Romans & histoires Past Tense Of Regret

“I’m so damn sorry na hinayaan kitang maghintay… ng gano’n katagal.” His eyes carried something she had never seen before fear, regret, longing all tangled together. “Twelve years ago… yung—” The words trembled on his lips. He inhaled sharply, gathering the courage to say the truth he had only just uncovered. “Actually…” Caden took a deep breath, ready to tell her everything. Ready to tell her he remembered. Ready to tell her he never meant to forget. But… The sharp ringtone of a phone sliced through the quiet night, shattering the fragile moment suspended between them.

Nakakapanlambot ang malalim na titig niya. Huminga ako ng malalim nang lumapit siya sa akin at hinarap pa niya ako. "I'm not mad at you," masuyong sambit niya at napasinghap pa ako nang hawakan niya ang panga ko. "I'm mad at what you did two years ago." Napatitig ako sa kanya at bumalik sa isip ko iyong nangyari dati. It hurts because I can see regret and anger in his eyes.

Tahimik na isinara ni Marco ang pinto ng sasakyan. Bago niya iyon ibinulsa, nag-type muna siya ng isang mensahe. [ Reina, may mahalagang pag-uusapan kami ni Daddy. Pupuntahan kita mamaya. Magpahinga ka muna. ] Pinindot niya ang send, hindi niya alam na matagal na pala siyang naka-block ni Reina kaya hindi na naipadala ang mensahe.

"Everything that is happening in my life right now is a consequence of what I did in the past, Señor. Minsan, sumasagi rin sa isip ko kung iba ba ang takbo ng buhay ko ngayon... kung hindi ako umalis at tumakas noon." Sandali akong sumulyap kay Tyler bago ako nagpatuloy. "But... I also know that if I had chosen to push through with the wedding just for the sake of it, baka hindi rin kami nagtagal. We might have ended up hurting each other more because I wasn't ready for an arranged marriage back then. I-I... regret how things ended... because I know I hurt Tyler deeply, and he didn't deserve that. But I don't regret why I left."

Pero ang inaakala niyang magiging maliwanag ang lahat sa kaniya ay hindi pala, mas lalo na naman siyang nasaktan dahil ayaw siyang kausapin ng maayos ni Yessha at higit sa lahat sinabi nito na minahal naman siya talaga nito. It's a past tense for pete sake! Natulala na lang siya noong araw na 'yon, pakiramdam niya hindi na talaga sila magkakabalikan. He's hoping to get back her to him. Wala na siyang pakialam sa past pero kung ayaw na talaga nito anong magagawa niya? Wala na sana siyang pakialam kung babaan niya ang pride at matapakan ang ego niya. Hindi niya na iniisip 'yon dahil sa pagmamahal niya sa dalaga.

Umigting ang panga ko habang pinagmamasdan ang espasyo ng balkonahe niya. I have my regrets. I don't know how many, but I lose count. At least, this is the best that I could do before walking away again. I want to walk in peace just in case. . . At least I have tried. If it's not meant to be, then it is not. I'm easy.

Pinigilan niya ang mapabuntong-hininga at ginagap naman niya ang kamay nito. "I will make you happy...I promise." Nanatili siyang walang imik. Narinig niyang humugot ito ng hininga bago muling nagsalita. "It God will give me a chance to rewind time and change my past, I'll never consider those stupid fixed marriage." "Then why feel regretful all if a sudden?" "Dahil mas gusto kong maghintay kaysa magmadali," halos pabulong na sagot nito habang masuyong nakatitig sa kanya. "Dahil alam kong darating ka sa buhay ko."

Hindi ko na din maintindihan ang nararamdaman ko. Nag angat ako ng tingin sa kaniya at nakita kong mariin ang pag kakakagat niya sa kaniyang labi habang nakatitig sa akin gamit ang mga mata na pilit itinatago sa aking nasasaktan sya. "I regret those times that i let you kiss me and hug me!," Suminghot ako at marahan naman syang umiling iling. "I will never regret every moments i spent with you..." Mahinang sambit niya.

Gusto kong bumalik kasi lumalakas na din ang ulan, pero bago pa ako makagalaw, narinig ko siya. “Do you regret those nights, Sage?” Parang kumalabog ‘yung mundo ko. Napatigil ako, hindi siya lumingon, pero alam niyang nandito ako. “Regret?” ulit ko. “Yeah,” mahina niyang sabi. “Those nights, in here.” Huminga ako nang malalim. “I regret what it turned us into,” sagot ko nang mabagal. “Pero hindi yung naramdaman ko.”

dagdag nito na kina tahimik ng lahat. “Dahil pag nawala na ang pagkakataon at binawi na sainyo ito. Wala na kayong pagkakataon pa para ibalik ang lahat sa dati. Sa huli puro regret lang nararamdaman ninyo..” huling wika nito at nag lakad na ito dala ang kanyang jacket. “Maliligo lang ako..” paalam nito at bigla na itong nawala.