Pang Akit Ng Maynila นิยาย & เรื่องราว

SANJO Kasalukuyan naming binabagtas ang mahabang kalsada. Pa-Maynila na kami at ilang oras nalang ay nandoon na kami. “Kuya, mukhang mahihirapan tayong hanapin si Tita Manika, napakalaki ng Maynila.” “Kailangang subukan at hindi ako titigil hanggat hindi ko siya nakikita. Malaki ang kasalanan ko sa kanya, kailangan kong pagbayaran,”

Kaagad itong umling. "Hindi na muna. Inaatake na palagi ng morning sickness at ayaw kong sa yate pa siya magsusuka." nakangiti nitong sagot. Yate pala ang sinakayan nila. Kung ganoon mas nauna pala silang umalis ng Maynila compare sa amin ni Rafael. Mas mabilis makarating kapag chopper ang sasakayan.

Kahit na nanginginig pa ang mga tuhod ko ay malalaki ang mga hakbang na binaybay ko ang makitid na eskinita palabas, hanggang sa makarating ako sa pinaka-highway. Madami pa ding tao sa labas sa ganung oras, at puno pa din ng sasakyan ang kalsada. Dito sa Maynila ay parang hindi natutulog ang mga tao. Kung sa Amerika, ang New York ang city that never sleeps, dito sa Pilipinas naman ay ang Maynila, dahil halos magdamag na gising ang mga tao.

Kilala na niya ba ako. Kaloka! Iba na talaga pag maganda ka. Peymus. Napalingon naman ako sa humihingal. Sina kuyang MIB pala. Bakit sila hinihingal? "Kuya? Bakit kayo hinihingal?" "Miss, saan po ba kayo nagpunta?" "Nilibot na namin ang buong Maynila nandito ka lang pala." Grabe sila oh. Kung makapaghanap sinuyod pa talaga ang boung maynila.

isang malayong lugar yuon na kelangan mong makagamit ng eroplano o kaya barko para makarating duon "paliwanag neto sa kanila "ay inay nena ano pala ang pangalan ng lugar na ito ?" tanung ni macario habang nag pipilas ng mga sitaw "ang tawag sa lugar na ito ay Maynila" Macario wika neto dito "sa maynila pala tayo napadpad "wika ni malakas kay macario "Magkapatid ba kamo kayo? Sino sa inyo ang matanda?"tanung sa kanila ng matanda

Pakiramdam ko, ang lahat ng nakatira sa Maynila ay mayayaman. "Ganito ang Maynila. Sa una, matatakot ka dahil hindi ka pamilyar. Marami kang makikilalang tao pero kaunti lang ang ituturing kang tao," makahulugan na sinabi nito saka sumenyas na lumayo ako nang kaunti.

Hindi ko alam kung ako lang ba ang nasaktan kagabi— Pero alam ko: Kailangan kong malaman. Hindi para ipaglaban siya. Kundi para bitawan siya ng maayos kung kailangan. Pagdating sa Maynila, biglang sumikip ang mundo. Kilala ko ang pinto na ito. Ang lugar na ito. Ang katahimikan sa hallway na parang humihinga kasama ko. Humigpit ang hawak ko sa doorknob.

Ang Puso ng Bayani Ang dalawampu't apat na oras na ultimatum ni Silas ay parang isang pabigat na nakasabit sa leeg ng buong siyudad. Ang Grand Stadium, na dati'y isang lugar ng palakasan at pagkakaisa, ay naging isang arena ng takot, napapalibutan ng mga sundalo ng Aegis Legion. Sa gitna nito, si Kael ay nakagapos sa isang poste, isang pa-in para sa pinakamalaking pangangaso sa kasaysayan ng kanilang bagong mundo.

Is this a new romance? ``` Nabitawan ko ang aking phone sa kama. Habang tinitigan ko ang litrato, isang pamilyar na takot ang gumapang sa dibdib ko. Alam kong umabot na ang balitang ito sa Maynila. At alam kong sa mga oras na ito, may isang bilyonaryong Severin na nakatitig sa screen ng kaniyang phone habang nag-aabang sa kaniyang pribadong eroplano at paniguradong ang galit nito ay handang sumunog sa buong lungsod ng Paris.

Nagsisimula nang sumikat ang araw habang kami ng mga kasamahan ko ay papunta sa Ciudad de Cavite. Ang Cavite Nuevo ay ang lugar kung saan nangyari noon ang Galeón de Manila o ang Kalakalang Galyon ng Maynila at Acapulco. Ngunit ito ay naitigil sa taong 1815 dahil sa digmaang sumiklab sa Mehico na tinawag Guerra de Independencia de México ng mga Espanyol. Di kalaunay nagsanib ang mga karatig-bayan nito at nagawang munisipalidad ang lugar kasama na ang San Roque at La Caridad.