Novel & Cerita Pansamantala

Eksakto namang bumukas ang pinto at pumasok si Samantha, suot ang kanyang pinakamagandang outfit, may dalang mamahaling wine, at may malapad na ngiti. "Hi, Mr. Salazar! Good news, mukhang nakuha na natin ang loob ni Mr. Chen—" Hindi na natapos ni Samantha ang sasabihin niya dahil isang malakas na **sampal** ang sumalubong sa kanya. Napasubsob siya sa sahig at nabasag ang dalang wine. "Hayop ka! Akala mo ba maloloko mo ako?!" sigaw ni Salazar habang dinuduro si Samantha.

--- SAMANTALA, sa kabilang bahagi ng Grey Wharf, sa loob ng makapal na kagubatan kung saan nangyari ang kaguluhan, isang abandonadong barracks hut ang nakatayo sa gitna ng mga puno. Sa loob ng maliit na kubo, may isang babaeng nakasandal sa dingding, maputla ang mukha, ang kaliwang balikat niya ay duguan. Si Kaia, ang babaeng tumulong kay Talia at Rafael kanina. Ilang sandali pa'y bumukas ang pinto ng kubo at umasok si Rafael. Nang makita niya ang babae, agad siyang napahinto.

“Then we’ll fight. And we’ll win.” Samantala, sa isang lihim na hideout sa labas ng bansa, tatlong magkakaibang tao ang nagtitipon. Hindi na sila sina Beverly, Janice, at Armando. “Bianca,” tawag ni Cassandra habang nagbibilang ng pera mula sa drug deal nila. “Are you sure ready ka na? Five years na tayong nagtatago. Elias must have thought we’re dead.”

he carefully asked. Pansamantala siyang natigilan at hindi agad nakaimik dito. She even had to clear her throat to get her head straight. Pagkaraan ay ngumiti siya sa lalaki. “Oo naman,” kumpiyansa niyang tugon.

sabi ni Peachy. Isang malakas na sampal ang sinagot ni Amara sa talipandas na babae. Gigil na siya dito sa pangaalipusta nito, bukod pa sa matindi rin ang selos na nararamdaman niya ngayon. Pero hindi pinatatag ng kalawakan ng gulayan ng Benguet ang mga binti niya para lamang sukuan ang anumang hamon ng buhay. Hindi siya papayag na maapi nang ganoon-ganoon na lang.

Pansamantalang isinantabi muna ni Naomi ang mga bagay na nalaman niya tungkol sa kaniyang totoong ama. Ilang sandali pa at huminto ang taxi. Pagkatapos niyang magbayad ay agad siyang bumaba pero napakunot noo siya ng makita ang lugar na pinagbabaan sa kaniya. Dahan-dahan siyang humakbang palapit sa isang lumang bahay. Inilibot niya ang kaniyang paningin at wala siyang makitang ibang bahay o mga gusali sa paligid, kung 'di berdeng mga puno ang nakikita niya. Saka lang niya nakita kung saan dumaan ang taxi, isang one way road, walang ibang bahay at tila isang isolated house ang naroon. Mali ba ang address na binigay sa kaniya ni Mrs. Fravoo?

Pansamantala, kay Alma na muna sila tutuloy na mag-iina, dahil bukas na rin mag-uumpisa ang trabaho niya sa RME. “Sigurado ka ba, 'Ma? Ang laking abala sa 'yo nito.” Mula sa pagkakatingala sa mga bituin sa kalangitan na tanaw sa balcony, nilingon ni Rinoah ang kaibigan nang mag-volunteer ito sa pag-aalaga sa mga anak niya. “Yap. I told you, nag-file na ako ng one month vacation leave. Naku, buti na lang talaga hindi ko pa nakukuha iyong leave ko for this year.”

Pansamantala nitong pinanatiling nakabaon ang kanyang alaga bago sinubukan pang mas ipasok iyon at inikot ikot ito bago sinimulan ang dahan dahang pag angat baba ng kanyang balakang na sumasayaw sa tugtugin ng mga ungol ni Thalia. Malumanay pagtatama ng kanilang kumikinang na paningin at punong puno ng pagmamahal, pagnanais at pagnanasa. Muli silang bumalik sa kanilang paghahahlikan at malikot na naglalaro ang kanilang mga dila sa loob ng kanilang bibig, pikit mata habang patuloy sa pagbayo ang nilalagnat pa ring lalaki, hindi alintana nito ang kirot ng kanyang ulo at ang mga kuko ni Thalia na bumabaon at kumakalmot sa kanyang likuran. Gusto lang nyang maabot

AN: Hayys.. Matagal na naman walang update dahil sa walang pumapasok pa isip ko. Sana'y nakakapaghintay kayo lagi. 😊 ----------- ----------------------------------- Samantha's Plan ----------------------------------- Fuck you! Fuck you! Shit!! Shit!

Vanessa's POV Pansamantala muna akong nanatili sa rest house namin ni Sebastian para makapagpahinga roon nang ilang araw. Ang rest house namin ay isang maliit na property na binili namin ilang taon na ang nakalipas. Napapalibutan ito ng mga puno, malalawak na bukirin, at bukas na kalangitan. Walang maiingay na kapitbahay. Walang anumang istorbo. Tahimik lang ang paligid.