Past Tense Of Regret Novels & Stories

"How many times do I have to tell you that I don't want to see you, Zach? Ano sa sinabi ko ang hindi mo maintindihan, ha?" He pressed his lips together. "I know that you don't want to see me, but I still wanna do this. I still want you to know that I'm here." "Too late, Zach. Too late." May diin sa bawat salitang sinabi ko. "If only I could go back to the past, Vell." "Your fault. How does it feel that regrets are slowly eating you up? Hindi ba masakit? You deserve that after ruining my life," I said before walking away.

Imbes na maawa ito sa akin, tila ba'y mas ginanahan lang ito nang makitang nahihirapan na ako. "Yeah, How could I. How could I marry you without even thinking?" he grinned. Ang sakit sakit na! "Sana noon pa lang sinabi mo na sa aking ayaw mo pala sa katulad ko! You regret marrying me? Edi sana noon pa lang hindi mo na ako niligawan!" sumbat ko dito. "Sana nga. Sana nga kaya kong maibalik ang mga panahong iyon at mas piniling magpakasaya sa buhay ko kaysa magpakabaliw sa isang tulad mo." mariin nitong wika.

Mayamaya ay bahagya siyang umiling. "Huwag mo ng sayangin ang oras mo sa mga bagay na hindi na mababago." Pakiramdam ko ay tuluyan nang gumuho ang natitira kong pag-asa. Lumampas siya sa akin at naglakad palabas ng kuwarto. Ilang segundo pa ay narinig ko ang pagsara ng p***o. Kasunod noon ang tunog ng makina ng sasakyan niya.

The letter wasn’t meant for anyone but herself. To my own self, One day, as you look back at the days you cherished him, you will realize that you lost nothing. He lost you and it’s not something worth regretting. Someday, you will be free from pain. Time will come and when you see each other again, your body will turn numb. One day, he’ll regret losing you. Because he’s not just losing one but two.

Mabuti na 'yon, baka kung ano pa ang gawin ng kambal ko ay madamay pa ang mga bata. "You're going to regret this. Pagsisisihan mong nagdesisyon ka pang bumalik." Malinaw na pagbabanta iyon, ngunit hindi ako natatakot. Mas nakakatakot ang malayo sa mga taong mahal ko at madikit sa kanya na alam kong walang magandang gagawin. "My only regret is when I decided to leave a year ago. Dapat pala ay hindi dahil mas lalong lumakas ang loob mo na angkinin ang bagay na hindi naman sayo."

"Kung ako ang nasa situation mo... I'll do everything in the name of love. Ikaw na nga ang pinili ni Val noon at hindi ako tapos mag iinarte ka pa. Sayang naman yung pagpa paubaya-" Natawa ako ng bahagya ng mahinto ito sa kalagitnaan ng sinasabi niya. Kasi naman ang dilim na ng tingin sa kanya ng katabi. Ngayon lang niya ata napag tanto na wrong move ng mga sinabi niya. "Ah ganun.. May regret ka ba? Gusto mong bumalik sa Val mo? Ikaw na lang kaya ang lumaban hindi si Ice? Parang mas affected ka pa." Tumayo si Rain ng padabog.

But this time it's harder. "Please," ulit ko. Isang malakas na pagbuga ng hangin ang narinig ko bago tuluyang tumunog ang pagbukas at pagsara ng pinto. Kung hindi ko sana inalok si Zale sa kabaliwan ko noon ay baka bahagyang magaan ang nararamdamn ko ngayon. But did I really regret that? No. Never. Kahit mali. Hindi ako nagsisisi.

"Pero alam ko kung ano ang kahihinatnan ng lahat ng ito. You will regret this in the near future, son. Naiisip mo ba?" Si Art naman ang tumawa ngayon nang may pait. "My life is a whole life of regret, dad. Ano pa po bang dapat kong pagsisihan? I've been in misery all this time, may dapat pa ba akong ika-takot?" Tumalon ang mga mata niya rito, but his smile fades away seeing the concrete sadness carved in his face all of a sudden. His eyes went bloodshot and his jaw set, he immediately regret being that bold towards his father.

Ang sakit na dulot ng mga salitang iyon ay hindi matitibag, at sa kabila ng lahat ng ito, ang mga mata ni Jarred ay puno ng determinasyon at pagtatapos. “You’ll regret this, Jarred,” ang boses ni Honey ay tila napaka-bagsik, ngunit puno ng pagsuko. Ang kanyang mga mata ay puno ng luha, ngunit hindi siya tumigil. “You’ll regret ever choosing her.”

i asked "Uh, you tell me about her last night?" "Really?" i chuckled while looking at her "Mahirap kalimutan pag sobrang mahal" sambit ko "did you regret your past relationship?" she suddenly asked. "No, i didn't regret about it, i was just disappointed because for almost 6 years na umiikot yung mundo ko sa kan'ya". i heard that he sigh "I want to forget her, i want to forget all about her" i sigh. "You can't Lucas..." she look at me and smiled "You can't, maybe you can forget her sometimes but she is your past...you have nothing to do with it".