Novel & Cerita Pang Akit Ng Maynila

Nakangiti namang hinarap ako nito “Paano mo naman nasabi iyan?” tanong nito sa akin “Siyempre, sa Manila, maraming malls. Tapos aircon ang buong bahay at malambot ang kama at nakakatulog ako ng maayos. Tsaka, okay lang ngayun dito sa probensya kasi medyo malamig ang panahon. Pero alam mo ba na kapag tag-init, sobrang init din ng panahon dito. Para kang nasa pugon.” Sagot ko din naman kaagad dito.

Habang buhay siya ay walang sinuman ang makakapanakit sa babaeng mahal niya. [Letlet] PANAY ang talon nila ni Birang sa labis na tuwa, kaya naman ang mga byahero ay nakatingin sa kanila na tila ba nababaliw na sila. Bukas ay darating na sila sa Maynila! Kaya ang tuwa na nararamdaman nila ngayon ay walang katumbas. Magkahalong pagkasabik at tuwa! "Letlet, sigurado ako na magandang araw ang naghihintay sa atin bukas sa Maynila." Ani Birang na agad n'yang sinang ayunan.

Paawa effect pa siya! Afterwards, we finally went to Maynila. Nine PM na kami nakarating sa bahay namin sa Maynila. Si Ate Emerald ay hindi mapakali pagdating namin. She badly wanted to see Kuya Ian, but Daddy didn't let her. Sa Saturday na lang ang pagkikita nila since may family gathering kami ng family ni Kuya Ian para sa proposal niya. My sister didn't have a choice.

Nag order na ako at naghintay ng aking makakain. Araw-araw iba iba ang putaheng ang siniserved nila kaya sobrang busog ako. Nang natapos akong kumain. Naisipan kong maglakad lakad na muna dahil nga para makalanghap naman ako ng sariwang hangin man lang. Sa Manila kasi polluted na sa dami nga subdivision, building at transportasyon na meron ang Manila.

NATUTULALA na lamang si Minnie habang pinagmamasdan niya ang buong paligid niya. "G-ganito pala sa Maynila,"usal ng dalaga. Habang pinapasadaan niya ng tingin ang napakaraming taong nagdadaan. May mga matataas na building at konkreto na makikita, ang iba doon ay luma na. Kita niya rin ang napakahabang daloy ng sasakiyan sa may highway dala na rin ng traffic sa lungsod. Iyon naman ang naging dahilan kung bakit ginabi na siya. Mausok at nakakasulasok na amoy sa paligid ang nalalanghap niya. Minabuti na lang takpan ni Minnie ang ilong, para kasi siyang susuka kapag nagtagal pa. "Hello sister ikaw ba 'yan?"bati sa kanya ng isang babaeng matangkad. Kinailangan pang tumingala ni Minnie upang makit

MARGARITA TAON 1996 Maingay, mausok, trapik at siksikan ang mga tao. Ganito ang uri ng buhay sa Maynila. Abala ang lahat, at may kanya-kanyang kinaaabalahan. "Marga, you're the next top model! We can't wait to see you in this mens magazine! 'Lika 'te, re-touch muna bago ang bonggahang picturial, photoshots mo."

May taong ipinagtanggol siya. May taong nagsabing... Hindi siya ang may kasalanan. Hindi na niya napigilan ang mapaluha. "Señorito..." Mahina niyang tawag. "Hmm?" "Pwede po ba..." "...humingi ng pabor?" "Ano?" "Kahit hanggang makauwi tayo ng Maynila..." "...pwede po bang..." "...huwag niyo muna akong pabayaang mag-isa?"

At baka hindi niya mapansin ang bagong saltang doktor. "Dra.! Dra!" Tawag ni Mila sa akin habang kumakatok. "Bukas yan!" Pumasok siya na nakangiti, pero halos lumaki ang problema ko. "Tapos ka na bang mag-empake?" "Syempre, dra! Hays, makikita ko na ang Maynila!" Sobrang tuwa niya dahil first time niyang makakarating doon. Dati, sana makaluwas siya, pero wala siyang pera.

aniya. Mukha ba akong may magagawa? E nakasakay na kami sa kotse niya papuntang Maynila. Ilang oras din kaming nasa byahe. Nang makarating kami sa Maynila, hindi ko maiwasang mamangha. Ang tataas ng mga gusali at ang daming sasakyang magaganda. Para bang mayayaman ang mga nandito. O baka nasa laylayan lang talaga ako at hindi ko ramdam ang yaman ng bansa?

Paliwanag nito kaya saglit akong napaawang. "Maynila po?" Pag uulit ko dahil alam ko naman na iyon ang pinakamalaking syudad ng Pilipinas ayon na rin sa napag aralan ko. May pakiramdam ako na minsan na akong nakapunta doon noon kaso hindi ko na maalala o baka nga nasa isip ko lang yon.