People Changes Novels & Stories

Ani ko kaya napatango-tango naman ito. Bumalik sa pag b-browse sa kanyang laptop si Eli kaya natahimik ulit kami. Pinagmasdan ko lang ito habang seryoso s’yang nakatutok sa kanyang laptop. She changed a lot. Agad kong inalis ang paningin dito nang mapatingin s’ya sa akin.

walang gana kong sagot. Sandali siyang natahimik. Marahan siyang nakatingin sa akin bago siya ngumiti ng tipid. “You’ve changed.” Tinignan ko siya. “Well, people change for the better.” Saka mabilis na tumayo para iwanan siya. Wala akong oras para kausapin ang katulad niya. Tapos na ang meeting at trabaho. *******

[ ELINA] - Sa mga nagdaang panahon ay nakita ko ang pagbabago ni Hades. Hindi na siya suplado. Hindi na mainitin ang ulo. Sa likod ng kaniyang pagbabago ay lumitaw ang tunay niyang kulay. Isa siyang maginoo at may kabaitan. Mahilig siyang magtago ng nararamdaman kaya hindi mo malalaman ang kaniyang emosyon.

mahaba ngunit bakas ang lungkot na paliwanag ni Cris. Napabuntong hininga naman ako saka tinuon sa ibang dereksyon ang paningin ko. "Hindi sa lahat ng pagkakataon, kung ano ang pagkakakilala mo sa kanya ay magiging ganun pa rin siya. Lahat ng tao ay pwedeng magbago. Lahat ay nagbabago. Everyone can change and there are only two choices to choose. It's either you change for good and for the better or you change for the worst." Kahit hindi ako nakatingin, alam kong natigilan sila sa mga sinabi ko.

Sagot ko at tumingin sa kanila. They do really changed a lot. Parang ibang tao na ang mga kaharap ko ngayon. I mean, yes, mag-iiba talaga kasi limang taon na ang nakalipas pero hindi ko mapigilang humanga sa mga pagbabagong naganap ngayon sa buhay namin. People do really changed. "But they're still a family."

“Hindi mo na kailangang alamin.” Tumawa si Jamaica, pero halatang naiirita. “Grabe ka. Akala mo naman hindi ko kayang hulaan. Alam mo, Eli, obvious ka. Hindi ka naman ganyan dati. Parang… ibang tao na ang nagbago sa’yo.” Tumayo si Eli, marahang lumapit sa bintana. Ayaw niyang makita ni Jamaica ang bahid ng emosyon sa mukha niya. “People change. Especially when they find something—or someone—worth changing for.”

I needed further explanations pero walang ni isa ang lumapit sa'kin upang ipaalam kung nasaan siya at ano ang ginagawa niya sa kanyang pinuntahang lugar. Ang mga tawanan noon, mga usapan, at maging ang mga pagkakataong magkasama kami ay naglaro sa isipan ko na parang isang lumang pelikula. Habang nakatayo sa kanyang harapan, napagtanto kong ang panahon ay may kakaibang paraan ng pagbabago sa mga tao. Maaari nitong baguhin ang anyo, ugali, at pananaw sa buhay, ngunit may ilang damdaming nananatiling tahimik sa kaibuturan ng mga puso.

He was determined. “Ni hindi mo nga magawa-gawa ang bagay na i'yan noong nagsasama pa tayo," dumulas nang kusa sa bibig niya sa hindi sinasadyang mapait na boses. Alam niya, isang sentence lang pero magiging mitsa iyon ng mas malalim at mahabang pag-uusap. “Noon ‘yon, Mere. People do change.” Oo nga naman. Nagbabago ang lahat ng bagay at tao maliban dito.

kunwaring hindi makapaniwalang bulalas ko at sinakyan na lang din ang trip nila. Nakakamiss 'yong ganito. Dati sa SU, mga siraulo lang 'to na parang nakawala sa hawla. But seeing each of them now, naniniwala na talaga ako sa sinasabi nilang people change. Literally dahil kung titignan ko pa lang sa physical appearance nila, sobrang laki ng pinagbago nila. "Guys, sorry I'm late."

I smirked at him. He knew. What a sharp prince. "People change unggoy. Every person can change, especially when that person is hurt." I said while smirking. Napatitig naman siya sa akin na parang natamaan siya. "Yeah, people change but you looks like you were not change, that is really your personality. Now, tell me. Who were you?" Mariin niyang sabi habang matiim na nakatingin sa akin. I grinned. Mapanuri ang isang ‘to.