Patama Quotes Sa Mga Insecure Novels & Stories

Pakiramdam ko bumalik lahat ng insecurity ko noong mga panahong yun. I can't deny the fact that I'm insecure before. Lumaki akong binubully dahil sa katabaan ko, sa pagiging weirdo ko at kung ano-ano pa. Na kahit sabihin ko man na hindi ako apektado may mga araw pa ring naapektuhan ako. Tao lang ako, nasasaktan din.

Sinubukan kong suntukin yung pinto "Dammit! Dammit! Bakit ayaw mo magpabukas?! Ikaw diba?! Ikaw ang sasagot sa lahat! Please makisama ka!" I tried and tried until the last three keys at dun nabuksan. It was dark really dark hindi ko alam kung tutuloy pa ba my Achluophobia is attacking again, but this is my last chance the last ace. Kahit yung ilaw lang na nanggagaling sa kwarto ni Zach ang nagbibigay sakin ng liwanag para makita ko kung anong meron sa kwarto na 'to.

Mainsekyuridad na umaalam tungkol sa buhay ng iba upang may ipagsisikat? Well,hindi ko naman masisisi sila dahil talagang ma iinsecure ka sa mga pamilyang meron sila ni Sebe. "Hi! I am from a self pub magazine. Is it true na kaya mulang papakasalan si Mr. Montemayor dahil sa kanilang yaman?" A petite girl asked. Hindi ko mabilang kung ilang mic ang nakatutok sa amin. Hindi namin maabot ang entrance ng building dahil sa dami ng media.

Pagkatapos ay dinampian niya ang mga labi nito ng isang simple at banayad na halik. “Alam ko naman iyon eh. Pero hindi mo rin naman maiaalis sa akin ang makaramdam ng ganoon hindi ba? Siguro darating ang panahon ay mawawala rin ang ganitong insecurity sa akin,” aniyang nasa tono ng pananalita ang pag-asam sa sinabi. “I understand. Alam mo namang nandito rin ako para tulungan kang alisin ang sinasabi mong insecurity na nararamdaman mo. Hindi ba?”

“Hindi pa ba sapat ang security team namin?” “Better to be overly cautious than regret later,” pirming saad nito pero puno ng pag-aalala. “I won’t wait for something bad to happen before I make my move.” Tinitigan ko siya sandali bago ako nagkibit-balikat. “Okay… if you say so.” Pero sa loob-loob ko ay hindi pa rin ako mapalagay. — — — “Mom, is there any problem?” tanong nito.

I still look ten times hotter, beautiful, and rich than you. "I am not insecure. Masyado ka namang feelingera para sabihing insecure ako. Kainggit-inggit ka ba?" "What if I am?" I have dealt with this kind of person my whole entire life. Kahit mga magulang ko ay insecure sa akin dahil nagagawa kong suwayin ang mga utos nila at gumawa ng sarili kong daan para maabot ang pangarap ko na hindi nila nagawa noo dahil naging puppet sila ng mga magulang nila para magpayaman.

Nagulat naman ako rito pero bigla niyang binago ang expression niya "Wala ka bang tiwala sakin?" "I have pero" sabi ko at huminga ng malalim "Ewan para kasing mali eh" "Kung sino mang nagsabi sayo niyan Tina, she or he just insecure in us. Okay?" sabi niya at hinimas ang mukha ko Hindi pa naman kami, pero kung umakto kami sa isa't isa parang kami na. "Okay" sabi ko at huminga ng malalim "Try natin ang isa't-isa"

Bigla kasi akong na curious eh "Paano ba naman kasi, minsan palpak, minsan malalandi" wika niya na tila nandidiri "Tama. Ito kasing main company ni sir, talagang mahigpit ang security at mataas ang standard kaya kung gusto mong magtagal, aba wag kang tatanga-tanga at lalandi-landi. Yan ang mga pinaka-ayaw ni sir Cayden" dagdag pa ni Mrs. Wong

Amber Pov Magkasabay kaming napatili ng malakas ni Tita Aloha nang paulanan kami ng bala ng mga taong sakay ng itim na kotseng sumusunod sa amin. "Who the hell are they?" nanginginig sa takot na tanong ni Tita Aloha habang bahagyang nakayuko ang ulo sa takot na baka matamaan ng bala. "May malaking atraso ka ba sa ibang tao? May inutangan ka ba na hindi mo binayaran kaya ipinapapatay ka na, Amber?"

"Sa tingin mo, magiging maayos ba ang lahat?" Huminga siya nang malalim bago sumagot. "Wala tayong ibang choice kundi magtiwala kay Tita Zaina. Pero hindi ibig sabihin noon na magpapaka-kampante tayo." Tumango ako. Alam kong tama siya. Kahit nasa safehouse kami, hindi ibig sabihin ligtas na kami sa panganib.