Pangadyi Sa Patay Novels & Stories

Pa-akyat na siya sa hagdanan. Mabilis kong hinabol ang lalaki at iniwan si Zykiel. Tinawag ako ni Zykiel pero hindi ko siya pinansin. Ang nasa isip ko ay ang mahabol ang lalaki. Hindi pwede! Papa is dead! Mabilis ang pag-akyat ko sa hagdan at hinabol siya pero bigla nalang siyang nawala. Napalinga linga ako sa paligid. Nasaan na siya?

tears pooled in my eyes as I reminisce all those painful moments. " Nasasaktan ka po oo kaya ng sinabi mong gusto mong mag mahal ng iba hinayaan kita. Because you said loving a dead woman feels like you're also in the grave, dying." Tinakpan ko ang bibig ko dahil hindi ko na mapigilan ang hikbing pilit kumakawala sakin.

Pati si Nana Pilang. "Wala na ang Papa ko, namatay sa sakit sa puso nung bata pa ako. Ang aking Mama naman ay nangibang-bansa at nagkaroon na ng ibang pamilya. Ang kaisa-isang kapatid ko na lalaki ay may sariling pamilya na rin sa Australia. Ako lang ang nandirito," pagkukuwento ni Zane, pa-kaswal. Tumangu-tango ang matandang babae. "Hindi ka ba nalulungkot? Puwede ka na ring magpamilya, hindi ba?"

Matagal pa sana nila itong makakasama. "I'm sorry papa..." Iyak lang siya nang iyak. Hindi niya alam kung may patutunguhan pa ba ang buhay niya. Pakiramdam niya ay katapusan na ng mundo. Kasi may sakit ang nag-iisang lalaki sa buhay nila.

"pero bakit naman po..?" "ang tawag dun pagpag kapag namatay na ang isang tao dapat sinusunog lahat nang mga gamit na naiwan nya.. hindi ko rin alam kung bakit nga ba pero ang alam ko eh bawal yun saka pag papagpag daw ang tawag dun" "ganon po ba.. pero-" "wag nang pero pero sige na dalhin mo na yung ibang mga gamit mo para maka alis na tayo"

'pity is one of people's soft weakness' Kadalasan sa mga tao madali lang maawa kaya ang resulta lagi silang inaapi at nasasaktan dahil lagi nilang pinapairal ang awa sa isang tao na hindi naman karapat dapat ng awa na binibigay mo. Dahil kung paiiralin mo ang awa ay Hindi ka magiging malakas at magiging matibay. Umalingawngaw sa loob ng silid na kinaroroonan namin ang sigaw ng lalaking nasa harap ko.

Bahagya kong tinampal ang tiyan niya na naging dahilan ng bahagya niyang pag-igtad. "Eyes on the road. Wala akong pakialam kung naiintindihan mo ako o hindi. Basta ayokong mamatay dahil lang sa aksidente." Malamig na saad ko bago hinawakan siya sa magkabilang pisngi ng helmet niya o mask at pinaharap sa daan.

" I'm really sorry my friend " Pa Yang said as more tears gushed down his already pale face. It was a very sad day for the two friends especially the one that was about to be left alone. He couldn't imagine life without his best friend. It was something he did never wish to happen and it was eating him up!

Welsh. It was raining, Mr.Peku was at home with his son Liam eating, he heard his phone ringing, he picked the call, "Yes I may I help you?" He asked, "Is this Mr.peku?, a police officer asked, "How may I help you?'' Mr.Peku replied anxiously, "Someone wants to talk to you? '' the police officer said to Mr.Peku. The police officer gave the phone to Jude, " Hello it is me Jude, tell the boss that I was arrested by Mr. Welsh" Jude requested, Then the call ended. " What! how was Jude arrested" Mr.Peku wondered, Mr.Welsh went to the precinct with the autopsy result, at the precinct he looked at the result, seeing the cause of death and also Jude DNA was found on Hazel's fingernails as he was st

biro nya "Paano ka naman mamamatay? May sakit ba ako na ikaw lang nakakaalam?" Tanong ko dito "Eh kung tignan mo kaya mga tingin ni kuya Wade sa akin" sagot nya "Hayaan mo sya, dukutin ko mata nya eh" sagot ko sa kanya "Joke lang, bawal pa ako mamatay. Likigawan ko pa si Zane" sabi nya na nakapagpalingon sa akin