Novel & Cerita Pharmacist Quotes

“Hep, hep, hep, sandali, sa susunod pala kailangan mong ayusin ang sulat-kamay mo. Mas magaling pa ang inahing manok magsulat sa lupa kaysa sa iyo.” Natigilan at hindi maikaila ang pagsimangot ni Jake nang makaharap sa kaniya. “Pati ba iyon dapat pang pag-aralan? Kung ang duktor nga halos hindi maintindihan ang sulat, hindi naman nagrereklamo ang mga pharmacist na naka-assign sa botika.”

Napaka-wrong timing naman at ngayon pa! "Miss, ano po ang sa inyo?" "Miss, bibili pa po ba kayo? Kung hindi ay umalis na kayo sa pila." Napakurap ako sa sinabi ng Ginang sa likod ko. Sumama pa ang tingin nito sa akin. "Miss, ano po ang sa inyo?" Ngumiti nang bahagya ang pharmacist na nasa counter. "A-no." Kinalma ko ang kamay kong nanginginig at tumingin sa estante nila ngunit puro gamot lang ang naka-display doon.

Iyon ang inuna niya pagkarating sa bayan tapos panghuli ay ang pharmacy. Hindi niya alam kung bakit pero bigla siyang nablangko nang makarating siya sa harapan ng pharmacy. Parang gusto niya tanungin ang sarili niya kung anong kailangan niya roon. Ano ba talaga ang pinunta niya roon? “Miss?” untag ng pharmacist sa kaniya. Napakurap kurap siya at agad natauhan. Bahagya siyang ngumiti at napahiya. Kanina pa yata siya nablangko.

Vitamins, folic acid ang nasa reseta, bumili din siya ng Anmum na gatas para sa kanya. Habang nagbabayad sa counter, ngumiti ang pharmacist sa kanya ng magiliw. "Ma’am, ang ganda-ganda mo naman po. May kamukha kang American actress. Sigurado ako na magiging maganda rin ang anak mo katulad mo.” Kiming ngumiti si Jane sa papuri ng pharmacist. “Uhm, salamat po.” Pagkakuha sa pinamili ay lumabas na siya ng Drugstore.

“Good afternoon, Ma'am. Ano po ang maitutulong ko sa inyo?” “Good afternoon,” magalang na bati ni Jamie. “May gamot po ba kayo para sa indigestion? Parang... naempatso po kasi ako.” “May kabag at kabusugan po ba ang nararamdaman ninyo?” “Opo. Parang sobrang busog lang po talaga.” Tumango ang pharmacist saka kumuha ng isang gamot mula sa estante.

Huminto muna siya at hinalungkat sa bag ang prescription ni Demi. “Can I get one of these?” Natigilan si Diana nang marinig ang pamilyar na boses na iyon. Dahan-dahan siya'ng nag-angat ng tingin. Nilukob ng kaba ang kanyang puso nang mapagtanto niya kung sino ito. Umatras si Diana, subalit nakita na siya ng pharmacist. “Hi, Ma'am. How can I help you?” tanong ng pharmacist habang nakatitig kay Diana.

Para bang bawat segundo ay humihila sa kanya palabas ng kanyang comfort zone, at bawat what if ay bumabalik sa isip niya. Kahit nga paningin ng pharmacist ay hindi niya gusto. Para bang hinuhusgahan silang dalawa ni Vanessa kung sino sa kanila ang buntis. Kung hindi lang talaga siya ang buntis baka nilabas na niya ang pagiging strikta niya. Nagkataon lang talaga na wala siya sa lugar para mag minaldita. “Hay nako, mga bata talaga!” Nagpaparinig na sabi ng isang pharmacist na medyo may edad na. “Hindi na talaga nilalagay sa lugar ang libog.”

“S-sigurado po ba kayo? Hindi po kayo nagkakamali ng pagkabasa?” “Mahal po talaga itong nakasulat sa reseta niyo po. Pero pwede po kayong lumapit sa DSWD para manghingi ng tulong para sa pagbili nito,” sagot naman niya. It felt like the world is on my shoulders as I listened to what the pharmacist said. Mariin kong kinagat ang aking ibabang labi at pinilit ang sariling tumango. “Sige po, kukunin ko na.”

Gaano man kalupit ang online na pamumuna, sigurado siya na ang gamot na kanyang ginawa ay ligtas at maayos, at hindi ito magiging sanhi upang mawalan siya ng gana. Tapos na ang mga tunay na nakakapanghina na araw. Walang ipinakitang pagkabalisa si Eleazer, nagtanong lang siya nang kalmado, "May sinabi ba sa iyo si Mr.Jay mula sa Pharmaceuticals sa press conference noong nakaraan?" Nang marinig ito, ibinaba ni Aimee ang kanyang tingin nang medyo awkward, iniiwasan ang kanyang mga mata.

Luca and Summer listened intently, absorbing every detail like sponges soaking up learning. After the check-up, they made their way to the pharmacy to pick up the prescribed medications. The shelves were adorned with rows of neatly arranged boxes and bottles, each a remedy waiting to be dispensed. The pharmacist's smile was a soothing balm, an acknowledgment that they were taking steps towards well-being.