Peace Of Mind Quotes Novels & Stories

Pero sa tingin ko kailangan ko munang uminom ngayon upang maibsan naman ang pait na aking nararamdaman. Everything was just too much lately. Parang sasabog ang utak ko sa mga nangyayari. Pinagmasdan ko lamang ang bituin at buwan na nagbibigay ilaw sa kalangitan. Sobrang payapa ng kapaligiran kapag gabi, walang mga taong maiingay, mga sasakyan na pabilisan sa pag-alis. Ang kalmado kapag gabi. Sana, minsan sa buhay ko ay maramdaman ko rin ang ganitong peace of mind. Walang iniisip na kahit na ano.

Siguro ito ‘yung sinasabi nilang healing—hindi ‘yung nakakalimot, kundi ‘yung natutong mabuhay kahit may kulang. Two weeks later, habang nagkakape ako sa veranda, may natanggap akong email. From: L.Montefalco Subject: No subject. Walang laman kundi isang linya lang: > “I hope you found your peace.” At sa wakas, ngumiti ako ng totoo. Kasi siguro, kahit gaano kami nasaktan, tama pa rin ang nangyari. Minsan, kailangan mong lumayo para malaman kung hanggang saan ka kayang sundan ng tadhana.

"Okay! Kung iyan ang ikakalma ng sarili mo, sasamahan kita. Ayaw kong nakikita kang ganyan, Top. Nakakapanibago." "Thank you for being here, Akel." "Sometimes we just need an off swith for all the bad things, all the things and to just have a little peace and quiet." Sabi ko sa kanya saka ngumiti. Altleast kahit papaano may nasabi din akong maganda sa kanya na magpapagaan ng pakiramdam niya. Some days are hard.

“What a useless inkling. Hindi sila madehado? Alam mo ba ang pinagsasabi mo? Saka gusto mo na may gawin ako? Ano ang makukuha ko kapag naki-alam ako sa hospital na yun. Wala, kundi masisira lang ang peace of mind ko.” May punto siya. Ang mahalaga sa isang tao, ang tinatawag nga nilang peace of mind. Yung masaya at tahimik kang nabubuhay sa mundong ito, habang hindi ka nakiki-alam sa ibang tao. Ibang klase din ang prinsipyo ng lalaking ito.

asik ni Mila na nagpakunot ng noo ko. "What do you mean?" kwestyon ko. "Peace of mine, kapayapaan ng isip,” yabang niya pang sabi dahilan para kagatin ko ang ibabang labi lalo na ng sa pagpigil tawa ni Saji ay nasamid siya. "What again?" inis na sabi ni Mila kaya napangisi ako. "She can't have peace of mine but she can have peace of mind." Paglilinaw ko tapos hihilain na sana paalis si Saji kung hindi lang ako hinawakan ni Mila sa braso.

“Tahimik. Malayo sa gulo. Malayo sa mga taong nakakasakit sa’yo.” Napangiti si Ivan isang maliit na ngiti na may halong pagod. “You think fresh air can fix this?” sabi niya, sabay tapik sa kanyang mga binti. Hindi nag-atubili ang matanda. “No,” diretso nitong sagot. “But peace can fix your heart.” Napatahimik siya. Hindi niya inaasahan ang sagot na iyon. Ilang segundo siyang nakatingin sa sahig bago muling nagsalita.

“The right person gives you peace and security. Masasabi mo lahat, pati ang inner thoughts mo, nang hindi ka natatakot na mahusgahan. No secrets, no lies.” Natameme siya. Marahil tama ito. Marahil kung talagang nasa tamang tao siya, hindi sana ganito kabigat ang pakiramdam niya sa bawat sandaling gusto niyang magsabi ng totoo. Pero kasalanan naman niya dahil kahit alam niyang naglalaro lang ito, pumayag siya at may pansarili din siyang motibo.

May bago akong dinikit na sticky note. “Coffee is temporary. Inner peace is forever.” – R.E.S.K. “Sticky notes, Raven? Talaga ba?” “Yup. Daily dose ng motivation. Wait, may isa pa sa freezer!” Lumapit ako at binuksan ang freezer. Tinuro ko ang isa pang note sa pintuan. "Kung malamig ang puso niya, painitin mo ng ginger tea." “Creative, ‘no?” “Raven, aalisin mo ‘to lahat ngayon din.”

Napilitan akong tumango kahit alam kong mahirap 'to para sa kanya. “Mom can I ask?” she looked at me and nodded her head. “How's the feeling to be betrayed?” sandali siyang natigilan pero sa huli ay sinagot niya ang tanong ko. “Masakit anak, 'yong tipong binagsakan ako ng langit at lupa dahil sa bigat at sakit na nararamdaman. Niloko ako, nasaktan at nagmukhang tanga sa kanya. Pero hindi naman ibig sabihin non na hindi ko siya mapapatawad. Acceptance is the key to my peace of mind.” Masaya akong tumango. Tama si mama, pagpapatawad ang solusyon para sa kaginhawaan sa dibdib.

May umuubo o kaya nagtatapon ng basura. Kung titingnan ang lahat isa lang itong normal na senaryo kung saan parang walang kung anong kakaiba. Simple at walang makikitang nakakapagtaka pero alam niyang may hindi tama at iyon naman ang ayaw na niyang alamin pa. Hindi sa wala siyang pakialam pero gusto niya ng peace of mind. Ayaw niyang mag-isip ng kung anong magbibigay ng negative vibes. The more na positive kasi ang iniisip niya, the more maiiwasan ang negativity sa buhay para makapag-isip ng maayos at makakuha ng blessing.