Past Tense Of Hide Novels & Stories

Napahawak ako sa tyan ko kase sobrang sakit na. "Hubby? Hubby buksan muna 'tong pinto, please?? Hubby nandyan ka ba?" katok lang ako ng katok dito sa loob ng kwarto. Inilapit ko yong tainga ko sa pinto at pinakinggan kong may ingay ba mula sa labas, pero kahit isang yapak man lang ng paa wala akong narinig.

“Parehas lang kayong dalawa, hindi nakapagpigil. Huwag kang humingi ng tawad.” I smiled at them. “Salamat, tol, Dina.” Tinapik ako ni Dina sa braso. “Sus, para ka namang iba. Huwag ka ng mag alala, deritso ang uwi no’n sa apartment niya.” I chased her back. Lahat ng paraan na ikalambot niya ginawa ko pero ang ending, umiwas siya, lumayo. Naintindihan ko. Hinayaan ko siya sa gusto niyang pag iwas at paglayo sa akin pero may hangganan rin ang paghihintay ko.

Nakakabisita din naman sila samin noon pero hindi madalas since may katandaan na sila at mahirap na sakanila ang magbyahe ng malayo. "Kamusta po kayo tita, tito? Pasensiya na po kung makikitira muna kami dito." Umiling naman si tita at hinaplos-haplos ang buhok ko saka ngumiti. "Ano ka ba December, you don't need to say sorry at isa pa hindi ka naman na iba pa samin." Tumango lang ako at ngumiti. Bumaling naman ang tingin niya kay Gust na ngayon ay buhat na ni tito Greg.

Saad ko, Kase hindi sila pwede magkita ng mga anak ko. I want to hide them from him forever kaya ayokong mag krus ang landas nilang mag-ama "Well if that is what you want" He shrugged and the he handed me a phone "This is your phone. A new phone and I you need me, You call me in your cellphone, Naka save na diyan yung contact number ko

IT'S been one month and I'm still adjusting myself without him. Without Sebastian in my life. I remembered the day of his flight. He maybe doesn't know but I was there at the airport. I was secretly seeing him off while hiding myself, crying silently. Hindi pweding makita niya ako. Sapat na ang makita ko siya sa huling araw na iyon kahit hindi niya alam. Maliban kay Kolin ay wala nang ibang nakakaalam na nando'n ako.

Hinubad ko ang damit ko at nilagay sa mini sofa ko dito sa kwarto at naglakad papuntang closet ko para maghalungkat ng damit at ng makahanap na ako ay dinala ko ito sa banyo para makapag half bath na ako. Halos isang oras din ako na nagbabad bago ako lumabas na suot ko na ang damit kung kinuha kanina. Tinuyo ko ng tuwalya ang buhok ko at lumapit sa kama, pero laking gulat ko ng mapansin na nando’n ang damit na hinubad ko kanina. Paano napunta ‘to dito? Ang pagkakatanda ko sa sofa ko itong ipinatong.- isip ko

Pinagmasdan lang ni Austin si Farah na dumaan sa isang secret passage sa kaniyang office na paglabas ng TAU house hanggang sa nawala ito sa kaniyang paningin. Ang mga huling salita na binitiwan ni Farah, it was the same lines that he heard from someone he knew long time ago at mas lalong nangulila siya sa taong 'yun kahit na iba ang mahal nito.