ingay ang kalsada—mga jeep na nag-uunahan, mga estudyanteng nagmamadali, at mga tindero sa gilid ng bangketa na nag-aalok ng pandesal at kape. Para kay Elena Ramirez, isa lamang itong karaniwang araw, ngunit hindi niya alam na iyon ang magiging simula ng pagbabagong magpapayanig sa kanyang mundo.

Hanga naman si Athena sa galing magkunwari ng lalaki. "Hindi nga kaya artista ito sa Maynila? hindi pa lang sikat kaya di pa niya kilala masyado.Hah para kasing kung magsalita kanina eh mula sa puso"

bulyaw niya sabay tingala. SAMANTALA, PATUNGO NG terrace si Rain dahil gusto niyang makalasap ng hangin. Kahit hilong-hilo na ay sinikap niya pa ring makarating sa terrace. Marami siyang nainom na alak dahil sa inis niya sa kaniyang ama. Pagkarating niya roon ay may nakita siyang babae na nakasandal sa pader. Pinakatitigan niya itong maigi. Ngayon niya lang ito nakita. May katamtamang tangkad lang ang babae. Nilapitan niya ito. Tumingin sa kaniya ang babae.

Paiyak na atungal nito pero marahan niya itong binatukan. "Paano kung mali ka? Paano kung hindi gano'n?" Napabuga siya ng hangin. "Imbes na manghula tayo ng kung ano ano, may kailangan na akong umpisahan. May kailangan akong kausapin sa Maynila." Seryosong sabi niya.