Patama Bisaya Quotes Novels & Stories

"Pagkakamali?" Bigla siyang tumayo at bahagyang yumuko para titigan si Athena nang mata sa mata. Ang boses niya ay lumabas na pambihirang kalmado, pero may talim. "Athena, tingin mo ba sa akin ay isang tatlong taong gulang na bata? Kung inaasahan mong ang isang malabo at biting pangungusap ay kayang makipagpalit sa kalayaan mo, nag-iilusyon ka."

Paano na buhay ko ngayon? Nakasimangot akong bumaling sa bintana at sumandal sa upuan. Paano na ako mabubuhay nito? Alam niyo naman na ‘pogi is life’ ang quote ko eh! Tapos-tapos! Ito lang ang mapapala ko? Kawawa ang dede ko nito walang inspiration kung paano siya lalaki!Tsk! Hmmp! Nakadungaw parin ako sa bintana at hindi pinansin ang baboy naghihilik sa tabi ko. Paki ko sa kanya? Hilik if he want and I do not care!

nakangiti kung sambit. " Brilliant idea" sambit ko. Bigla namang nag salita Ang babaeng nasa gilid ko. " Queen pero parang mahahalata parin nila yun kasi dadami Ang tauhan ng tita niya at mat-trace nila na Ikaw ang nag bibigay ng tulong sakanila" naka ngisi nitong sambit. "Riva I'm not dumb, sa tagal ko na sa black world alam ba nila kung San ako nag tatago??" Wika nito.

NATASHA "Salamat. Mauna na ako,” paalam ko kay Pamela at hindi ko na pinansin ang patutsada niya. Maging ang mga tingin niya sa akin na tila ba naasar siya gayong wala naman akong ginagawa.

“Pabebe ka pa ‘e for sure naman nag-enjoy kang kayakap ako!” Arrgghh! Sh*t ka! Tabitha! Isa kang kahihiyan sa kampo ni Maria Clara! “W-What?” “What?” I mimicked him. “Huwag nga ako pogito! Pasalamat ka nga dahil diyosa ng Barangay Datung Ermita ang kayakap mo kagabi. Alam mo bang mahaba ang pila maligawan lang ang isang katulad ko?” puno ng pagmamalaking pahayag ko.

Mayamaya ay kinuha niya aking kamay saka magaan na pinisil iyon. "Ang hirap ng buhay—kaya habang kaya mo pang lumaban ng patas—lumaban ka. Huwag kang magpapatalo sa mga tukso at kung anong hindi nakabubuti sa kinabukasan mo. Ang palagi mong isipin; maisakatuparan mo ang mga pangarap mo. Walang imposible sa taong nagpoporsige. Maraming salamat din sa panahon na nilaan mo sa amin at sana balang araw ay magkita ulit tayo."

Kasama ni Nana Saling si Liam patungo sa bayan. "Eiress, paano kung isang araw bigla tayong napahamak? Tapos halimbawa nanganib ang buhay ko pero hindi ko pwedeng sabihin sa'yo na nasa panganib ako. Kapag sumuway ako, papatayin nila ako. Paano ko sasabihin sa'yo na nasa panganib ako ng hindi nabibisto?" Nakangiti nitong tanong. Siguro may napanood na naman itong pelikula sa bayan kaya ganoon ang topic nila. "E 'di gumamit tayo ng code o kaya sign language." Nakangiti niyang sagot.

lumapit sakin si pat at tita amanda. "Beshy ? anong plano mo ? ipapaalam mo ba sakanya ? tanong sakin ni pat na ngayo'y nakahawak sa balikat ko "Hindi pwede pat !! hindi pwede . " umiiyak na ko ng sambitin ko yun

may pagtampo niyang sabi dito "Ano tatayo ka nalang ba dyan sa labas o magdadrive kana at para makarating na tayo sa pupuntahan natin? pasigaw nanaman niyang sabi dito "Wow naman hiyang hiya ehh kung tulunga niyo kaya akong buhatin to sa likod nohh, ano sa tingin niyo? hindi na uso pabebe ngayon tska mukha kayong hindi babae mga amazona kayo haha.. sabay takbo niya sa likod ng kotse.. "Hoyyy ang kapal mo talaga halika nga dito. Keira said "Wag mo kong habulin baka paghuminto ako sa tapat mo, baka dimo ako kayang harapin BOOM PANESS.. Pagbibiro niya kay Keira..

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.