Personal Issues Novels & Stories

" Pakiramdam ko.. gusto ka niya.. and he was avoiding me.. mula nang mapunta tayo dito" Napatitig siya dito at napailing. " I.. I don't know what you're talking about Ms. Kim but I don't mix personal matters in work" Sermon niya dito. "And if ever my problema kayo.. please pag usapan nyu, I know you're aware na kagagaling ko palang sa break up Ms. Kim and a friend of mine ruined our relationship at wala akong planong sumira ng ibang relasyon"

Problemado na rin ang mukha niya. "Iwan ko, Jewel. Hindi naman natin pwedeng dalhin ang mga personal na problema sa trabaho 'di ba? Bahala na nga lang, hindi pa naman yata dumarating ang walang-hiyang iyon. Saka ko na iisipin ang mga tanong na ibabato kapag mag-i-interview na ako sa kanya."

"Di ba may limang project sa isang buwan? Bakit hindi mo na lang i-drop ito at humingi ng ibang project sa manager? Kahit mahirap, hindi naman kailangang pilitin ang sarili." May sumingit, "Di ba parang nagko-contradict ang sinasabi mo? Ang trabaho ay trabaho, at ang personal na issue ay personal na issue. Sabi nga, si Sanbuelgo daw ay laging propesyonal pagdating sa trabaho." "Kung magagawa ni Miss Granle ang case na ito, sigurado akong mapapabilib ang lahat!" May halong pangungutya sa boses ng isang babae.

Para silang mga hindi magkakilala nang mga panahong iyon. Pero naisip niyang he needs to be professional. Kailangan munang isantabi ang mga bagay na pampersonal. Hindi puwedeng maapektuhan ang trabaho nila dahil sa personal na problema nilang tatlo. Kailangan niyang magpameeting kung kaya’t patay malisya niyang tinawag ang dalawa habang pupungas-pungas na nagpunta sa mahabang mesa kung saan sila mag-uusap.

"I'll be fine, don't worry. Kung mapanganib sa lugar na pupuntahan ko, hindi rin ako papayagan ni Benjie." "Basta, hindi ka aalis mag-isa." "Ayaw kong mang-abala ng ibang tao." "Hindi iyon pang-aabala kung babayaran mo sila. Makinig ka sa akin kung ayaw mong magalit ako sa iyo." Pananakot pa niya. "I won't go there for official business. May aayusin akong personal na problema roon," argumento nito. "Personal na problema? Ano iyon? Bakit hindi ko alam? Bakit wala kang sinasabi sa akin?" May bahid ng hinanakit sa kanyang tinig.

" She emphasize the word past. Sophie knew their story, everything that had happened to her before. " Still, I don't want to see him again." Napakagat-labi siya sa sinabi. She became unreasonable now. " OA nito. Ano ngayon kung greatest nemesis mo iyon? Remember, we do not mix our personal life with our business. Trabaho lang at walang personalan kaya nga sumikat ang men's magazine natin." Paalalang totoo nito sa kanya. Natigilan siya. Tama naman ang kaibigan sa sinabi nito. Bakit siya kailangang magworry?

Makalipas ang dalawang minuto— Jillian: Ngayon? Emma: Hindi pa rin. Lumipas pa ang halos sampung minuto. Jillian: Nandiyan pa rin?! Emma: Oo. Sabi niya may personal matter daw siyang aasikasuhin dito sa station. Napapikit si Jillian. Personal matter? Bigla siyang kinabahan. Huwag mong sabihing— Siya? Noon, kaya pa niyang magpanggap na normal lang kapag nagkakasalubong sila sa trabaho.

Abang-abang lang tayo. 'Business world conflict lang 'yan, baka may hindi lang pagkakaintindihan. Normal lang naman sa kanila 'yan lalo na sa big companies and legal side. Minsan may contract issues or partnership disputes lang kaya nagkakaganyan. 'Wag agad i-judge na personal na away, lalo na kung public figures sila. Baka mamaya simpleng misunderstandings lang pero lumaki dahil napansin ng public.' 'Family issue?'

bulong ni Adrian. Wala siyang maisagot. Dahil alam niyang hindi iyon totoo. “Listen carefully,” dagdag nito, mas seryoso na. “This changes nothing.” Napatingin siya. “What do you mean?” “My personal life… my business… they don’t concern you.” Parang may bumagsak sa dibdib niya. Masakit. “But you—” Huminto ito. Tinitigan siya. Malalim.

Masyadong malapit. Masyadong personal. “May problema ba kung nakikipag-socialize ako?” tanong ko, sinusubukang kontrolin ang mabilis kong paghinga. Lumapit pa siya, halos nakadikit na ang katawan niya sa mesa ko. “If it affects your work, then yeah, it’s a fucking problem.” Nanlamig ang batok ko. Pero sa isang parte ng utak ko—na ayaw kong aminin—