Passionate Tagalog Novels & Stories

nahihiya ako sa katangahan ko. "Hindi ka ba nagugutom?" Pambabasag niya sa katahimikan. "H-hindi e." Sagot ko. Hindi na ulit siya kumibo at tutok nalang ulit ito sa pagddrive, siguro nga magkaiba talaga ang "Crush" sa "Love", kahit kasi gaano ko titigan si Matt wala akong maramdaman na "Love" for him. Siguro talagang hingaan ko siya for being nice to his team at sakin narin.

Hihimatayin pa yata ako sa sobrang tensyon! Ganito yata kapag kaharap mo na ang dream girl mo! Nakaka ugh! Pota! So ayun, naghihintay akong maramdaman ang mainit niyang yakap. Ngunit ilang segundo na ang dumaan ay hindi ko nakamtan ang yakap na matagal ko ng hinahangad. Dahil isang malakas at mabigat na tampal sa likod ang naramdaman ko.

Nagbabadya ang pagputok ng bukang liwayway, ang pag-aagaw ng dilim at liwanag. “Te amo más de lo que te imaginas. Hasta que nos volvamos a encontrar, mi tigresa. (Mahal kita higit pa sa inaakala mo. Hanggang sa muli nating pagkikita, aking tigresa.)” Kasabay ng kaniyang mga katagang sinambit ay ang tuluyang paglaho ng buong katawan ko at ang paglalapat ng aking noo sa malambot niyang labing kulay kalimbahin. ‘Hanggang sa muli nating pagkikita.’

Lasing na ito ngunit talaga nga namang magagawa ka ring lasingin sa pamamagitan lang ng kanyang mga kataga. “You know what? I’m fucking okay, ayos na ako e. Maayos na ‘yong buhay ko, hindi man ganoon kasaya pero masaya na ako. Kontento na, but you came back, Hindi ko nanaman magawang makuntento. Mahal na naman kita,” Pulang-pula ang mukha niya ang habang sinasabi ang mga katagang ‘yon. Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng puso. Alam kong lasing na talaga ito. Hindi ko alam kung para sa akin ba ang mga katagang ‘yon.

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

DEBORAH’S POV “Hindi naman katulad ng pagtae ang pagkakagusto sa isang tao,” saad ni Watt na nakapagpasamid kina Byeongyun at Einon. Pati ako ay napatitig sa kaniya. “Kapag naitae mo na, wala na iyong feeling na natatae. Iyong pagkagusto ko sa kaniya, hindi gano’n.”

Napaluhod na sambit nya habang umiiyak "Pero ako? I don't love you anymore... MAGHIWALAY NA TAYO! At wag na wag mo na akong susundan pa! GOODBYE JAYSON!" Pasigaw na sambit na sagot ko dahil hindi ko na talaga kaya ang makita ang mukha nyang ganito. Kaya tumalikod na ako. "H-hon, P-please? Huwag mo naman 'to gawin saakin, PLEASE! HON.!!!"

“Sige, pare. Magkikita nalang tayo ulit,” Tumango nalang ang binata sa kaibigan. May kung ano sa puso niyang kaba na hindi mapa ngalanan kung ano iyon, dahil sa mga pinagsasabi sa kanya ng kaibigan. Kilala ang kaibigan sa pagiging Casanova, walang babaeng pinapalampas kaya ganoon na lang ang reaksyon niya kanina. Hindi naman niya ito masisisi kung magkakagusto ito sa apo ng Nanay Inday nito, dahil sino ba namang lalaki ang hindi makakapansin sa kagandahang taglay ni Aya? Kahit nga siya ay napapatulala din.

Agad niya itong tinawagan. Isang ring lang agad na sinagot nito ang tawag. ["Apo! Salamat sa Diyos, tumawag ka rin!"] bakas ang matinding ginhawa at pag-aalala sa boses ng kaniyang lola. ["Ayos ka lang ba? Kagabi pa ako hindi mapakatali dahil hindi ka sumasagot sa mga tawag ko. May nangyari ba sa 'yo?"]

1 corinto 13:4-7 Ang pag-ibig ay matiyaga at magandang loob, hindi maiinggitin, hindi mayabang, ni mapagmataas man, hindi magaspang ang pag uugali, hindi makasarili, hindi magagalitin, o mapagtanin sa kapwa. Hindi niya ikinatutuwa ang gawaing masama, ngunit ikinagagalak ang katotohanan. Ang pag ibig ay mapagpatawad, mapagtiwala, puno ng pag asa at mapagtiis hanggang sa wakas.