Peace Of Mind Quotes นิยาย & เรื่องราว

dugtong ko, “na bawat lingon niya, bawat hakbang niya, iniisip niya na may taong nagmamasid at may taong pwedeng manakit sa kanya.” Tahimik ang buong briefing room. Ramdam ko ang bigat ng mga salitang lumalabas sa bibig ko. Hindi scripted, hindi pilit. Yung totoo lang. “Sa gitna ng panganib,” pagpapatuloy ko, “hindi ba pwedeng bigyan pa rin natin siya ng kahit konting peace of mind? ‘Yung pakiramdam na hindi siya nag-iisa. Na may taong nasa tabi niya, kahit sa mata lang ng publiko.”

- Hinawakan nito ang ulo ko at marahang hinimas- himas, "When people are successful, or safe, or lucky, they feel happiness. The pursuit of happiness is something this country is based on, and different people feel happiness for different reasons."- I really love her smile that time cause it's genuine. [end of flashback].... May the love you gave to my Father be at peace, you can let it go now and move forward to your future.

Agad niya akong tinapunan ng masamang tingin kaya tinikom ko ang aking bibig pero nagsalita pa rin. "Kala ko ba peace of shit ako? So bakit ako kasama sa peace of mind mo?" Tahimik siya. Ilang segundo akong naghintay, parang sasabog ang dibdib ko. "Hindi ko rin alam," bulong niya, mas mahina, parang mas sinasabi niya sa sarili niya kaysa sa akin.

Kapal ng mga face! Pangalawa, hindi nakakatulong ang kakulitin nila sa peace of mind ko. I want to have my peace kaya nga umuuwi ako dito sa bahay nina Mommy araw-araw kahit may kalayuan ito sa opisina ko dahil kapag nandito ako tahimik ang buhay ko. I'm at home and I'm at peace.

"Totoong chismis ito, ano ka ba," "Kasi alam mo, mas maganda yung wala ka na lang pakialam sa buhay ng ibang tao kesa pag-chismisan pa. Wala ka naman mapapala roon. Mind our own business, sis, iwas sa stress, may peace of mind ka pa," casual na sabi ko.

That's why I don't have time to play. I paddled out into the ocean, trying to clear my mind. When I needed to relax, all I had to do was listen to the sound of the waves breaking on the coast. The ocean and its waves gave me peace that no one can ever give to me. But today, there's something odd. Today my thoughts were racing and my heart felt heavy. "Ha..." I breathe heavily.

Mas marami nang umaga na gigising akong katabi silang tatlo. At doon ko unang naramdaman ang salitang... Peace. Hindi pala kailangan ng engrandeng bagay para maging masaya. Minsan sapat na ang marinig ang tawanan ng mga anak mo. Sapat na ang makitang masayang kumakain ang pamilya mo sa iisang mesa. Sapat na ang makauwi sa bahay na may naghihintay sa'yo. That became my definition of success.

Para Naman akong nawalan ng tinik sa dibdib ng sinabi niya Yun napanatag Naman ako agad. " And I want a peace of mind, dito ko tatapusin sa gabing ito ang lahat ng mga iniisip kung Mali sa inyo and I hope Hindi niyo ako tatraydorin because my world is far from yours." Wika Naman Niya sakin. Ngumiti Naman ako at tumango tango sakaniya. " Naiintindahan kita sir, mahirap nga Ang buhay mo " wika ko Naman.

Na nagpadagundong sa dibdib ko. Kilala ko siya. Alam ko ang posibleng uwian nito kapag hindi ako naging matalino sa pagsagot sa kanya. Kailangan kong maging matapang, kailangan ko siyang mapapayag sa pag-alis ko. Mabawasan man lang ang bigat na dinadala ko. Huminga ako nang malalim bago magsalita, “Gusto ko ng peace of mind.” Tumingin ako ng diretso sa mga mata niya.

mayamayang sabi niya na literal na ikinagulat ko. “Anong sabi mo? Sampu?!" gulantang ko at napahiwalay na sa kaniya para lang tingnan siya sa mukha. “Seryoso ka ba?!" Tumango lang siya ng isang beses bago nagsalita. "I'm very serious, baby. Money is just paper if it can’t buy me peace of mind. I'd rather have a stock of phones than worry about you not being able to reach me just because you’re having a tantrum. Besides, it’s a small price to pay for your 'wild' side. It was... refreshing.”